praktores.com
 
 
Στόχος το «Όραμα 2020»

Η έκδοση του νέου ομολόγου του ΟΠΑΠ ήταν πολύ επιτυχημένη, καθώς υπερκαλύφθηκε τουλάχιστον δύο φορές, ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ Damian Cope , επισημαίνοντας πως αυτό αντικατοπτρίζει το υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης που δείχνουν τόσο οι θεσμικοί όσο και οι ιδιώτες επενδυτές στον Οργανισμό.

Το ομόλογο έχει πενταετή διάρκεια και επιτόκιο 3,5%, καθιστώντας το ιδιαίτερα ελκυστικό, με βάση τις τρέχουσες συνθήκες και προκλήσεις της αγοράς», είπε «χτυπώντας το καμπανάκι», στην ειδική εκδήλωση έναρξης της συνεδρίασης, παρουσία του διευθύνοντος συμβούλου του ΧΑ Σωκράτη Λαζαρίδη, του επικεφαλής Οικονομικής Διεύθυνσης ΟΠΑΠ MichalHoust, του επικεφαλής Εταιρικών Υποθέσεων Οδυσσέα Χριστοφόρου , την Τετάρτη 22 Μαρτίου , ο κ. Cope , ο οποίος απαντώντας σε ερώτηση της «Ε», στο περιθώριο της εκδήλωσης , μίλησε για τη δυναμική του «Οράματος 2020» , εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την υλοποίηση των επιχειρηματικών σχεδίων που υπηρετούν τους στρατηγικούς στόχους του Ομίλου.

«Το ομόλογο αυτό υποστηρίζει τη σημαντική επένδυση στο δίκτυο των πρακτορείων μας, την αναβάθμιση των βασικών τεχνολογικών συστημάτων και υποδομών μας, καθώς και την εισαγωγή νέων προϊόντων και υπηρεσιών», ανάφερε στο σύντομο χαιρετισμό του, ο επικεφαλής του ΟΠΑΠ, σημειώνοντας πως «Πιστεύουμε ότι όλα αυτά μαζί, θα δημιουργήσουν πραγματική αξία για την εταιρεία, τους πελάτες και τους συνεργάτες μας.» , για να καταλήξει ότι «Η έκδοση αυτή αποτελεί σημαντικό ορόσημο στην Ελληνική αγορά εταιρικών ομολόγων, καθώς και μια ηχηρή ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική κεφαλαιαγορά και - συνεπώς - στην ελληνική επιχειρηματικότητα και οικονομία».

Παίρνοντας τον λόγο ο κ. Λαζαρίδης, μεταξύ άλλων επισήμανε: «Ευχαριστώ τη Διοίκηση του ΟΠΑΠ που είναι σήμερα εδώ μαζί μας με αφορμή την έναρξη διαπραγμάτευσης του εταιρικού ομολόγου που εξέδωσε αλλά κυρίως για την ευκαιρία που έδωσε στην ελληνική κεφαλαιαγορά, να καταδείξει ότι λειτουργώντας συλλογικά, το δίκτυο της έχει απεριόριστες δυνατότητες για άντληση κεφαλαίων εφόσον το προσφερόμενο προϊόν αξιοποιεί τις προσφερόμενες υποδομές και κυρίως τις δεξιότητες του οικοσυστήματος του».

Κατόπιν , ο κ. Χουστ, υπογράμμισε : «Είναι σίγουρα ένα σημαντικό ορόσημο για την εταιρεία, καθώς καταφέραμε να ανοίξουμε τις αγορές όχι μόνο για τον ΟΠΑΠ αλλά για άλλες ελληνικές εταιρείες και έλληνες επενδυτές. Ήταν μεγάλη επιτυχία και είμαστε πολύ χαρούμενοι για αυτό».

Από την πλευρά του, ο κ. Χριστόφορου μεταξύ άλλων τόνισε: «Ευελπιστώ ότι αυτή η επιτυχημένη έκδοση της εταιρείας μας θα συνδράμει ακόμη περισσότερο στην εδραίωση της εμπιστοσύνης των Ελλήνων και ξένων επενδυτών προς την ελληνική οικονομία».

Η άντληση του ποσού αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης στο επενδυτικό πλάνο του ΟΠΑΠ, που θα ολοκληρωθεί σε βάθος τριετίας, έχοντας στο επίκεντρο το δίκτυο των πρακτορείων του.

Να σημειωθεί πως τα αντληθέντα κεφάλαια θα αξιοποιηθούν κατά 72,1 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση των πληροφοριακών συστημάτων και των πρακτορείων, κατά 25,2 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη του δικτύου παιγνιομηχανών (VLTs) και κατά 20,3 εκατ. ευρώ για την εγκατάσταση τερματικών στοιχηματισμού τύπου self-service (SSBTs) και VirtualSports στα πρακτορεία. Παράλληλα, δείγμα γραφής της σημαντικής αναβάθμισης του δικτύου πρακτορείων του ΟΠΑΠ δίνει η εταιρεία προχωρώντας χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση την υλοποίηση της στρατηγικής της.

Η επένδυση που υλοποιείται και θα ολοκληρωθεί εντός του 2018 θα αλλάξει ριζικά την εικόνα όχι απλά των πρακτορείων αλλά του Οργανισμού καθώς στόχος είναι να παρέχει ένα κορυφαίο χαρτοφυλάκιο προϊόντων και υπηρεσιών.

Ο Όμιλος, έχει ήδη ξεκινήσει τις μεγάλες αλλαγές. Όσον αφορά στα VLTs, έχει ήδη ολοκληρωθεί η πιλοτική εγκατάσταση σε 10 πρακτορεία στην Αθήνα και συνεχίζεται το πλάνο εγκατάστασης τριών παιγνιομηχανημάτων ανά πρακτορείο σε 40 νομούς.

Διαβάστε το άρθρο "Στόχος το «Όραμα 2020»" στην πηγή "ΕΥΡΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ"

Η διασπαστική τακτική της ΟΠΑΠ ΑΕ με τους πράκτορες

Πόντιος Πιλάτος η ηγεσία της Ομοσπονδίας των πρακτόρων, "άδειασε" τα Σωματεία και τη ΓΣ. Η απειλή της ΟΠΑΠ ΑΕ για όσους δεν συμμορφωθούν

Με μια εντυπωσιακή στροφή/κυβίστηση υπέρ της ΟΠΑΠ ΑΕ, από το  Προεδρείο του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Πρακτόρων, των ανθρώπων που λίγες μέρες πριν εξελέγησαν στα Σωματεία τους στο όνομα της αντίστασης στη σύμβαση της ΟΠΑΠ ΑΕ, σήμερα, πρότειναν και ψηφίστηκε με πλειοψηφία 8/15 να μην εκφράσει γνώμη ξανά η ΠΟΕΠΠ για το αν οι πράκτορες πρέπει ή δεν πρέπει να υπογράψουν τη σύμβαση της ΟΠΑΠ ΑΕ.

Ακολουθώντας τη λογική του Ποντίου Πιλάτου και προφανώς εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του ΟΠΑΠ και όχι των πρακτόρων η ηγεσία της Ομοσπονδίας άδειασε τα Σωματεία και τη Γενική Συνέλευση που είχε προηγηθεί και απαιτούσε κινητοποιήσεις και αντίδραση ώστε να μην υπογράψουν τα πρακτορεία τις νέες συμβάσεις.

Έτσι μετά την επιτυχία της διήμερης απεργίας των πρακτόρων –η συμμετοχή έφτασε το 93%- και ενώ το 1/6 των πρακτορείων μόνο έχουν υπογράψει τη σύμβαση, η ΠΟΕΠΠ στηρίζει την προσπάθεια της ΟΠΑΠ ΑΕ να αυξηθούν οι υπογραφές, ζήτημα ζωής και θανάτου για της ΟΠΑΠ ΑΕ και όχι για τους πράκτορες. Κι αυτό γιατί αν οι πράκτορες υπογράψουν δεν εξασφαλίζουν τη θέση τους στο δίκτυο, αφού ουσιαστικά παραχωρούν στον ΟΠΑΠ αζημίως, κάθε απόφαση για το μέλλον τους. Μάλιστα η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει συντάξει χάρτη με τα πρακτορεία που θα κρατήσει, τον οποίο έχει η Επιτροπή Παιγνίων αλλά όχι οι πράκτορες που υπογράφουν!

Μετά την απόφαση αυτή της Ομοσπονδίας, τα Σωματεία πρακτόρων παίρνουν τι τύχες τους στα χέρια τους. Σύμφωνα με πληροφορίες 22 από τα 32 συνολικά σωματεία πρακτόρων ζήτησαν από την Επιτροπή Διαχείρισης, που είχε οριστεί από τη γενική Συνέλευση να αναλάβει δράση και να οργανώσει αυτή την αντίδραση των Σωματείων, ώστε να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους απέναντι στην ΟΠΑΠ ΑΕ.

Την Παρασκευή, θα γίνει γνωστό πόσα Σωματεία και πόσα πρακτορεία συντάσσονται με την Επιτροπή Διαχείρισης και το όχι στη σύμβαση και συνεχίζουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους και πόσα δρώντας υπό το κράτος φόβου συντάσσονται με τη στάση της Ομοσπονδίας.

Σημειώνεται ότι η ΟΠΑΠ ΑΕ απειλεί, σύμφωνα με πράκτορες, με κλείσιμο σε ένα χρόνο όσα πρακτορεία δεν υπογράψουν τη νέα σύμβαση, αφού ήδη έχει καταγγείλει το σύνολο των συμβάσεων. Ωστόσο όσοι υπογράφουν δεν γνωρίζουν τι θα γίνει την επόμενη μέρα, αφού ο χάρτης με τα πρακτορεία που θα παραμείνουν…. είναι επτασφράγιστο μυστικό.

«Έχουμε ζητήσει με εξώδικο από την ΕΕΕΠ να μας δώσει το χάρτη που μας αφορά, και τη Δευτέρα θα το ζητήσουμε με εισαγγελική παρέμβαση. Παραπλανούν τους συναδέλφους και τους πιέζουν να υπογράψουν, χωρίς να τους λένε τι τους περιμένει» σημειώνει πράκτορας που διατηρεί την ανωνυμία του καθώς ο ΟΠΑΠ απειλεί με αγωγές όποιον πράκτορα μιλήσει επωνύμως κατά της σύμβασης στα ΜΜΕ.

Η αναμέτρηση με τους πράκτορες για τον έλεγχο του δικτύου είναι κορυφαίας σημασίας για την ΟΠΑΠ ΑΕ, καθώς αν όσοι υπογράψουν τη νέα σύμβαση παραμείνει στα χαμηλά επίπεδα που είναι σήμερα, η ΟΠΑΠ ΑΕ δεν είναι σε θέση σε ένα χρόνο να αντικαταστήσει το δίκτυό του, και να κλείσει τα περισσότερα από τα πρακτορεία του αντικαθιστώντας τα με νέα ώστε να μην επηρεαστούν τα μεγέθη του, δίνει μια μεγάλη μάχη για να μαζέψει τις υπογραφές των πρακτόρων.

Την ίδια στιγμή η ρήξη με τους πράκτορες, εφόσον η πλειοψηφία τους επιμείνει να μην υπογράψει τη νέα σύμβαση, απειλεί και την επιτυχία του σχεδίου εγκατάστασης των vlts, αφού σύμφωνα με την απειλή της ΟΠΑΠ ΑΕ, όσα πρακτορεία δεν υπογράψουν θα κλείσουν και βέβαια δεν θα πάρουν VLTs, με κίνδυνο να μην μπορέσει η ΟΠΑΠ ΑΕ να εγκαταστήσει και τα 16.500 μέχρι το καλοκαίρι του 2018.

Διαβάστε το άρθρο "Η διασπαστική τακτική της ΟΠΑΠ ΑΕ με τους πράκτορες" του Μιχάλη Πετρόπουλου στην πηγή "m.news247.gr"

Φρουτάκια με... ουρές

Η Επιτροπή Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων ανέθεσε επειγόντως σε εταιρεία-πρώην συνεργάτιδα του ΟΠΑΠ να εκπονήσει μελέτη για τις τροποποιήσεις που έχει ήδη παρουσιάσει πριν από πέντε μήνες και να την παραδώσει μέχρι την παραμονή της εκδίκασης στο ΣτΕ της προσφυγής του Δήμου Αθηναίων και τριών καζίνων ενάντια στον νέο κανονισμό

Αναιρώντας επί της ουσίας τον εαυτό της, η Επιτροπή Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων, που υπάγεται στο υπουργείο Οικονομικών, ανέθεσε την εκπόνηση μελέτης για το κανονιστικό πλαίσιο των περίφημων VLT (ηλεκτρονικά φρουτάκια) σε ιταλική ιδιωτική εταιρεία, πέντε μήνες αφού είχε τροποποιήσει τον κανονισμό λειτουργίας.

Η συγκεκριμένη απόφαση, που είναι αναρτημένη στη Διαύγεια (2/3/2017), προκαλεί εύλογα ερωτήματα σε ένα θέμα που έχει πολύ σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις για τρεις λόγους: Η ιδιωτική εταιρεία BainCompany, που αναλαμβάνει τη συγκεκριμένη μελέτη, μόνο ανεξάρτητη δεν μπορεί να θεωρηθεί καθώς, όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, είναι η ίδια που πραγματοποίησε τη σχετική μελέτη για την εγκατάσταση των VLT για λογαριασμό της αναδόχου του έργου ΟΠΑΠ Α.Ε. το 2011. Σε εμπιστευτικό έγγραφο της Bain προς την ΟΠΑΠ με ημερομηνία 3 Αυγούστου 2011, η ιταλική εταιρεία διαβεβαιώνει πως «θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για την επιτυχή εγκατάσταση των VLT στην Ελλάδα».

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το ποσό της απευθείας ανάθεσης για το συγκεκριμένο έργο, που δεν ξεπερνά, όπως διαβάζουμε στη Διαύγεια, τις 15.000 ευρώ. Όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς πώς κοστολογούν συγκεκριμένοι ιδιωτικοί κολοσσοί, όπως η ΒΑΙΝ, ανάλογα έργα, αντιλαμβάνεται πως το ποσό δεν επαρκεί ούτε καν για τα λειτουργικά της έξοδα. Η ανάθεση, πάντως, γίνεται απολύτως νόμιμα, με απόφαση μόνο του προέδρου της ΕΕΕΠ (Ε. Καραγρηγορίου), χωρίς απόφαση διοικητικού συμβουλίου και χωρίς διαγωνισμό.

Καθοριστικής σημασίας όμως είναι και η χρονική στιγμή στην οποία οφείλει να παραδοθεί το συγκεκριμένο έργο (27 Μαρτίου 2017), μόλις μία μέρα πριν από την εκδίκαση στο ΣτΕ της προσφυγής του Δήμου της Αθήνας και τριών καζίνων ενάντια στον νέο κανονισμό.

Διαφωνεί η Ε.Ε.

Στην κριτική που της ασκήθηκε, μετά την τροποποίηση του κανονισμού, η Επιτροπή Παιγνίων είχε υποστηρίξει τον Νοέμβριο του 2016 πως πρόκειται «για έναν από τους αυστηρότερους κανονισμούς στην Ευρώπη, που στηρίζεται στις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές». Στις 21 Δεκεμβρίου 2016, η Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε αυστηρό ύφος ζητά από την ελληνική πλευρά να μην εφαρμόσει τον κανονισμό. Η Επιτροπή Παιγνίων στην απάντησή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 15 Φεβρουάριου 2017 υποστηρίζει και πάλι πως «ο τροποποιηθείς και ισχύων κανονισμός περί παιγνιομηχανημάτων παραμένει ένας εκ των αυστηρότερων στην Ευρώπη και συνάδει με το ενωσιακό δίκαιο ως προς όλες τις πτυχές του». Στις 2 Μαρτίου 2017 η ίδια η Επιτροπή αναθέτει στην Bain να... «επιβεβαιώσει» αυτόν τον ισχυρισμό.

Σύμφωνα με την ανάθεση, «η εταιρεία θα εκπονήσει μελέτη η οποία αφορά στη συγκριτική αξιολόγηση (benchmarking) του ισχύοντος πλαισίου ανάπτυξης της αγοράς διοργάνωσης και διεξαγωγής τυχερών παιγνίων μέσω παιγνιομηχανημάτων τύπου VLT στην ελληνική επικράτεια, σε σχέση με το αντίστοιχο πλαίσιο που ισχύει στη διεθνή έννομη τάξη». Σε αυτό το πλαίσιο θα συλλέξει στοιχεία από 12 ευρωπαϊκές χώρες, από τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νότια Αμερική. Όλα αυτά η εταιρεία θα τα υλοποιήσει σε 3 εβδομάδες έναντι ποσού 15.000 ευρώ. Υπογραμμίζεται πως η ίδια εταιρεία, που ήταν σύμβουλος του ΟΠΑΠ από το 2010 έως το 2012, χρέωνε τότε ανά εξάμηνο 600.000 ευρώ για τις υπηρεσίες της.

Σύμφωνα με τη σύμβαση παραχώρησης στον ΟΠΑΠ για την επένδυση των VLT, το έργο όφειλε να έχει υλοποιηθεί μετά την παρέλευση 18μήνου από τον αρχικό κανονισμό του Φεβρουάριου 2015, ανεξαρτήτως των όποιων μεταγενέστερων τροποποιήσεων. Παρότι ο συγκεκριμένος όρος δεν τηρήθηκε, το ελληνικό Δημόσιο μέχρι σήμερα δεν έχει αξιοποιήσει αυτό το στοιχείο προς όφελος του. Στις αρχές του 2017 και μετά την τροποποίηση του κανονισμού ξεκίνησε η τοποθέτηση μικρού αριθμού VLT σε διάφορα σημεία της Αττικής. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του το Δ.Σ. της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας εξέφρασε την αντίθεση της τοπικής αυτοδιοίκησης στην εξάπλωση και διασπορά των συγκεκριμένων παιγνιομηχανημάτων.

Παράβαση του Συντάγματος

Στην προσφυγή του κατά του κανονισμού στο ΣτΕ, ο Δήμος της Αθήνας, στρεφόμενος κατά της ΕΕΕΠ και κατ’ επέκταση του αρμόδιου υπουργείου Οικονομικών, υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, πως υπάρχει παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος, καθώς καταργήθηκαν οι ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ καταστημάτων παιγνιομηχανημάτων. Επιπλέον επισημαίνεται ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια μεγάλη συγκέντρωση VLT και οι παίκτες να έχουν τη δυνατότητα εξερχόμενοι από ένα κατάστημα να πηγαίνουν στο διπλανό, για να συνεχίσουν να ικανοποιούν το εθιστικό πάθος τους για τζόγο. «Τον κίνδυνο της, άνευ ορίων, εξάπλωσης του τζόγου, συνεπεία σκανδαλώδους εύνοιας υπέρ του ΟΠΑΠ, και μάλιστα καθ’ υπέρβαση της συμφωνίας εξαγοράς του», καταγγέλλει με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής.

Η «Εφ.Συν.» προσπάθησε να επικοινωνήσει με την Επιτροπή Παιγνίων για να παρουσιάσει τις απόψεις της επί του θέματος, όμως αυτό δεν κατέστη εφικτό.

Διαβάστε το άρθρο "Φρουτάκια με... ουρές" του Κώστα Ζαφειρόπουλου στην πηγή "ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ"

Αποφασισμένοι να μην υπογράψουν με τον ΟΠΑΠ δηλώνουν οι πράκτορες

ΚΕΡΚΥΡΑ. Με τον πρόεδρο του Σωματείου Πρακτόρων ΟΠΑΠ Κέρκυρας Θ. Σαμοΐλη συναντήθηκε την Παρασκευή 10/3 ο βουλευτής Κερκύρας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Παυλίδης, καθώς ο κλάδος κινητοποιείται πανελλαδικά αντιδρώντας ως προς τους -δυσμενείς για τους ίδιους- όρους της νέας σύμβασης που καλούνται να υπογράψουν για τη συνέχιση της συνεργασία τους με την ΟΠΑΠ ΑΕ.

Ειδικότερα, οι πράκτορες ΟΠΑΠ, οι οποίοι δηλώνουν αποφασισμένοι να μην υπογράψουν τη νέα σύμβαση, διαμαρτύρονται και σημειώνουν ότι οδηγούνται σε: σημαντική μείωση του περιθωρίου κέρδους τους, την επιβολή αποδοχής μονομερούς  μελλοντικής τροποποίησης των συμβάσεων τους, μετακύλιση του κόστους λειτουργίας της ΟΠΑΠ ΑΕ στους πράκτορες, επιβολή νέων επενδύσεων, μετακίνηση της έδρας των καταστημάτων τους με επιλογή της εταιρείας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των πρακτόρων επί ποινή απώλειας της άδειας καθώς και έλεγχο του προσωπικού των πρακτορείων.

Ο  Θ. Σαμοΐλης ενημέρωσε τον βουλευτή Κερκύρας ότι τα πρακτορεία είναι κατά βάση οικογενειακές επιχειρήσεις και λειτουργούν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους 13-14 ώρες ημερησίως. Στο Νομό της Κέρκυρας λειτουργούν συνολικά 42 πρακτορεία ΟΠΑΠ.

Ο Κώστας Παυλίδης υπογράμμισε ότι τα αιτήματα του κλάδου είναι δίκαια και δεσμεύτηκε για την προώθησή τους στην ανεξάρτητη Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, καθώς και στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή ελέγχου της ανεξάρτητης αρχής.

Διαβάστε το άρθρο "Αποφασισμένοι να μην υπογράψουν με τον ΟΠΑΠ δηλώνουν οι πράκτορες" στην πηγή "enimerosi.com"

Κίνδυνος για το ομολογιακό της ΟΠΑΠ ΑΕ, η ρήξη με τους πράκτορες

Πλήγμα για την ΟΠΑΠ ΑΕ, η μετωπική σύγκρουση με τους πράκτορές της. Η εταιρεία αναγνώρισε τον κίνδυνο, στο δελτίο έκδοσης του ομολογιακού της

Η δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η ΟΠΑΠ ΑΕ με την όξυνση της αντιπαράθεσης με τους πράκτορες περιγράφεται ξεκάθαρα στο ενημερωτικό δελτίο του ομολογιακού της ΟΠΑΠ ΑΕ, του οποίου η Δημόσια Προσφορά ξεκινά σήμερα Τετάρτη 15 Μαρτίου και θα ολοκληρωθεί την Παρασκευή 17 Μαρτίου στις 16.00 μ.μ.

Με το σύνολο των συμβάσεων των 4.800 πρακτόρων καταγγελμένες, και με το 10% των πρακτορείων να έχουν υπογράψει τις νέες, σύμφωνα με πληροφορίες, η ΟΠΑΠ ΑΕ, είναι μια εταιρεία χωρίς δίκτυο, κάτι που δημιουργεί μεγάλους κινδύνους για τα μεγέθη της και επομένως για την επιτυχία της έκδοσης.

Η παραδοχή αυτού του κινδύνου από την πλευρά της ΟΠΑΠ ΑΕ, με τον πλέον επίσημο τρόπο αποδεικνύει ότι είτε η εταιρεία είναι διατεθειμένη να φτάσει τη ρήξη με τους πράκτορες στα άκρα ακόμη κι αν χάσει πολλά,-αυτή και οι ομολογιούχοι- είτε … «απειλή» προς τους πράκτορες  «ή υπογράφετε ή σας κλείνω» όχι μόνο είναι μπλόφα αλλά ισχύει το ακριβώς αντίθετο.

Κι αυτό γιατί, αν ο αριθμός των πρακτόρων που έχουν υπογράψει τη νέα σύμβαση παραμείνει στα χαμηλά επίπεδα που είναι σήμερα, η ΟΠΑΠ ΑΕ, δεν είναι σε θέση σε ένα χρόνο να αντικαταστήσει το δίκτυό της, και να κλείσει τα περισσότερα από τα πρακτορεία του αντικαθιστώντας τα με νέα ώστε να μην επηρεαστούν τα μεγέθη του.

Επίσης η ΟΠΑΠ ΑΕ, που βρίσκεται σε φάση αλλαγής παρόχου δεν θα μπορεί τόσο άμεσα να εξασφαλίσει νέα τερματικά σε άλλα πρακτορεία, αφού η συνεργασία με τη Novomatic ξεκινά το καλοκαίρι του 2018 και μέσα σε λίγους μήνες θα πρέπει να γίνει μια γιγάντια αλλαγή στο δίκτυο με ανεύρεση νέων καταστημάτων και εξασφάλιση νέων τερματικών σε χρόνους που καθιστούν το εγχείρημα απλά αδύνατο.

Αν λοιπόν οι πράκτορες κρατήσουν τη σκληρή στάση τους,  και  24 Μαρτίου αν η πλειοψηφία αυτών δεν έχει υπογράψει τις νέες συμβάσεις,  η ΟΠΑΠ ΑΕ, πολύ δύσκολα να μπορέσει να κάνει την απειλή της πραγματικότητα, αφού θα πυροβολεί τα πόδια της, φέρνοντας τα πάνω κάτω στα μεγέθη της και στη λειτουργία του δικτύου της.

Όπως ξεκάθαρα αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο της έκδοσης του νέου ομολογιακού:

"Ο Όμιλος είναι εκτεθειμένος σε κινδύνους που σχετίζονται με το γεγονός ότι η λειτουργία των παιχνιδιών στηρίζεται στο δίκτυο των πρακτόρων της Εταιρείας. Το δίκτυο των πρακτορείων του Ομίλου είναι το βασικό κανάλι διάθεσης των προϊόντων αυτού συνεισφέροντας περίπου το 93% των ενοποιημένων καθαρών εσόδων προ εισφορών (GGR) στη χρήση 2015 και 93% την περίοδο εννεαμήνου. 2016 (Πηγή : Εταιρεία). Παρόλο που οι σχέσεις του Ομίλου με τους πράκτορες είναι σε γενικές γραμμές καλές, δεν παρέχεται καμία εγγύηση ότι οι ευνοϊκές σχέσεις θα εξακολουθούν να ισχύουν και στο μέλλον. Σε περίπτωση που οι πράκτορες συνεχίσουν να προβαίνουν σε συλλογικές κινητοποιήσεις ή αρνηθούν την εφαρμογή αλλαγών τις οποίες τυχόν προτείνει ο Όμιλος, ώστε να βελτιωθούν οι επιχειρηματικές πρακτικές τους, ο Όμιλος ενδέχεται να αντιμετωπίσει προβλήματα στη λειτουργία των παιγνίων του και καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του δικτύου των πρακτόρων, γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην επιχειρηματική δραστηριότητα, τα οικονομικά αποτελέσματα και τη χρηματοοικονομική θέση του Ομίλου, με αποτέλεσμα να επηρεάσει την ικανότητα της Εταιρείας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι των Ομολογιούχων, καθώς και την τιμή διαπραγμάτευσης των Ομολογιών της Εταιρείας στο ΧΑ".

Την ίδια στιγμή η ρήξη με τους πράκτορες, εφόσον η πλειοψηφία τους επιμείνει να μην υπογράψει τη νέα σύμβαση, απειλεί και την επιτυχία του σχεδίου εγκατάστασης των vlts, αφού σύμφωνα με την απειλή της ΟΠΑΠ ΑΕ, όσα πρακτορεία δεν υπογράψουν θα κλείσουν και βέβαια δεν θα πάρουν VLTs.

Για να πετύχει το σχέδιο τότε θα πρέπει τα σημερινά 40 Play που έχουν δημιουργηθεί εδώ και έξι μήνες, να γίνουν 500 τον επόμενο χρόνο, στόχος ιδιαίτερα μεγαλεπήβολος.

Όπως επίσης αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο στους κινδύνους,  "Οι προοπτικές ανάπτυξης του Ομίλου εξαρτώνται, εν μέρει, από τη δυνατότητα εγκατάστασης και λειτουργίας των VLTs, τα οποία αποτελούν καινούργιο προϊόν για την εποπτευόμενη ελληνική αγορά παιγνίων. Αν ο Όμιλος αποτύχει ως προς τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την άδεια λειτουργίας των VLTs ή υποτιμήσει τους κινδύνους που προκύπτουν ή υπερτιμήσει τα αναμενόμενα έσοδα με τα οποία πρόκειται να αντιμετωπιστούν τα σημαντικά κόστη που σχετίζονται με την απόκτηση της άδειας VLTs ή η μη εμπρόθεσμη εκμετάλλευση των 16.500 VLTs της Εταιρείας έως και το Μάιο του 2018, ή η πιθανή αποτυχία του δημόσιου διαγωνισμού για την εκμετάλλευση των υπολοίπων 18.500 VLTs από τρίτους παραχωρησιούχους, θα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην επιχειρηματική δραστηριότητα, τα προσδοκώμενα οικονομικά αποτελέσματα και τη χρηματοοικονομική θέση του Ομίλου, με αποτέλεσμα να επηρεάσει ενδεχομένως την τιμή διαπραγμάτευσης των Ομολογιών".

Διαβάστε το άρθρο "Κίνδυνος για το ομολογιακό της ΟΠΑΠ ΑΕ, η ρήξη με τους πράκτορες" του Μιχάλη Πετρόπουλου στην πηγή "news247.gr"

Απειλή οριστικού λουκέτου

Αν δεν υπογράψουν τις νέες συμβάσεις του ΟΠΑΠ - Σε 48ωρη απεργία από χθες ο κλάδος

Κατεβασμένα παρέμειναν χθες τα ρολά στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ στη Μαγνησία. Η συμμετοχή των πρακτόρων στη χθεσινή πρώτη ημέρα της 48ωρης απεργιακής κινητοποίησης κυμάνθηκε στο 90% περίπου, με λιγότερα από δέκα πρακτορεία να... σπάνε την απεργία και να λειτουργούν από το σύνολο των 82 αδειοδοτημένων.

Το... κυνήγι της θεάς Τύχης, αναβάλλεται και για σήμερα, καθώς η απεργία των πρακτόρων του ΟΠΑΠ θα συνεχιστεί για ένα ακόμη 24ωρο.Αφορμή για την απεργιακή κινητοποίηση τα εξώδικα που παρέλαβαν την περασμένη εβδομάδα οι πράκτορες του νομού, με τα οποία καλούνται από τον ΟΠΑΠ να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις συνεργασίας. Σε διαφορετική περίπτωση, σε ένα χρόνο από σήμερα, οι συμβάσεις τους καταγγέλλονται και οι άδειές τους παύουν να ισχύουν.

Την περασμένη εβδομάδα, μέσα σε ένα διήμερο, το σύνολο των 82 πρακτόρων παρέλαβε μέσω δικαστικών επιμελητών εξώδικα με καταγγελία των συμβάσεών τους σε περίπτωση που δεν υπογράψουν τις νέες συμβάσεις συνεργασίας.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Σωματείου Επαγγελματιών Πρακτόρων Παιχνιδιών Πρόγνωσης και Παιχνιδιών ΟΠΑΠ Α.Ε., Παν. Παρασκευόπουλο, ο ΟΠΑΠ αλλάζει τις συμβάσεις συνεργασίας κι αυτό γίνεται με όρους δυσμενέστερους. Οι πράκτορες καλούνται να αποδεχτούν μείωση της προμήθειάς τους κατά 10% σε βάθος τριετίας, κάτι που ψαλιδίζει ακόμη περισσότερο το εισόδημά τους. Σήμερα η προμήθεια είναι επί του τζίρου και αφορά για παράδειγμα το 8% για το ΚΙΝΟ, το 12% για το TZOKER το 8% για το ΣΤΟΙΧΗΜΑ και το 6% για τον ΙΠΠΟΔΡΟΜΟ.

Πλέον θα ισχύει προμήθεια όχι επί του τζίρου αλλά επί του κέρδους, του λεγάμενου NGR, που αντί να κυμαίνεται στο 40% περίπου δεν θα είναι πάνω από 35% επί των καθαρών κερδών (μείον δηλαδή τα κέρδη των παικτών και του φόρου προς το ελληνικό κράτος).

Η μείωση της προμήθειας δεν είναι το μοναδικό αγκάθι στις νέες συμβάσεις. Όπως ανέφερε ο κ. Παρασκευόπουλος, μέχρι και σήμερα οι πράκτορες μπορούσαν να πουλήσουν τις άδειές τους και να φύγουν από το επάγγελμα. Αυτό πλέον καταργείται και έρχεται να θίξει ιδίως τους νέους πράκτορες που επένδυσαν στην αγορά αδειών.

Δίνεται επίσης το περιθώριο στον ΟΠΑΠ να αποφασίζει μονομερώς για τα πρακτορεία. «Ο ΟΠΑΠ θα έχει λόγο για ό,τι γίνεται: από τον υπάλληλο του μαγαζιού μέχρι τα έπιπλα ή τη διακόσμηση του χώρου», είπε χαρακτηριστικά.

«Η κατάσταση είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», ανέφερε ο κ. Παρασκευόπουλος, τονίζοντας ότι οι πράκτορες έχουν ένα χρόνο περιθώριο να αποφασίσουν τι θα κάνουν: είτε θα υπογράψουν τις νέες συμβάσεις είτε θα κληθούν να κατεβάσουν οριστικά τα ρολά των επιχειρήσεών τους μετά τις 28 Φεβρουάριου 2018.

Διαβάστε το άρθρο "Απειλή οριστικού λουκέτου" της ΕΛΕΝΗΣ ΧΑΝΟΥ στην πηγή "ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ"

Τι θα αντιμετωπίσει ο πράκτορας με την νέα Σύμβαση που του προτείνει η ΟΠΑΠ

Υπογράφετε ή σας  κλείνουμε». «Θα σας πάρουμε τις άδειες». «Θα βάλεις λουκέτο και θα είσαι και χρεωμένος». «Θα τολμήσετε να τα βάλετε με τον ΟΠΑΠ;» Αυτές είναι μόνο μερικές από τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν στελέχη του  ΟΠΑΠ, τα οποία έχουν αναλάβει… εργολαβικά, με εντολή της διοίκησης, τον εκβιασμό των ιδιοκτητών πρακτορείων προκειμένου να αποδεχτούν τη νέα αποικιοκρατική σύμβαση που ισοδυναμεί με την εξόντωσή τους.

Αυτό κατήγγειλαν  στο UNFOLLOW πράκτορες από όλη την Ελλάδα, με τους οποίους επικοινωνήσαμε. « Μετά την ετυμηγορία της Γενικής Συνέλευσης να απορρίψει το τελεσίγραφο του ΟΠΑΠ για την υπογραφή των νέων συμβάσεων και την απόφαση  να προχωρήσουμε σε απεργιακές κινητοποιήσεις στις 9 και τις 10 Μαρτίου, οι ιδιοκτήτες του ΟΠΑΠ έφτασαν στα άκρα», μας ανέφερε πράκτορας από τη Βόρεια Ελλάδα, ο οποίος μας ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, «γιατί έχουμε πόλεμο»!

Ο ΟΠΑΠ σε ρόλο  «νονού» της νύχτας απειλεί και ζητά υποταγή των πρακτόρων. Χρησιμοποιεί όλα τα αθέμιτα μέσα που έχει στα χέρια του  άλλοτε απειλές και εκβιασμούς και άλλοτε ταξίματα κάτω από το τραπέζι για να τους διαιρέσει.  Ως μονοπώλιο, λειτουργεί με κανόνες αποικιοκράτη, χρησιμοποιώντας πότε τον βούρδουλα και πότε την τακτική τού διαίρει και βασίλευε.

Η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει στείλει τη  νέα σύμβαση «συνεργασίας» στα συνολικά 4.800 πρακτορεία της χώρας μαζί με την καταγγελία της υπάρχουσας.  Οι ιδιοκτήτες καλούνται με συνοπτικές διαδικασίες να υπογράψουν τη νέα ατομική σύμβαση (!) μέχρι τις 24 Μαρτίου, με το αυστηρό τελεσίγραφο των μετόχων να αναφέρει: «Υπογράφετε τη νέα σύμβαση ή αλλιώς λειτουργείτε ακόμη έναν χρόνο και μετά κλείνετε». Τόσο δημοκρατικά,  τόσο  νόμιμα. Μάλιστα η ΟΠΑΠ ΑΕ προκρίνει την υπογραφή ατομικών  συμβάσεων ανά πρακτορείο και όχι συλλογικής με το συνδικαλιστικό όργανό τους, αφού με αυτόν τον τρόπο μπορεί να διασπάσει τους πράκτορες και να φέρει τον έναν απέναντι στον άλλον.

«Θέλουν να  μας πάρουν τις άδειες και να μας κάνουν υπαλλήλους τους», μας λέει ιδιοκτήτης πρακτορείου στην Πελοπόννησο, ο οποίος έκανε λόγο για «οργανωμένο σχέδιο των τσέχων μεγαλομετόχων μαζί με τους συνεταίρους Μελισσανίδη και Κοπελούζο και τις πλάτες του κράτους».

Κανονισμός καθ’ υπαγόρευση…

Η ΟΠΑΠ ΑΕ, βάσει  αυτού του οργανωμένου σχεδίου, λειτούργησε αιφνιδιαστικά επιδιώκοντας τον εκβιασμό και την τρομοκράτηση των πρακτόρων.  Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Στις 18 Νοεμβρίου 2016  η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ) επικυρώνει τον Κανονισμό Πρακτόρων της ΟΠΑΠ ΑΕ. Αυτός  φέρει την υπογραφή του προέδρου της Επιτροπής Ευάγγελου Καραγρηγορίου και, σύμφωνα με τις καταγγελίες των πρακτόρων, έγινε «καθ’ υπαγόρευση των μετόχων του ΟΠΑΠ», αφού, όπως σημειώνουν οι ίδιοι, παρέχει στον ΟΠΑΠ «εξουσίες μονομερούς υπαγόρευσης των όρων της σύμβασης πρακτόρευσης». Βασική πρόβλεψη του  Κανονισμού είναι η υπογραφή νέας σύμβασης.

Όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι,  «η νέα σύμβαση-μνημόνιο που προωθεί η ΟΠΑΠ συνδέεται απόλυτα με τον Κανονισμό της ΕΕΕΠ και δίνει το δικαίωμα στην εταιρεία να επανέρχεται με νέους και κάθε φορά επαχθέστερους όρους που θα μπορεί να επιβάλλει μονομερώς, όποτε θεωρεί ότι θίγονται τα συμφέροντά της».
Ο κανονισμός της ΕΕΕΠ δεν δίνει μόνο  απεριόριστες δυνατότητες στην ΟΠΑΠ ΑΕ ως προς τις συμβάσεις. Εισάγει και  νέα ήθη και έθιμα. Διευρύνει  τις παρεχόμενες από τα πρακτορεία ΟΠΑΠ υπηρεσίες, τα οποία μετατρέπει σε μικρά «σούπερ μάρκετ», αφού μέσα σε αυτά οι πολίτες μπορούν να κάνουν ταχυπληρωμές και εξόφληση πλήθους λογαριασμών καθώς και αγορά εισιτηρίων, φαγητού ακόμα και αλκοόλ. Μπαίνοντας σε έναν  τέτοιον χώρο ακόμα και ο πλέον άσχετος με τον τζόγο, θέλει δεν θέλει, θα πάρει μια δόση εθισμού από τα τυχερά παιχνίδια… Εξάλλου, το προηγούμενο διάστημα, στελέχη του ΟΠΑΠ πραγματοποίησαν εξόρμηση σε πλήθος πρακτορείων ανά τη χώρα, προκειμένου να εκπαιδεύσουν πράκτορες και υπαλλήλους στις πωλήσεις των νέων προϊόντων σε συνδυασμό με την αύξηση του τζίρου…

…με τους πράκτορες σε ρόλο υπαλλήλων του ΟΠΑΠ

Στις 7 Δεκεμβρίου 2016 ο Κανονισμός δημοσιεύεται σε ΦΕΚ (ΦΕΚ τ. Β΄, 3923/7.12.2016). Ο ΟΠΑΠ πλέον και με τον νόμο προχωρά στην υλοποίηση των σχεδίων του.

 Καθαρογράφει τη νέα σύμβαση με προβλέψεις-λαιμητόμο για τους πράκτορες και κρατά για τον εαυτό του υπερεξουσίες. Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα αναφέρει η νέα σύμβαση πρακτόρευσης και όπως έχουμε ξαναγράψει σε  προηγούμενο ρεπορτάζ μας, μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση:
– Χωρίς σπουδαίο λόγο και με ενημέρωση του πράκτορα 6 μήνες πριν.
– Με σπουδαίο λόγο (όπως η μη συμμόρφωση στις πολιτικές του ΟΠΑΠ) και χωρίς ενημέρωση 6 μήνες πριν.
Αν δεν συμμορφωθεί ο πράκτορας με το πλάνο μετεγκατάστασης του ΟΠΑΠ όπως αυτό θα οριστεί από την Εμπορική του Πολιτική, κατόπιν σχετικής εντολής του και σύμφωνα με τον Κανονισμό Πρακτόρων της ΟΠΑΠ ΑΕ, που μονομερώς καταρτίζει η τελευταία, αφού δεν σέβεται την υπόσταση του πράκτορα ως ανεξάρτητου επιχειρηματία.
Αν δεν προσαρμοστεί το πρακτορείο στους δείκτες απόδοσης και τους στόχους όπως τους καθορίζει η Εμπορική Πολιτική.
Αν αρνηθεί να παρέχει οποιαδήποτε υπηρεσία τρίτων επιλέξει ο ΟΠΑΠ.
Αν απουσιάζει επανειλημμένα και αδικαιολόγητα από τα εκπαιδευτικά σεμινάρια που διοργανώνει ο ΟΠΑΠ.
Αν μείνει κλειστό το πρακτορείο για οποιονδήποτε λόγο για 30 ημέρες. Εξαιρείται η περίοδος άδειας του πράκτορα.

Επιπλέον, ο ΟΠΑΠ έχει δικαίωμα:
Να προχωρά στην αφαίρεση των τοποθετημένων VLTs («φρουτάκια») λόγω χαμηλού τζίρου, χωρίς  μάλιστα να αναλαμβάνει την απορρόφηση του κόστους υποδομής που θα έχει πληρώσει προηγουμένως ο πράκτορας.
Να επιβάλλει την ανακαίνιση του πρακτορείου καθώς και την ασφάλιση του πράκτορα με δικά του έξοδα, αλλιώς ο τελευταίος θα βρίσκεται αντιμέτωπος με την απειλή καταγγελίας της σύμβασης. Ειδικά σε ό,τι αφορά την ασφάλιση του πρακτορείου, ο ΟΠΑΠ είναι αυτός που θα επιλέγει  ασφαλιστική εταιρεία και θα αποφασίζει την ανάληψη του κόστους ασφάλισης από τον πράκτορα!
Να εγκρίνει, να ελέγχει και να ζητά την απομάκρυνση του προσωπικού του πρακτορείου, το οποίο όμως αμείβεται από τον πράκτορα.
Να καθορίζει αποκλειστικά και χωρίς διαπραγμάτευση με το συνδικαλιστικό όργανο των πρακτόρων οποιαδήποτε μελλοντική αλλαγή των προμηθειών. Θα κρίνει δηλαδή τη συμφέρουσα προμήθεια για κάθε τυχερό παιχνίδι ο ίδιος ο Οργανισμός, ο οποίος από το ύψος της θα καθορίζει τα κέρδη του.  Η μοναδική πρόβλεψη που υπάρχει για τους πράκτορες είναι ότι σε περίπτωση που διαφωνήσουν με τροποποιήσεις των οικονομικών όρων δικαιούνται να καταγγείλουν τη σύμβαση εντός 30 ημερών χωρίς αποζημίωση. Αν  δεν το κάνουν, σημαίνει ότι έχουν ανεπιφύλακτα δεχτεί το περιεχόμενο κάθε τροποποίησης.
Να καταργήσει την υποχρέωσή του, να μη λειτουργήσει κανένα νέο πρακτορείο αν ο αριθμός τους υπερβαίνει τη σχέση ένα πρακτορείο ανά 3.500 κατοίκους, κάτι που αποτελεί δέσμευση της Ελληνικής Δημοκρατίας στην ΕΕ. Πρακτικά ο ΟΠΑΠ μπορεί να ανοίξει όσα πρακτορεία θέλει και όπου θέλει.

Δυο μέρες μόνο…

Σε αυτό το πλαίσιο,  την Τετάρτη 11/1/2017, η διοίκηση του ΟΠΑΠ καλεί το διοικητικό συμβούλιο της Ομοσπονδίας των Πρακτόρων (ΠΟΕΠΠΠ) στα κεντρικά γραφεία του Οργανισμού. Εκεί ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ, Ντέιμιεν Κόουπ, ανακοινώνει στα μέλη της ΠΟΕΠΠΠ την απόφαση του Οργανισμού για την αλλαγή στον υπολογισμό της προμήθειας (από 8% στο 5,8%-6%) από τα παιχνίδια που παίζονται στα πρακτορεία,  καθώς και την απόφαση για την κατάργηση της υφιστάμενης σύμβασης πρακτόρευσης και αντικατάστασής της με νέα.

Τα αφεντικά του  ΟΠΑΠ ανακοινώνουν τους όρους της νέας σύμβασης και δίνουν μόνο δύο μέρες προθεσμία στους πράκτορες για να δώσουν μια πρώτη απάντηση επί του σχεδίου, με την επισήμανση, όμως, όπως αναφέρουν ιδιοκτήτες πρακτορείων, ότι «δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί καμία από τις αποφάσεις του»!

Η ΠΟΕΠΠΠ εκφράζει την  αντίθεσή της στον νέο Κανονισμό και ο ΟΠΑΠ τούς προσφέρει λίγο χρόνο ακόμα «για να το σκεφτούν», ενώ ήδη μέσω ιστοσελίδων και φιλικά προσκείμενων ΜΜΕ εξαπολύεται μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα για το «μεγάλο όραμα» του ΟΠΑΠ και τα οφέλη που θα αποκομίσουν τα πρακτορεία.

Την ίδια ώρα 11  Ενώσεις Πρακτόρων προσφεύγουν στο ΣτΕ ζητώντας την απόσυρση των συμβάσεων υποστηρίζοντας ότι «περιλαμβάνουν αμφιβόλου νομιμότητας διατάξεις» και «καταργούν όλα τα δικαιώματά μας που απορρέουν από την ισχύουσα σύμβαση».

Ο ΟΠΑΠ δεν πτοείται. Στις 19 Ιανουαρίου πραγματοποιείται νέα συνάντηση μεταξύ του Ντέιμιεν Κόουπ και των πρακτόρων στην οποία ο διευθύνων σύμβουλός του, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, απλώς επαναφέρει τις  προτάσεις του Οργανισμού με τη διαφορά όμως ότι τώρα τους απειλεί κιόλας: «Ή υπογράφετε ή παραδίδετε τις άδειες»!

Τις επόμενες μέρες, η ΟΠΑΠ ΑΕ στέλνει τις νέες συμβάσεις στους πράκτορες μαζί με την καταγγελία της υπάρχουσας, απαιτώντας να υπογραφούν μέχρι τις 7 Μαρτίου.

Ταυτόχρονα,  όπως καταγγέλλουν άνθρωποι του χώρου, στελέχη του ΟΠΑΠ αρχίζουν την προσέγγιση πρακτόρων και συνδικαλιστών, προκειμένου να κάμψουν τις αντιδράσεις.

Η μάχη στο «Τιτάνια», οι γραβάτες και οι καρέκλες στον αέρα

Οι ενέργειες του ΟΠΑΠ φαίνεται ότι πιάνουν τόπο. Στην κρίσιμη γενική συνέλευση της ΠΟΕΠΠΠ, που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο  «Τιτάνια» στις 20 και 21 Φεβρουαρίου, ως εκ θαύματος, η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου του συνδικαλιστικού οργάνου των πρακτόρων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καλούσε τα μέλη της να μην υπογράψουν τις συμβάσεις, τάσσεται υπέρ της επικύρωσης και της αποδοχής των αποικιοκρατικών όρων της! Ο Κυριάκος Τοπτσίδης, πρόεδρος της ΠΟΕΠΠΠ, έχοντας τη στήριξη και  άλλων μελών του προεδρείου προτείνει συμβιβασμό με τους όρους του ΟΠΑΠ.  Προκειμένου μάλιστα να ντύσει την εισήγησή του με πειστικά επιχειρήματα, υποστηρίζει ότι η προειδοποίηση από τον ΟΠΑΠ ήταν σαφής: «Αν δεν μπορέσετε να περάσετε από το σώμα αυτό που διαπραγματευτήκατε, την επομένη δεν υπάρχετε».

Η στάση της  πλειοψηφίας προκαλεί την αντίδραση των πρακτόρων από την πρώτη μέρα. Αρχικά απορρίπτουν την πρόταση του ΔΣ  για την εκλογή προεδρείου της συνέλευσης, με καταψήφιση της πρότασης της πλειοψηφίας και διαμορφώνουν νέο.

Οι σκηνές που  εξελίσσονται μέσα στην αίθουσα θυμίζουν αρένα: φωνές, καταγγελίες, καρέκλες που σηκώνονται στον αέρα… «Στη Γενική Συνέλευση υπήρξαν, από τη μια πλευρά, πράκτορες που χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι και έθεσαν ζήτημα επιβίωσης και, από την άλλη, γραβατωμένοι συνδικαλιστές και μεγαλοπράκτορες που καλούσαν τον κόσμο να υπογράψει για να μη μας κλείσουν», μας είπε πράκτορας που συμμετείχε στη συνέλευση.

Δεν είναι λίγοι οι  ιδιοκτήτες πρακτορείων που ήδη αφήνουν υπόνοιες για «απόπειρα εξαγοράς συνδικαλιστών» από τους μετόχους του ΟΠΑΠ ή για «ωμό εκβιασμό απέναντι σε όσους αντιστέκονται» με εκφράσεις του τύπου «δεν ξέρετε με ποιους τα βάζετε».

Μέσα σε αυτό το κλίμα, στις 21 Φεβρουαρίου, οι πράκτορες στήνουν κάλπες.  Με ψήφους 98 κατά έναντι 51 υπέρ, απορρίπτουν την πρόταση του ΔΣ της ΠΟΕΠΠΠ περί αποδοχής της νέας σύμβασης με την ΟΠΑΠ ΑΕ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 13  Μαρτίου είναι προγραμματισμένη και η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου της ΠΟΕΠΠΠ. « Έχουμε εκλογές. Δεν μπορούν λοιπόν αυτοί που φεύγουν σε λίγες μέρες να  αποφασίζει για μας. Κάναμε αίτημα στον ΟΠΑΠ να μας δώσει παράταση να εκλέξουμε νέα όργανα και μετά να διαπραγματευτούμε για τη νέα σύμβαση, αλλά το απέρριψε. Γιατί άραγε;» είναι η κοινή  διερώτηση πολλών πρακτόρων με τους οποίους συζητήσαμε.

Στο ψήφισμα της  Γενικής Συνέλευσής τους οι πράκτορες, αφού απέρριψαν τη σύμβαση, ζήτησαν από τον ΟΠΑΠ πίστωση χρόνου ώστε να πραγματοποιηθούν οι εκλογές για νέα ηγεσία στην Ομοσπονδία τους, στις 13 Μαρτίου, και οποιαδήποτε νέα συζήτηση να γίνει μετά τις 24 Απριλίου, όταν και θα έχει αναλάβει το νέο ΔΣ, το οποίο και θα ξεκινήσει από την αρχή τις συζητήσεις για τη νέα σύμβαση.

Νέο τελεσίγραφο από τον ΟΠΑΠ

Ο ΟΠΑΠ όμως αγνοεί το ψήφισμά τους. Στις 23 Φεβρουαρίου, μία ημέρα μετά την απόρριψη της σύμβασης,  ο Οργανισμός επανέρχεται με νέο τελεσίγραφο αυτή τη φορά με ακόμα πιο απειλητικό ύφος: «Υπογράφετε τις συμβάσεις μέχρι τις 24 Μαρτίου ή κλείνετε σε έναν χρόνο και παραδίδετε τις άδειες».

Σύμφωνα  με έγκυρες πηγές, τσέχοι και έλληνες μέτοχοι έχουν αποφασίσει να πάνε σε μετωπική σύγκρουση με τους πράκτορες.  Τα σχέδια του ΟΠΑΠ για αύξηση της κερδοφορίας του περνάνε μέσα από την αφαίμαξη των πρακτόρων και τα μονοπώλια τύπου ΟΠΑΠ, δεν έχουν ενδοιασμούς όταν παίζονται κέρδη και μπίζνες.

Οι μηχανές θα σβήσουν για να μη σβήσουμε εμείς…

Μπροστά στις πιέσεις της συντριπτικής  πλειοψηφίας των ιδιοκτητών πρακτορείων, το διοικητικό συμβούλιο της ΠΟΕΠΠΠ που, όπως καταγγέλλουν πράκτορες, «επιμένει στον συμβιβασμό», συνήλθε την Τετάρτη 1/3/2017 και ξεκαθαρίζοντας ότι υλοποιεί τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης, αποφάσισε:
Την άσκηση κάθε δικαστικού και εξώδικου μέσου για την προστασία των πρακτόρων έναντι των παράνομων και καταχρηστικών ενεργειών της ΟΠΑΠ ΑΕ, καθώς και την ενημέρωση κάθε αρμόδιου Δημόσιου Φορέα και Δημόσιας Αρχής.  Στο πλαίσιο αυτό προχώρησαν την αποστολή εξωδίκου στην ΟΠΑΠ ΑΕ και την ΕΕΕΠ, στο οποίο θα ζητούν την ανάκληση των καταγγελιών και την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την προσθήκη κάποιων αλλαγών στην παρούσα σύμβαση ως παράρτημα.

Την έναρξη κινητοποιήσεων του κλάδου με κλείσιμο των πρακτορείων το διήμερο Πέμπτη 9 και Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017 και επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις που θα ανακοινωθούν εκ νέου τις επόμενες ημέρες.

«Αν κάποιος υπογράψει τη νέα σύμβαση είναι μαθηματικά σίγουρο  πως θα βάλει σύντομα λουκέτο. Μας ζητούν να επενδύσουμε χρήματα και να είναι ο ΟΠΑΠ αφεντικό και εμείς υπάλληλοί του, οι οποίοι όμως  θα επωμιστούμε και το κόστος των επενδύσεών του. Αυτό είναι  απαράδεκτο!» μας ανέφερε πράκτορας που αντιδρά στη νέα σύμβαση.

Πολλοί  μικροπράκτορες με τους οποίους μιλήσαμε καταλήγουν από κοινού στο συμπέρασμα ότι «η χαμηλότερη προμήθεια σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογίας, των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και της απαίτησης του ΟΠΑΠ να εκσυγχρονιστούν τα πρακτορεία με δικά μας χρήματα μας οδηγεί στον αφανισμό».

Η αποφαστικότητά  τους διατυπώνεται με ιδιαίτερη σαφήνεια: «Η απεργία πρέπει να είναι καθολική. Θα σβήσουμε τις μηχανές για να μη  σβήσουμε εμείς», μας είπαν τονίζοντας ότι θα υπάρξει περιφρούρηση της απεργιακής κινητοποίησης.

Τα πάντα βέβαια θα  κριθούν από τη στάση που θα κρατήσει συνολικά ο κλάδος. Αν οι πράκτορες αρνηθούν μαζικά να υπογράψουν απορρίπτοντας τους εκβιασμούς του «νονού» ΟΠΑΠ, τότε είναι πολύ πιθανό να καταφέρουν να  διεκδικήσουν με επιτυχία κάποια από τα δικαιώματά τους. Αν όμως διασπαστούν και κάποιοι  συρθούν πίσω από τους μετόχους, θα μετατραπούν στα «υλικά» με τα οποία ο ΟΠΑΠ φιλοδοξεί να υλοποιήσει το σχέδιο: Τη σταδιακή απόσυρση των πρακτόρων από την αγορά και την κατάθεση των αδειών στην εταιρεία, η οποία θα διαμορφώσει μακροπρόθεσμα ένα κλειστό δίκτυο καταστημάτων με τους σημερινούς ιδιοκτήτες πιθανά υπαλλήλους της, με μισθούς των 500, 600, βία 700 ευρώ…

 

Διαβάστε όλο το άρθρο με τιτλο : « Ο ΟΠΑΠ σε ρόλου «νονού» εκβιάζει τους πράκτορες» στην πηγή : http://unfollow.com.gr

Στον Γενικό Εισαγγελέα η υπόθεση της άρνησης ελέγχου από τον ΟΠΑΠ

Η απαράδεκτη συμπεριφορά του ΟΠΑΠ προς την Γενική Λογίστρια του Κράτους, Ρέα Γεωργίου και την υπηρεσία της συνεχίστηκε παρά τις αποκαλύψεις της «24» και πλέον το θέμα έχει πάρει το δρόμο του προς τον Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη από τον οποίο η Γενική Λογίστρια ζήτησε τη γνωμάτευσή του για τα όσα έχουν συμβεί.

Μάλιστα, στην επιστολή-«κόλαφο» που έστειλε ο Γενικός Ελεγκτής  Οδυσσέας Μιχαηλίδης στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής για τα θέματα του ΟΠΑΠ και την οποία αποκαλύπτει πρώτη η «24» στις σελίδες 6-8, γίνεται ξεκάθαρη αναφορά στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και σε ενδείξεις για προβλήματα που υπάρχουν από τον όποιο έλεγχο έχει ήδη γίνει σε περιορισμένα έγγραφα.

Αναλυτικά η αναφορά του Οδυσσέα Μιχαηλίδη:«Αναφερόμαστε στο πιο πάνω θέμα και σε συνέχεια της προς εσάς ταυτάριθμης επιστολής μας με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2016 σας πληροφορούμε ότι, κατόπιν σχετικής καταγγελίας, διαβιβάσαμε στις 20 Δεκεμβρίου 2016 στην Γενική Λογίστρια της Δημοκρατίας στοιχεία που καθιστούσαν αναγκαίο τον έλεγχο από την ίδια των λογιστικών καταστάσεων της εταιρείας ΟΠΑΠ Κύπρου Λτδ (στο εξής «ο ΟΠΑΠ»), σύμφωνα με το άρθρο 8 της Διακρατικής Συμφωνίας Κύπρου-Ελλάδος του 2003.

Η εταιρεία, με διάφορα προσχήματα, έχει αρνηθεί τον έλεγχο. Επίσης από την περιορισμένη πρόσβαση σε έγγραφα που καταρχήν ο ΟΠΑΠ επέτρεψε σε λειτουργούς του Γενικού Λογιστηρίου, φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις ότι προκύπτουν σοβαρά θέματα που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την ορθότητα των πληρωμών προς την Δημοκρατία. Το θέμα τυγχάνει πλέον χειρισμού σε συνεννόηση με τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας».

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η Ρέα Γεωργίου ζήτησε την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου εκ νέου πρόβαση στα βιβλία του ΟΠΑΠ προκειμένου να γίνει ο έλεγχος των στοιχείων για τα έτη από το 2013 μέχρι και το 2016. Από τον ΟΠΑΠ Κύπρου, αυτή τη φορά απάντησαν θετικά αλλά έθεσαν όρο για να επιτρέψουν την πρόσβαση ότι τα στοιχεία που θα συγκεντρώσει η Ρέα Γεωργίου δεν θα δοθούν πουθενά αλλού. Τα μόνα στοιχεία που έδωσε ο ΟΠΑΠ Κύπρου με... προθυμία ήταν τα ποσά που δόθηκαν για χορηγίες, τα οποία έχουν εγκριθεί και από το Υπουργείο Οικονομικών και από το Υπουργείο Παιδείας.

Η Γενική Λογίστρια, όπως ήταν φυσικό, αρνήθηκε να υπογράψει οποιοδήποτε τέτοιο έγγραφο, καθώς πρέπει να συντάξει έκθεση για τις καταστάσεις του ΟΠΑΠ, την οποία στη συνέχεια θα πρέπει να παραδώσει στο γραφείο του Γενικού Ελεγκτή και τις αρμόδιες υπηρεσίες για να γίνει ο έλεγχος της σωστής εφαρμογής της διακρατικής συμφωνίας από την πλευρά του ΟΠΑΠ Κύπρου.

Κατόπιν αυτών, η Ρέα Γεωργίου αποτάθηκε στη Νομική Υπηρεσία του κράτους και συγκεκριμένα στον Γενικό Εισαγγελέα για να ζητήσει τη γνωμάτευση του για τις περαιτέρω ενέργειες, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 8 της διακρατικής συμφωνίας αναγράφεται ξεκάθαρα το δικαίωμα του ελέγχου των βιβλίων του ΟΠΑΠ Κύπρου προκειμένου να διαπιστωθεί η σωστή εφαρμογή της συμφωνίας.

Τι περιγράφει η διακρατική συμφωνία για τον έλεγχο του ΟΠΑΠ Κύπρου

Ο ΟΠΑΠ Κύπρου είναι υποχρεωμένος να δέχεται τον έλεγχο των βιβλίων του βάσει του άρθρου 8 της διακρατικής συμφωνίας το οποίο αναφέρει ξεκάθαρα ότι: «Ο Γενικός Λογιστής της Κυπριακής Δημοκρατίας δικαιούται όπως διεξάγει κάθε έτος χωρίς καμία επιβάρυνση τον οικονομικό έλεγχο των λογαριασμών της «ΟΠΑΠ Α.Ε. ΚΥΠΡΟΣ». Προς το σκοπό του ελέγχου αυτού η «ΟΠΑΠ Α.Ε. Κύπρος» υποχρεούται όπως κατόπιν σχετικού αιτήματος του Γενικού Λογιστή της Κυπριακής Δημοκρατίας να προσκομίζει σε αυτόν αντίγραφα των λογιστικών καταστάσεών της».

Τι θα πράξει ο Γενικός Εισαγγελέας

Ο Γενικός Εισαγγελέας, Κώστας Κληρίδης μετά τη δικαίωσή του από το δικαστήριο στην υπόθεση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, αισθάνεται πανίσχυρος, αφού παρά την υποστήριξη του τέως Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η δικαιοσύνη έκρινε ότι είχε δίκιο ο κ. Κληρίδης στην καταγγελία του.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα της διακρατικής συμφωνίας για τον ΟΠΑΠ, θεωρούν βέβαιο ότι ο Γενικός Εισαγγελέας θα δώσει εντολή να πάρει τα στοιχεία που θέλει το γραφείο της Γενικής Λογίστριας ακόμη και με την συνδρομή της Αστυνομίας αν ο ΟΠΑΠ Κύπρου συνεχίσει να αρνείται την πρόσβαση στους αξιωματούχους του κράτους.

Γιατί αρνείται να δείξει τα βιβλία του ο ΟΠΑΠ Κύπρου;

Η επιστολή του Γενικού Ελεγκτή, Οδυσσέα Μιχαηλίδη προς τα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών δείχνει περίτρανα γιατί υπάρχουν εύλογες υποψίες για τα στοιχεία του ΟΠΑΠ και τα χρήματα που αποδίδει στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Φυσικά το ερώτημα είναι απλό:

- Γιατί αρνείται ο ΟΠΑΠ Κύπρου να επιτρέψει τον έλεγχο των βιβλίων του από τη Γενική Λογίστρια;

- Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει να επιτρέπει στον ΟΠΑΠ Κύπρου την διεξαγωγή των τυχερών παιχνιδιών, από τη στιγμή που δεν συνεργάζεται με τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους;

- Ο Γενικός Εισαγγελέας που θα κληθεί να γνωμοδοτήσει για το όλο θέμα θα διατηρήσει ανεξάρτητη στάση ή θα ταχθεί με το μέρος του Υπουργού Οικονομικών, Χάρη Γεωργιάδη και του προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών, Αβέρωφ Νεοφύτου που έχουν ήδη προσπαθήσει να περάσουν γρήγορα γρήγορα ένα νομοσχέδιο στα μέτρα του ΟΠΑΠ κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Διαβάστε το άρθρο "Στον Γενικό Εισαγγελέα η υπόθεση της άρνησης ελέγχου από τον ΟΠΑΠΤης Αλεξίας Καφετζή στην πηγή "www.24h.com"

Καταπέλτης ο ελεγκτής για ΟΠΑΠ στην Κύπρο

Επιστολή καταπέλτη κατά του υπουργείου οικονομικών απέστειλε προχθές προς τη βουλή και τον γενικό εισαγγελέα ο γενικός ελεγκτής της Δημοκρατίας Οδυσσέας Μιχαηλίδης σε σχέση με τη συμφωνία με τον ΟΠΑΠ και το θέμα των ποσών που αποδίδονται στην κυπριακή Δημοκρατία από την εν λόγω εταιρεία στοιχημάτων, στη βάση της διακρατικής συμφωνίας.

Ο ΟΠΑΠ απολαμβάνει τη μερίδα του λέοντος από τα κέρδη των παιγνίων που διατηρεί στην Κύπρο, σε βάρος του δημοσίου, σύμφωνα με την ελεγκτική υπηρεσία.


Ο γενικός ελεγκτής αναφέρει ότι κατόπιν σχετικών καταγγελιών κατατέθηκαν  στοιχεία στη γενική λογίστρια της Δημοκρατίας Ρέα Γεωργίου που καθιστούσαν αναγκαίο τον έλεγχο από την ίδια των λογιστικών καταστάσεων της εταιρείας ΟΠΑΠ Κύπρου, σύμφωνα με σχετικό άρθρο της διακρατικής συμφωνίας Κύπρου-Ελλάδος του 2003.


Καταγγέλλει ότι ο ΟΠΑΠ προβάλλοντας διάφορα προσχήματα αρνήθηκε τον έλεγχο αλλά από την περιορισμένη πρόσβαση σε έγγραφα που καταρχήν ο ΟΠΑΠ επέτρεψε σε λειτουργούς του γενικού λογιστηρίου να ελέγξουν, φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις ότι προκύπτουν σοβαρά θέματα που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την ορθότητα των πληρωμών προς την κυπριακή Δημοκρατία.


Ο γενικός ελεγκτής σημειώνει ότι το θέμα τυγχάνει χειρισμού σε συνεννόηση με τον γενικό εισαγγελέα της Δημοκρατίας.


Ενώπιον της βουλής εκκρεμεί η ψήφιση του νομοσχεδίου περί ορισμένων παιγνιδιών νόμος του 2016 και η ελεγκτική υπηρεσία έχοντας στα χέρια της τεκμήρια σε σχέση με τον ΟΠΑΠ Κύπρου, ενημερώνει την κοινοβουλευτική επιτροπή οικονομικών ότι στο ν/σ υπάρχουν πρόνοιες που επηρεάζουν σοβαρά τις διαδικασίες που θα περιληφθούν στο νομοσχέδιο ως προς την επιλογή του παρόχου και του λεγόμενου ποσοστού φορολογίας, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί συμμετοχή της κυπριακής Δημοκρατίας στα μεικτά κέρδη.


Η ελεγκτική υπηρεσία υποδεικνύει προς τη βουλή ότι, αν ο νομοθέτης επιθυμεί να επιτρέψει ως επιλογή την πρώτη διαπραγμάτευση απευθείας με τον ΟΠΑΠ, χωρίς να προηγηθεί ανοικτή και διάφανης ανταγωνιστική διαδικασία, τούτο θα πρέπει να περιληφθεί ρητώς στο νόμο που θα ψηφιστεί, γιατί δεν μπορεί μια τέτοια σοβαρή απόφαση να αφεθεί στην κρίση της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων.


Υποστηρίζει επίσης ότι το υπουργείο οικονομικών που ετοίμασε το ν/σ «όχι μόνο δεν ενημέρωσε, ως όφειλε την επιτροπή, για τα σοβαρά υπό διερεύνηση θέματα, αλλά αντίθετα φρόντισε να καθησυχάσει τα μέλη της με την επιστολή του ημερομηνίας 18ης Ιανουαρίου 2017 ότι δήθεν «ο επί δεκατέσσερα χρόνια τρόπος υπολογισμού των αποδόσεων της Δημοκρατίας είναι ορθός».


Ο γενικός ελεγκτής θεωρεί απαράδεκτο για το υπουργείο οικονομικών να εισηγείται, και το κυριότερο να επιμένει, στο ποσοστό φορολογίας του 24% επί των μικτών κερδών, συν ποσοστό 1% για χορηγίες σε δραστηριότητες αθλητικού, κοινωνικού και κοινωφελούς ενδιαφέροντος, χωρίς συγκεκριμένη τεκμηρίωση, αλλά με μόνο επιχείρημα ότι με αυτό το ποσοστό η Δημοκρατία θα λαμβάνει περισσότερα σε σχέση με αυτά που λαμβάνει σήμερα.


Σημειώνεται ότι η ελεγκτική υπηρεσία είχε καταδείξει πως «το ποσοστό αυτό οδηγεί σε υπερκέρδη σε βάρος της κυπριακής Δημοκρατίας».


Το σύνολο των καθαρών εισπράξεων του ΟΠΑΠ, αν γίνει δεκτή η πρόταση του υπουργείου για τέλος παραχώρησης 24% προς τη Δημοκρατία, αναμένεται να είναι €37,5 εκ. για το 2015.


Με βάση στοιχεία που συγκέντρωσε η ελεγκτική υπηρεσία τα πραγματικά κέρδη που αναλογούν σε τυχερούς με βάση τα στοιχεία του 2015 είναι ύψους €120 εκ.


Στους ελεγμένους λογαριασμούς του ΟΠΑΠ καταγράφεται το ποσό των €131,30 εκ. ως τα λεγόμενα «θεωρητικά κέρδη».


Σήμερα όπως ισχυρίζεται η ελεγκτική υπηρεσία, τη διαφορά αυτή των €11,28 εκ. την καρπώνεται ο ΟΠΑΠ σε βάρος της Δημοκρατίας.


Πέραν αυτού, ο ΟΠΑΠ καρπώνεται επίσης όποιο ποσό παραμένει αδιάθετο, δηλαδή το ποσό που αντιστοιχεί σε τυχερούς παίκτες που δεν εμφανίζονται εντός της προθεσμίας των 3 μηνών για να εξαργυρώσουν το δελτίο τους.


Στα λειτουργικά έξοδα περιλαμβάνεται ποσό €938.070 για μισθούς, €1.989.528 για διαφημίσεις και €1.141.973 για άλλα λειτουργικά έξοδα, όπως τα ποσά αυτά καταγράφονται στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις.


Η διακρατική συμφωνία προβλέπει παραχώρηση ποσοστού 10% επί των ακαθάριστων εισπράξεων ως δικαιώματα του ΟΠΑΠ Ελλάδας, χωρίς να υπάρχει τεκμηρίωση ως προς το ύψος του ποσού και ως προς το τι καλύπτει αυτό.


«Αν γίνουν δεκτά τα στοιχεία όπως αυτά προκύπτουν από τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας, ο ΟΠΑΠ θα λαμβάνει τη μερίδα του λέοντος από την εκμετάλλευση ενός δικαιώματος που ανήκει στο κυπριακό κράτος», υποστηρίζει ο γενικός ελεγκτής.


Η ελεγκτική υπηρεσία διατυπώνει επίσης την άποψη ότι η κυπριακή Δημοκρατία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λαμβάνει ποσοστό μικρότερο του 45% επί των μεικτών κερδών και το ποσοστό αυτό πρέπει να αυξάνεται με την αύξηση των ακαθάριστων εισπράξεων.


Η ελεγκτική υπηρεσία επικρίνει το υπουργείο οικονομικών ότι υιοθετεί αναφορά του ΟΠΑΠ για το θέμα των θεωρητικών κερδών και ότι «σε βάθος χρόνου το ποσοστό θεωρητικών και διανεμηθέντων κερδών δεν θα έχει μεγάλη απόκλιση».


Κατηγορεί το υπουργείο οικονομικών για διαχρονική ανοχή επί του θέματος και υποστηρίζει ότι μετά το 2013 η διοίκηση του ΟΠΑΠ Ελλάδος έφυγε από το ελληνικό δημόσιο και πέρασε στα χέρια ιδιωτών.


Πρόσφατα, σημειώνεται στη επιστολή του γενικού ελεγκτή, η εταιρεία έλαβε τη μορφή εξωχώριας οντότητας χωρίς μετόχους, αλλά δικηγόρους και διαχειριστές, θέμα που φαίνεται να τυγχάνει διερεύνησης από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς της Ελλάδας, αφού πέρασε στα χέρια ιδρύματος με έδρα το Λιχτενστάιν.

Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο: « Καταπέλτης ο ελεγκτής για ΟΠΑΠ στην Κύπρο»  Στην πηγή : http://www.stockwatch.com.cy

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΠΑΠ

Η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ, το 2013, με την πώληση του 33% που κατείχε το Δημόσιο, ήρθε να ολοκληρώσει μια μεθόδευση για την εκποίηση μιας από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις που ανήκαν στο κράτος, η οποία σε αρκετές πτυχές της μπορεί να χαρακτηριστεί σκανδαλώδης.

Παρότι το πρώτο μνημόνιο, όπως μάλιστα υπενθύμισε και με συνέντευξή του ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, δεν περιλάμβανε ιδιωτικοποιήσεις, η κυβέρνηση Παπανδρέου διαπιστώνει πολύ σύντομα ότι είναι «αδύνατο να βγει το πρόγραμμα», ενώ την ίδια στιγμή η τρόικα πίεζε διαρκώς για έσοδα προκειμένου να καλυφθεί η τεράστια τρύπα στο δημόσιο χρέος. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2011, το επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής περιλαμβάνει και την πρόβλεψη για πολύ μεγάλα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις στην τριετία 2012-2015. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι θα πρέπει να υπάρξει «ολοκλήρωση της καταγραφής και της δημιουργίας ενός χαρτοφυλακίου συμμετοχών και εμπορικά αξιοποιήσιμων ακινήτων ύψους τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ. Στόχος είναι η συνολική είσπραξη εσόδων τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-15 εκ των οποίων τα 15 δισ. έως το 2012».

Το καλοκαίρι του 2011 και ενώ η Ελλάδα συνταράσσεται από το μεγάλο Κίνημα των Πλατειών ιδρύεται το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ). Σε αυτό περνούν τα προς εκποίηση περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου. Έτσι, τον Οκτώβριο του 2012 μεταβιβάζεται στο Ταμείο το 33% των μετοχών της ΟΠΑΠ ΑΕ, ρίχνοντας το ποσοστό του Δημοσίου στον Οργανισμό περίπου στο 1%. Η κίνηση γίνεται στο πλαίσιο της προσπάθειας να ιδιωτικοποιηθεί ο ΟΠΑΠ.

Άλλωστε, η πώληση του ποσοστού του που ανήκε στο Δημόσιο ήταν μια ρητή πρόβλεψη του δεύτερου μνημονίου του Φεβρουάριου του 2012 «Σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε κάποιες πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων ορόσημο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012, όπως είναι η ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, ΧΕΛΠΕ, ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και IBC και κατά το δεύτερο μισό του έτους να κάνουμε προσκλήσεις ενδιαφέροντος για λιμένες, αεροδρόμια και την Εγνατία Οδό», ανέφερε χαρακτηριστικά το κείμενο του δεύτερου μνημονίου.

Η προίκα του ΟΠΑΠ

Σαν πολύφερνη νύφη στο μεγάλο πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων, δεδομένης και της εγγυημένης κερδοφορίας του, ο ΟΠΑΠ έπρεπε πριν ιδιωτικοποιηθεί να προικιστεί αρμοδίως. Όχι πως δεν ήταν προικισμένος, εάν αναλογιστούμε ότι μιλάμε για έναν όμιλο που το 2012, τελευταία χρονιά πριν από την ιδιωτικοποίησή του, είχε στην κατοχή του τους εξής τομείς δράσης: το Κίνο που για το 2012 αντιπροσώπευε το 54,02% του κύκλου εργασιών των παιχνιδιών του Ομίλου, ενώ συνεισέφερε και το 50,96% του συνοδικού μεικτού κέρδους με έσοδα που το 2012 ανήλθαν σε 2.145.497.000 ευρώ. Το «Πάμε Στοίχημα» που συμμετείχε το 2012 κατά 34,78% επί των συνοδικών πωλήσεων των παιχνιδιών και κατά 33,17% στα μεικτά κέρδη του Ομίλου και με έσοδα 1.381.175.000 ευρώ για το 2012. Το Τζόκερ με 10,04% επί του συνοδικού μεικτού κέρδους με έσοδα, το 2012, 208.695.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα παιχνίδια Super 3, Προ-Πο, Λόττο, Πρότο, Extra 5, Προπογκόλ και τα νέα παιχνίδια στοιχηματισμού (Go Lucky, Monitor Games) αποτελούσαν το 2012 το 5,95% του κύκλου εργασιών του Ομίλου. Μόνο που αυτά δεν ήταν αρκετά.

Έτσι ο ΟΠΑΠ έδωσε σχεδόν 1 δισ. ευρώ για να γίνει ακόμη πιο ελκυστική η πώληση του. Το 2011 ο Οργανισμός καταβάλλει 560 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει την άδεια για 35.000 VLTs, τα γνωστά μας «φρουτάκια». Ειδικότερα, με βάση και τις προβλέψεις του Ν. 4002/2011, η ΟΠΑΠ ΑΕ αποκτούσε το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται η ίδια 16.500 VLTs, ενώ άλλα 18.500 μηχανήματα θα τα παραχωρούσε έναντι ανταλλάγματος. Την ίδια χρόνια κατέβαλε και 375 εκατ. ευρώ για να παρατείνει το μονοπώλιο που είχε ως το 2030 στα υπόλοιπα τυχερό παιχνίδια που διαχειρίζεται.

Ουσιαστικά, ήδη πριν από την πώληση του, οι διοικήσεις τού ακόμη υπό δημόσιο έλεγχο ΟΠΑΠ φρόντιζαν να διαθέτουν σημαντικούς πόρους για να διατηρήσουν και να διευρύνουν τα πεδία στα οποία θα μπορούσε να δραστηριοποιείται ο ΟΠΑΠ όχι με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη ενός δημόσιου οργανισμού, αλλά για να γίνει ακόμη πιο ελκυστική η αγορά του από τον υποψήφιο επενδυτή. Η ίδια η τότε κυβέρνηση παρουσίαζε την επέκτασή του, πέραν όλων των άλλων, και ως τρόπο να αυξηθεί η συνεισφορά του στα δημόσια έσοδα. Και όποιος κι αν ήταν ο αγοραστής που θα ερχόταν δεν θα πλήρωνε απολύτως τίποτα για το δικαίωμα να δραστηριοποιηθεί σε νέα και ιδιαίτερα κερδοφόρα πεδία, ενώ απαλλασσόταν και από τις διάφορες υποχρεώσεις ως προς τη στήριξη του αθλητισμού, όπως ίσχυε για τον δημόσιο ΟΠΑΠ.

Η ίδια η κυβέρνηση Σαμαρά, κατά την προετοιμασία της ιδιωτικοποίησης και προς προσέλκυση επενδυτών, παρουσίαζε τότε πίνακες που ανέφεραν προσδοκώμενα καθαρά κέρδη για τη δεκαετία 2013-2022 ύψους 3,16 δια. ευρώ, με εκτιμώμενο μέρισμα του Δημοσίου 852 εκατ. (ίσως και παραπάνω, ως τα 950 εκατομμύρια].

Πώς να υποτιμήσετε την αξία μιας εταιρείας

Ο ΟΠΑΠ από όλες τις πλευρές φάνταζε πραγματικό φιλέτο, καθώς ήταν μια από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα και έδειχνε να έχει σταθερά έσοδα, την ίδια ώρα που κινήσεις όπως η απόκτηση αδειών για τα VLTsάνοιγαν τον δρόμο και για την επένδυση σε νέες πηγές εσόδων. Οποιοσδήποτε αποκτούσε το κρίσιμο 33% που προσφερόταν προς πώληση θα αποκτούσε τον έλεγχο μιας εταιρείας με σταθερή ροή εσόδων αλλά και με εγγυημένη κερδοφορία που μπορούσε να διευρυνθεί με τις κατάλληλες κινήσεις.

Όμως, όλα αυτά θα είχαν και μια «παρενέργεια» για τον υποψήφιο αγοραστή: ανέβαζαν την αποτίμηση του ΟΠΑΠ και την πραγματική του αξία. Έτσι γινόταν ακριβότερος και λιγότερο ελκυστικός. Αυτό καθιστούσε αναγκαία, λοιπόν, την ιδιαίτερα χαμηλή αποτίμησή του, ώστε αντιστοίχως να οριστεί και χαμηλή τιμή για την απόκτηση του 33%.

Και η υποτίμηση της πραγματικής αξίας του ΟΠΑΠ, βέβαια, δεν μπορούσε να εμφανιστεί ως αυθαίρετη εκτίμηση - έπρεπε να φανεί και τεκμηριωμένη και ότι δεν θα παρέκαμπτε κανόνες που θεωρούνται γενικά αποδεκτοί στον κόσμο των αγορών.

Ωστόσο, ακόμη και υπουργοί της κυβέρνησης της ΝΔ εκτιμούσαν το καλοκαίρι του 2012 ότι δεδομένων των μεγάλων εσόδων που έφερνε ο Οργανισμός στα δημόσια ταμεία θα έπρεπε το τίμημα να είναι  ανάλογα μεγάλο. Για παράδειγμα, ιδιαίτερο θόρυβο είχε προκαλέσει η δήλωση του τότε υφυπουργού Αθλητισμού Γ. Ιωαννίδη ότι μόνο εάν είναι ιδιαίτερα υψηλό το τίμημα έχει νόημα να γίνει η πώληση και σίγουρα όχι με βάση τη χρηματιστηριακή αξία και μόνο.

«Ο ΟΠΑΠ αποφέρει στο Δημόσιο περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Με τα νέα παιγνίδια εκτιμώ ότι τα ετήσια κέρδη του Οργανισμού θα πλησιάσουν το ένα δισ. ευρώ», είχε δηλώσει ο Ιωαννίδης σε συνέντευξή του στο Βήμα FM, τον Ιούνιο του 2012, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στην κυβέρνηση Σαμαρά. «Μόνο αν το τίμημα εξαγοράς είναι πολύ μεγάλο θα πρέπει να πουληθεί σε ιδιώτες», είχε επιμείνει, τονίζοντας μάλιστα ότι οε καμία περίπτωση δεν μπορεί η αποκρατικοποίηση να προχωρήσει με βάση τη χρηματιστηριακή αποτίμηση του Οργανισμού Προγνωστικών. «Αν έρθει ένας ιδιώτης και μας δώσει το προβλεπόμενα κέρδη της επόμενης επταετίας τότε μπορούμε να το συζητήσουμε», ήταν η τοποθέτηση του Ιωαννίδη, που σήμαινε αποτίμηση του ΟΠΑΠ στα 5-7 δισ. ευρώ.

Πως, όμως, μπορεί να γίνει η αποτίμηση μιας τέτοιας εταιρείας; Η πάγια διεθνής πρακτική αναφέρει ότι μια εταιρεία τυχερών παιχνιδιών αποτιμάται σε περίπου 10 φορές τα ετήσια κέρδη της. Εάν μάλιστα πρόκειται για μια εταιρεία με κρατικό μονοπώλιο, όπως ισχύει στην περίπτωση του ΟΠΑΠ, μπορεί η αποτίμηση να φτάσει ακόμη και 12 φορές τα ετήσια κέρδη της.

Ποια ήταν η κερδοφορία της ΟΠΑΠ ΑΕ; 575,8 εκατ. ευρώ καθαρό κέρδη το 2010 (που στην πραγματικότητα ήταν 666,7 εκατ. ευρώ και απλώς υπήρξε έκτακτη φορολογική εισφορά 91,9 εκατ. ευρώ). 537,5 εκατ. ευρώ το 2011, ενώ το 2012 τα καθαρά κέρδη ήταν 505.487 ευρώ.

Παρά τη μείωση των κερδών, αναμενόμενη ίσως εάν αναλογιστούμε τη συνολικότερη υποχώρηση της οικονομικής δραστηριότητας εξαιτίας της βαθιάς ύφεσης, η κερδοφορία παρέμενε ιδιαίτερα υψηλή και θα έπρεπε να συνεπάγεται μείωση και ανάλογα υψηλή αποτίμηση της αξίας της εταιρείας και αντίστοιχο τίμημα για τον όποιο υποψήφιο αγοραστή.

Ωστόσο, η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ στηρίχτηκε σε μια αποτίμηση συνολικής αξίας 1,8 δισ. ευρώ, όταν ακόμη και πιο συντηρητικές εκτιμήσεις διεθνών οίκων μιλούσαν για αξία 3,5 δισ. ευρώ.

Πώς έγινε αυτό; Επειδή ο ΟΠΑΠ δεν αποτιμήθηκε ούτε με βάση τα πραγματικά του οικονομικά στοιχεία, ούτε με βάση τα προβλεπόμενα έσοδα, ούτε καν με βάση το ότι ένα μονοπώλιο στον χώρο του τζόγου με ήδη αγορασμένα δικαιώματα επέκτασης σε νέους κλάδους αποτελούσε ένα πραγματικό cash machine. Ο ΟΠΑΠ αποτιμήθηκε με βάση τη χρηματιστηριακή αξία και μάλιστα καθοδικά. Τον Απρίλιο του 2013 η μέση τιμή της μετοχής ήταν 6,9 ευρώ. Η εταιρεία Emma Delta πρόσφερε 5,91, οι σύμβουλοι του ΤΑΙΠΕΔ, της Εθνικής και της Deutsche Bank αποφάνθηκαν ότι τα 5,79 ευρώ είναι ικανοποιητική τιμή, ενώ ο διορισθείς από το ΤΑΙΠΕΔ ανεξάρτητος εκτιμητής, η εταιρεία Duff&Phelps, την ανέβαζε στα 6,17. Η Marfin είχε προτείνει 7,90 ευρώ τιμή-στόχο, ενώ η Eurobank 7,70. Η Goldman Sachs 7,41, η Πειραιώς 7 ευρώ ακριβώς, ενώ η Πειραιώς και η Citi 6,80 ευρώ.

Το κλειδί εδώ ήταν η μεγάλη υποχώρηση της τιμής της μετοχής του ΟΠΑΠ, αποτέλεσμα και της συνολικότερης τάσης υποχώρησης του Χρηματιστηρίου, αλλά και των αλλαγών στη φορολογία του ΟΠΑΠ, το 2012, που οδήγησαν σε ακόμη μεγαλύτερη υποχώρηση της τιμής της μετοχής. Ας μην ξεχνάμε ότι ήταν γενικότερο φαινόμενο εκείνη την περίοδο, δεδομένου και ότι είχε ανοίξει ο κύκλος των ιδιωτικοποιήσεων, ελληνικοί και ξένοι επενδυτικοί οίκοι να πιέζουν προς τα κάτω τιμές μετοχών με στόχο ακριβός να υποτιμηθούν και να υπάρξει ένα πραγματικό πλιάτσικο δημόσιων περιουσιακών στοιχείων. Από 16 ευρώ στην αρχή του 2011, η μετοχή του ΟΠΑΠ έφτασε να διαπραγματεύεται κάποια στιγμή το 2012 κοντά στα 4 ευρώ, την ώρα που η εταιρεία παρέμενε μία από τις πιο κερδοφόρες στην Ελλάδα.

Έτσι, το τελικό τίμημα με το οποίο το 2013 πωλήθηκε το 33% του ΟΠΑΠ στην Emma Delta (στην οποία συμμετείχαν Τσέχοι επενδύτες μαζί με τους έλληνες Μελισσανίδη και Κοπελούζο) ήταν 652 εκατ. ευρώ (με το Δημόσιο να έχει τελικό συνολικό όφελος 712 εκατ., καθώς πήρε και το μέρισμα της χρήσης 2012, ύψους 60 εκατ. ευρώ). Δηλαδή, η αποτίμηση του συνόλου της εταιρείας έγινε σε ένα ύψος κάτι λιγότερο από 4 φορές τα μέσα ετήσια κέρδη των προηγούμενων ετών. Ένα τέτοιο τίμημα δεν το λες υψηλό. Μάλλον το ακριβώς αντίθετο. Ο ΟΠΑΠ σχεδόν χαρίστηκε.

Βέβαια, με μια ιδιότυπη αριθμητική αλχημεία το ΤΑΙΠΕΔ είχε σπεύσει να πει ότι το τίμημα ήταν πολύ καλό καθώς «αντιστοιχεί σε 18,6 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη της χρήσης του 2013», ενώ τόνιζε ότι «εάν δεν ιδιωτικοποιείτο ο ΟΠΑΠ, το Δημόσιο θα εισέπραττε μέρισμα (για τη χρήση του 2013} ύψους μόνο 13 εκ. €, ενώ για τη δεκαετία θα εισέπραττε μόλις 360 εκ. €, δηλαδή το 50% περίπου του ποσού που εισπράττει με την αποκρατικοποίηση».

Ωστόσο, οι προβλέψεις του ΤΑΙΠΕΔ ήταν μάλλον... απαισιόδοξες. Όντως τα καθαρά κέρδη και εξαιτίας της αύξησης της φορολογίας παρουσίασαν το 2013 υποχώρηση. Έφτασαν τα 141.115.000 ευρώ παρουσιάζοντας μείωση 72,08% σε σύγκριση με το 2012. Όμως, την αμέσως επόμενη χρονιά παρουσίασαν σημαντική αύξηση κατά 41,18% (φτάνοντας τα 199.224.000 ευρώ, ενώ αύξηση είχαν και τη μεθεπόμενη χρονιά, το 2015, φτάνοντας τα 209.901.000 ευρώ. Είναι εμφανές ότι συνειδητά διαστρεβλώθηκε η εικόνα των πραγματικών δεδομένων για να διευκολυνθεί το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ. Άλλωστε, ούτε και οι αγορές πολυπίστεψαν τις εκτιμήσεις αυτές. Λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωση της πώλησης η τιμή της μετοχής ήδη κινιόταν πολύ πάνω από την τιμή πώλησης. Τον Δεκέμβριο του 2013 η τιμή της μετοχής είχε εκτοξευτεί σια 10,24 ευρώ. Αυτό σήμαινε ότι ακόμη και η χρηματιστηριακή του αξία (στο γενικώς υποτιμημένο ελληνικό χρηματιστήριο) έφτανε τότε τα 3,317 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό δημόσιο, ακόμη και με όρους χρηματιστηριακής αξίας, πήρε περίπου 450 εκατ. λιγότερα για την πώληση του 33%.

Η μεθόδευση του διαγωνισμού

Εντυπωσιακή ήταν και η μεθόδευση για τον ίδιο τον διαγωνισμό πώλησης. Στην πραγματικότητα ήταν μια παράσταση γραμμένη εξαρχής για να έναν ρόλο. Η προκήρυξη έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 και το πρώτο όριο για την κατάθεση προσφορών ήταν στις 19 Οκτωβρίου 2012. Ενδιαφερόμενες ήταν αρχικά οι εταιρείες: BC Partners, Emma Delta LtD, η κοινοπραξία Gauselmann AG - Plagtech Ltd - Helvason Ltd, η κοινοπραξία Intralot Holdings Luxemburg S.A. - Intralot International Ltd, n Primrose Treasure Ltd, n Third Point LLC και n TPG Capital.

Μέχρις ότου φτάσουμε στη φάση των προσφορών υπήρξαν διάφορες καθυστερήσεις και οι περισσότερες εταιρείες απέσυραν το ενδιαφέρον τους. Στη φάση των προσφορών έφτασαν ωστόσο δύο: η Emma Delta και η Third Point. Η δεύτερη ήταν ένα hedge fund με έδρα τη Νέα Υόρκη και στην πραγματικότητα αναζητούσε ευκαιρίες στην Ευρώπη, κοινώς  ήθελε να αγοράσει φτηνά. 'Όμως, το ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ αποφάσισε ομόφωνα να μην αποσφραγίσει την οικονομική προσφορά της Third Point, καθώς  υπέβαλε προσφορά υπό αίρεση, γεγονός που δεν επιτρεπόταν από τη διαδικασία του διαγωνισμού. Έτσι έμεινε μόνο η προσφορά της Emma Delta, η οποία μετά από «σκληρές» διαπραγματεύσεις απλώς βελτιώθηκε ελαφρά.

Το καλοκαίρι του 2013, πάντως, εν μέσω της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του, ο ΟΠΑΠ προικίζεται και με ένα ακόμη περιουσιακό στοιχείο. Τα Κρατικά Λαχεία. Η σύμβαση παραχώρησης της  12ετούς άδειας υπογράφηκε από το ΤΑΙΠΕΔ και την εταιρεία Ελληνικά Λαχεία, στην οποία συμμετέχουν με 67% ο ΟΠΑΠ, με 16,5% η Intralot και με 16,5% η αμερικανική Scientific Games. Το τίμημα ορίστηκε στα 190 εκατ. ευρώ. Το βασικό που πρόσθετε η πώληση αυτή στο οπλοστάσιο της ΟΠΑΠ ήταν η προοπτική να εκδοθεί εκ νέου Στιγμιαίο Λαχείο («Ξυστό»), είδος που θεωρείται μαζικό, δεν ταυτίζεται με την αρνητική εικόνα του τζόγου και μπορεί να απευθυνθεί και σε γυναικείο κοινό. Το 2015 ο κύκλος εργασιών του Στιγμιαίου Λαχείου («Σκρατς») έφτασε τα 290.292.900 ευρώ.

Έτσι, τον Αύγουστο του 2013, μέσα σε πανηγυρικό κλίμα, ο τότε υπουργός Οικονομικών και σημερινός Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Στουρνάρας μαζί με τον εκλιπόντα πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Στέλιο Σταυρίδη υπογράψουν για την πώληση του ΟΠΑΠ στην Emma Delta και τον Δημήτρη Μελισσανίδη ως εκπρόσωπο της εταιρείας. Ο Γ. Στουρνάρας πανηγυρίζει για την πώληση. «Με επιτυχία ολοκληρώθηκε σήμερα η πρώτη μεγάλη αποκρατικοποίηση που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας», δήλωσε αμέσως μετά την πώληση, για να συμπληρώσει ότι «Τα οφέλη για το ελληνικό δημόσιο είναι πολλαπλά, αφού αποδεικνύεται η εμπιστοσύνη των επενδυτικών κεφαλαίων στην ελληνική οικονομία και ταυτόχρονα εξασφαλίζονται για πρώτη φορά, πέραν του τιμήματος, και έσοδα από φόρους 30% επί των μεικτών κερδών που θα μπαίνουν κάθε χρόνο στο δημόσιο ταμείο». Εδώ να σημειώσουμε ότι όντως από τη φορολόγηση των μεικτών κερδών (δηλαδή των ποσών που απομένουν εάν από το συνολικό χρηματικό ποσό συμμετοχής των παικτών αφαιρεθούν τα αποδιδόμενα σε αυτούς ποσό) προκύπτει ένα σημαντικό ποσό, που όμως έγινε στο πλαίσιο της γενικής αύξησης της φορολογίας εν μέσω μνημονίων. Επίσης, τα ίδια φορολογικά έσοδα θα μπορούσε να έχει το Δημόσιο και χωρίς την πώληση της ΟΠΑΠ ΑΕ.

Για να μπουν τελικά οι υπογραφές στη συμφωνία στις 12 Αυγούστου, ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ έπρεπε να είναι εγκαίρως στην Αθήνα από την Κεφαλονιά όπου παραθέριζε και να επιστρέψει αμέσως μετά για να συνεχίσει τις διακοπές του. Όπως δήλωσε και ο ίδιος λίγες μέρες αργότερα «Είχα έρθει για μία ημέρα στην Αθήνα προκειμένου να υπογράψω την πώληση και θα έφευγα την επομένη το ξημερώματα με μια πτήση που είχε στις 5.20, δηλαδή θα ξυπνούσα στις 4 τα χαράματα. Ο κ. Μελισσανίδης όμως, ο οποίος πήγαινε στη Γαλλία, μου πρότεινε να με πάρει μαζί του για να με διευκολύνει. Είχε την καλοσύνη να με αφήσει στην Κεφαλονιά, όπου και έκανε ανεφοδιασμό και έτσι δεν ταλαιπωρήθηκα και γλίτωσα και μια μέρα». Το ταξίδι είναι και μια ευκαιρία για να συζητήσει με τον κ. Μελισσανίδη ζητήματα που αφορούν την πώληση: «Κατά την πτήση μιλήσαμε για την πώληση του ΟΠΑΠ, όπως μιλάμε συνέχεια με τον κ. Μελισσανίδη γι' αυτό το θέμα. Παραμένει πάρα πολύ δυσαρεστημένος για το θέμα των λαχείων, διότι θεωρεί ότι η συμφωνία δεν έπρεπε να γίνει έτσι.  Εμείς δεν συμφωνούμε καθόλου με αυτό που υποστηρίζει. Αν και διαφωνούμε πολλούς μήνες, έχουμε διατηρήσει μαζί του ένα επίπεδο σχέσεων εξαιρετικό» Στον Τύπο θα δημοσιευτεί φωτογραφία από το ταξίδι, θα προκληθεί ο σχετικός θόρυβος, και εντέλει ο αρμόδιος υπουργός θα τον αποπέμψει.

Η αλήθεια είναι ότι ο Σταυρίδης αποπέμφθηκε για να δοθεί η εικόνα ότι η κυβέρνηση δεν σχετίζεται με τη διαπλοκή. Και ένα άλλο κομμάτι της αλήθειας, ότι ο Σταυρίδης διαχειρίστηκε πολύ μικρό μέρος της διαπραγμάτευσης η οποία ήταν υπόθεση της ίδιας της κυβέρνησης και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο.

Άλλωστε, οι φιλικές σχέσεις που είχε ο Δ. Μελισσανίδης με τον Αντώνη Σαμαρά ήταν γνωστές. «Είμαι 30 χρόνια φίλος του Σαμαρά», φέρεται να έχει δηλώσει ο επιχειρηματίας. Τον Ιούνιο του 2013, εν μέσω της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ, ο Μελισσανίδης βρέθηκε στη βράβευση των πιο επιτυχημένων επιχειρηματιών της χρονιάς του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου Αθηνών (ΕΒΕΑ) που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής. Καθόταν μάλιστα στην πρώτη σειρά και ήταν ο πρώτος που βραβεύτηκε από τον Αντώνη Σαμαρά. Μετά την ομιλία του τότε πρωθυπουργού, ο Μελισσανίδης παρέλαβε το πρώτο βραβείο για λογαριασμό της Aegean Oil και καταχειροκροτήθηκε από τους παρευρισκομένους.

Οι τυχεροί αγοραστές και τα... ζητήματα τους

Πράγματι η πώληση του 33% του ΟΠΑΠ ήταν ένα επιτυχημένο deal. Όχι όμως για τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Κερδισμένοι ήταν οι νέοι αγοραστές της Emma Delta, μιας κοινοπραξίας που στήθηκε ανάμεσα σε τσέχους και έλληνες επενδυτές. Με βάση τη γνωστοποίηση του Αυγούστου 2013, ως μέτοχοι Tns Emma Delta αναφέρονταν οι εταιρείες Geonama, συμφερόντων Δ. και Γ. Μελισσανίδη, η MEF Holdings του τσέχου Γίρι Σμεκ, η Vital Peak του ρώσου Αλεξάντρ Νέσιε, η Roubindiam του σλοβάκου Πάβελ Κομάρεκ, ο μονοβασικό επενδυτικός όμιλος Helixsor και η εταιρεία Helvasor του ομίλου Κοπελούζου. Τον Οκτώβριο του 2013 γνωστοποιείται ότι τις 105.270.000 μετοχές της ΟΠΑΠ ΑΕ τις αγόρασε η Emma Delta Hellenic Holdings Ltd, που ανήκε κατά 100% οτην Emma Delta Ltd, επενδυτική εταιρεία που είχε συσταθεί στην Κύπρο, της οποίας το 100% των μετοχών με δικαίωμα ψήφου κατείχε η Emma Delta Management Ltd, τελικοί δικαιούχοι της οποίας ήταν οι είναι ο Γίρι Σμεκ (κατά 66,7%) και ο Γεώργιος Μελισανίδης (κατά 33,3%) μέσω των εταιρειών τους Emma Capital Limited και Georgiella Holdings Co. Limited αντίστοιχα. Να σημειώσουμε εδώ ότι, κατά μία πάγια πρακτική του, ο Δ. Μελισσανίδης, παρότι υπέγραψε τη συμφωνία εκ μέρους της Emma Delta, γενικά ως προς τη δημόσια παρουσία της κοινοπραξίας φαινόταν μεν ως εκ των βασικών μετόχων της, η ίδια η άμεση συμμετοχή του σε αυτήν όμως είναι μικρή, όπως συμβαίνει και με αρκετές επιχειρήσεις συμφερόντων του ίδιου και της οικογένειας του.

Για να φτάσουμε στην ίδια την πώληση του ΟΠΑΠ και την καταβολή χρημάτων στα δημόσια ταμεία, έπρεπε να λυθούν και μερικά ακόμη προβλήματα. Το πρώτο ήταν να βρεθούν αυτά τα ποσά και να καταβληθούν. Δημοσιογραφικό ρεπορτάζ εκείνης της περιόδου αναφέρουν τον ακόλουθο διάλογο μεταξύ του Γιάννη Στουρνάρα και του Δημήτρη Μελισσανίδη κατά την υπογραφή της σχετικής σύμβασης:

Γ. Στουρνάρας: «Και πότε με το καλό θα δούμε τα λεφτά;»

Δ. Μελισσανίδης: «Σιγά μη δείτε και Λεφτά».

Αυτό που επεδίωκε η Emma Delta ήταν να εξασφαλίσει τον αναγκαίο δανεισμό για να μπορέσει να αποκτήσει τις μετοχές του ΟΠΑΠ, προσφέροντας ως ενέχυρο για τον δανεισμό τις μετοχές που θα αγόραζε με τα χρήματα που θα έπαιρνε ως δάνειο.

Δημοσιογραφικές έρευνες εκείνων των ημερών λένε πως για το ζήτημα ενδιαφέρθηκε προσωπικά ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Σύμφωνα με αυτές τις έρευνες, ο Σαμαράς μαζί με τον τότε υπουργό Οικονομικών προσπάθησαν να πείσουν τις διοικήσεις των μεγάλων ελληνικών συστημικών τραπεζών (Εθνική, Alpha, Eurobank, Πειραιώς) να προσφέρουν τα δάνεια που απαιτούνταν, ύψους περίπου 400 εκατ. ευρώ.

Οι διοικήσεις των τραπεζών έκαναν πίσω. Η αιτία ήταν ο θόρυβος που προκλήθηκε τότε μπροστά στο ενδεχόμενο οι συστημικές τράπεζες, που μόλις είχαν ανακεφαλαιοποιηθεί, να χορηγήσουν, ύστερα από πολιτικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης, πολύ μεγάλα δάνεια για να μπορέσει να ολοκληρωθεί μια ιδιωτικοποίηση που είχε χαρακτηριστεί ξεπούλημα. Τα δανεικά θα βρεθούν με δύο ομολογιακά δάνεια που θα εκδώσει η Emma Delta, ύψους 250 και 150 εκατ. ευρώ, με μοναδικό διοργανωτή του βιβλίου προσφορών την Jefferies International, με εγγύηση τις ίδιες τις μετοχές του ΟΠΑΠ τις οποίες θα αποκτούσαν με αυτόν τον δανεισμό. Υπήρχε και ένα άλλο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί. Για να πραγματοποιηθεί το deal του ΟΠΑΠ, έπρεπε οι αγοραστές να μη χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο.

Στην εταιρεία Geonama, που ήταν βασικός μέτοχος της κοινοπραξίας Emma Delta, βασικοί μέτοχοι είναι ο Μελισσανίδης και ο γιος του Γιώργος Μελισσανίδης. Σύμφωνα μάλιστα με τον κανονισμό του ΤΑΙΠΕΔ, για να προχωρήσει μια αποκρατικοποίηση, χρειάζεται αναλυτική κατάσταση της μετοχικής σύνθεσης της εταιρείας και φορολογική ενημερότητα των φυσικών προσώπων που την απαρτίζουν. Ωστόσο, υπήρχαν προβλήματα με εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις εταιρειών που ανήκαν σε μετόχους της Geonama και συγκεκριμένα της Πετρέλαια Αιγαίου ΑΕ, που είχε κλείσει και ήταν συμφερόντων του Δ. Μελισσανίδη και του Γ. Καρρά, και της εταιρείας Αιγαίον Όιλ, επίσης συμφερόντων της οικογένειας Μελισσανίδη.

Η λυθείσα Πετρέλαια Αιγαίου ΑΕ, τον Αύγουστο του 2013, εμφανιζόταν, σύμφωνα με δημοσίευμα της Αυγής, να έχει συνολική οφειλή στο Δημόσιο ύψους 10.376.605,4 ευρώ.' Η πλευρά Μελισσανίδη ανταπαντούσε ότι ήταν υποθέσεις 20ετίας τις οποίες είχε αμφισβητήσει δικαστικά, είχε δικαιωθεί σε ορισμένες, και επιπλέον ότι διεκδικούσε να δικαιωθεί ωε προς το σύνολο της οφειλής, αμφισβητώντας και τις εντολές κατάσχεσης που είχαν εκδοθεί εναντίον του Δ. Μελισσανίδη για τις οφειλές της Πετρέλαια Αιγαίου ΑΕ (δημοσιεύματα τον έφεραν να απειλείται από την Εφορία με αναγκαστική κατάσχεση εις χείρας τρίτων για το ποσό των 9.425.166,59 ευρώ).

Από τη μεριά της, η λειτουργούσα Αιγαίον Όιλ Ανώνυμη Εταιρεία Βιομηχανίας και Εμπορίας Πετρελαιοειδών, συμφερόντων και αυτή Μελισσανίδη, είχε οφειλές προς τα κρατικά ταμεία. Το 2010 το Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο (ΔΕΚ) Αθηνών έκανε έλεγχο στη χρήση του 2001 και καταλόγισε πρόστιμα στην επιχείρηση συνολικά 26.660.261,15 ευρώ για παραβάσεις σχετικά με τον Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, την απόδοση ΦΠΑ και τη φορολογία εισοδήματος. Ειδικότερα, οι καταλογισμοί αφορούν 2.934.127,21 ευρώ για παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, 8.922.333,75 ευρώ για προσδιορισμό ΦΠΑ και 14.803.800,19 ευρώ από έλεγχο στον φόρο εισοδήματος.

Η Αιγαίον Όιλ  προσέφυγε ενάντια σε αυτόν τον καταλογισμό. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ρεπορτάζ του Κ. Πουλακίδα στην Αυγή στις 25 Ιουλίου 2013: «Για να καταθέσει προσφυγή η “Αιγαίον 'Οιλ" υποχρεούται να καταθέσει το 25% του ποσού, δηλαδή 6.665.065,29 ευρώ.

Ενώ όμως ξεκίνησε να καταβάλλει δόσεις, άρχισαν ταυτόχρονα και οι ρυθμίσετε υπέρ της εταιρείας με υπουργικές αποφάσεις. Στις 19 Μαρτίου 2013 έρχεται η πρώτη υπουργική απόφαση (αρ. πρωτ. ΔΠΕΙΣ Ε1048840 ΕΞ 2013), η οποία δίνει δυνατότητα καταβολής του ποσού σε 15 δόσεις. Ακολουθεί νέα αίτηση της επιχείρησης στις 3 Ιουνίου 2013, με την οποία ζητεί περισσότερες δόσεις. Το αίτημα ικανοποιείται μέσα σε λίγες μέρες και εκδίδεται νέα υπουργική απόφαση (αρ. πρωτ. ΔΠΕΙΣ Ε1096774 ΕΞ 2013) και οι 15 δόσεις γίνονται 45!»

Πέραν, όμως, αυτής της διευκόλυνσης από τη μεριά του υπουργείου Οικονομικών, εξακολουθούσαν να πλανώνται ερωτήματα σε σχέση με τιε εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις των επίδοξων αγοραστών της ΟΠΑΠ ΑΕ. Το πρόβλημα έλυσε με συνοπτικές διαδικασίες το Υπουργείο Οικονομικών. Στα τέλη Ιουλίου του 2013 (δύο εβδομάδες πριν πέσουν οι υπογραφές για τον ΟΠΑΠ) υπήρξε μια φωτογραφική διάταξη που έδινε τη δυνατότητα σε εταιρείες που είχαν εκκρεμείς υποθέσεις προστίμων και χρεών προς τα δημόσια ταμεία να ζητήσουν νέο δικαστικό συμβιβασμό για το σύνολο των προστίμων τους και να πάρουν φορολογική ενημερότητα. Η ρύθμιση αυτή συμπεριλήφθηκε στον Ν. 4174/2013.

Η συγκεκριμένη διάταξη ήταν κομμένη και ραμμένη για το κλείσιμο υποθέσεων με χρέη και πρόστιμα προς το Δημόσιο. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 66 του Ν. 4174/2013, και ειδικότερα στην παράγραφο 6, σε συνδυασμό με τιε παραγράφους 7 και 8, παρέχεται η δυνατότητα σε εταιρείες, εφόσον έχουν εκκρεμείς υποθέσεις προστίμων ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, να επικαλεστούν τις νέες διατάξεις του νόμου εντός 60 ημερών και να ζητήσουν νέο δικαστικό συμβιβασμό για το σύνοδο των προστίμων ανά καταλογιστική πράξη: «Για τις υποθέσεις προστίμων των άρθρων 5 παρ. ΙΟ και 6 του ν. 2523/1997, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων και του ΣτΕ κατά τη δημοσίευση του παρόντος, οι υπόχρεοι δύνανται με αίτησή τους, η οποία υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από τη δημοσίευση του Κώδικα ή σε περίπτωση που κατά το χρόνο δημοσίευσης του Κώδικα εκκρεμεί η έκδοση απόφασης μετά από συζήτηση, σε τριάντα (30) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 4, να ζητήσουν το δικαστικό συμβιβασμό με βάση το ευνοϊκότερο καθεστώς για το σύνολο των προστίμων ανά καταλογιστική πράξη»

Η ιδιωτικοποίηση του Ιπποδρομιακού Στοιχήματος

Η ιδιωτικοποιημένη ΑΕ δεν περιορίστηκε στον ΟΠΑΠ. Αποκτώντας την άδεια για το Ιπποδρομιακό Στοίχημα, επεκτάθηκε και σε έναν άλλο κρίσιμο και κερδοφόρο τομέα του τζόγου, δηλαδή το Ιπποδρομιακό Στοίχημα, επεκτείνοντας έτσι μία επί της ουσίας μονοπωλιακή συνθήκη.

Μέχρι τότε το Ιπποδρομιακό Στοίχημα το είχε ο κρατικός ΟΔΙΕ. Μέχρι το 2002 ο ΟΔΙΕ ήταν μια κερδοφόρα κρατική επιχείρηση με σημαντικό τζίρο. Εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων, το 2003, η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε τη μετεγκατάσταση του Ιππόδρομου από το Φάληρο στο Μαρκόπουλο. Ο ΟΔΙΕ κλήθηκε να πληρώσει την κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων, αλλά και τις απαλλοτριώσεις γης που χρειάστηκαν. Έτσι, ο ΟΔΙΕ δεν διέθετε τα ανάλογα κεφάλαια, οδηγήθηκε στη σύναψη δανείου ύψους 210 εκατ. ευρώ με τη βρετανική τράπεζα RBS. Από αυτά, τα 130 εκατ. ευρώ δόθηκαν στη γερμανική εταιρεία που κατασκεύασε τις κτιριακές εγκαταστάσεις και τα 80 εκατ. ευρώ για τις απαλλοτριώσεις. Ο ΟΔΙΕ, λοιπόν, βρέθηκε υπερχρεωμένος και σε σύντομο χρονικό διάστημα κατέστη ζημιογόνος εξαιτίας του δανείου. Το Δημόσιο άρχισε να προσφέρει εγγυήσεις 20 εκατ. ευρώ τον χρόνο, προκειμένου να καλύπτει τις δανειακές ανάγκες του. Η υπερχρέωση του Οργανισμού σε συνδυασμό με τη μεταφορά του Ιππόδρομου στη μέση του πουθενά και την οικονομική κρίση, που μείωσαν τον τζίρο του στοιχήματος, μετέτρεψαν τον ΟΔΙΕ σε προβληματική επιχείρηση. Ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα για τους εργαζομένους του. Από 700 συμβασιούχους το 2009, το 2013 είχαν απομείνει 450. ενώ από τους 70 μόνιμους είχαν απομείνει 55. Οι συμβασιούχοι ειδικά είχαν να αντιμετωπίσουν το άθλιο εργασιακό καθεστώς των συμβάσεων της μιας μέρας. Ακόμη και σήμερα εκκρεμεί η πλήρης αποκατάσταση όλων των συμβασιούχων.

Εντωμεταξύ, η ΕΕ ξεκίνησε έρευνα για τις κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν στον ΟΔΙΕ τον Φεβρουάριο του 2012. Αυτό οδήγησε στην απόφαση να γίνει εκκαθάριση του ΟΔΙΕ. Η προθεσμία για την εκκαθάριση έληγε τον Σεπτέμβριο του 2014.

Έτσι, η κυβέρνηση Σαμαρά ξεκίνησε να δρομολογεί την ιδιωτικοποίηση του Αμοιβαίου Ιπποδρομιακού Στοιχήματος, για την ακρίβεια την 20ετή παραχώρηση της σχετικής άδειας, την άνοιξη του 2013. Στην αφετηρία πήραν θέση μάχης δύο κοινοπραξίες. Η Intralot, συμφερόντων του Σ. Κόκκαλη, με τον Οργανισμό Ιπποδρομιών του Μπουένος Άιρες, και η γαλλική PMU, η μεγαλύτερη εταιρεία ιπποδρομιακού στοιχήματος στον κόσμο με ετήσιο τζίρο 10,5 δισ. ευρώ, σε συνεργασία με τη νοτιοαφρικανική Phumelela. Στην πορεία του διαγωνισμού, όμως, οι Γάλλοι αποχώρησαν, χωρίς καν να υποβάλουν πρόταση εξαγοράς, αφού διαφώνησαν με το ΤΑΙΠΕΔ στο ύψος του ενοικίου που ζητούσε το Ταμείο για να νοικιάσει και τις εγκαταστάσεις στο Μαρκόπουλο, όπου διεξάγονται οι ιπποδρομιακές κούρσες.

Παρότι φαινόταν ότι η υπόθεση πήγαινε να κατοχυρωθεί στην Intralot, η πλευρά της ΟΠΑΠ φάνηκε ότι δεν ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένη με αυτή την προοπτική. Άλλωστε, είχε υπάρξει έντονη αντιπαράθεση σε σχέση με την παραμονή της Intralot ως βασικού τεχνολογικού προμηθευτή του ΟΠΑΠ μετά την ιδιωτικοποίηση, όπου η εταιρεία κατάφερε να διατηρήσει αυτήν τη θέση μέχρι το 2018.

Αν έπαιρνε η Intralot το Ιπποδρομιακό Στοίχημα, θα διαμορφωνόταν ένας ανταγωνιστικός πόλος στον χώρο του τζόγου με δικό του δίκτυο καταστημάτων. Το Ιπποδρομικό Στοίχημα δεν είναι μεγάλο μέρος του τζόγου αν το δει κάνεις σε απόλυτα μεγέθη. Όμως, το δίκτυο του Ιπποδρομιακού Στοιχήματος αποτελείτο εκείνη τη στιγμή από 450 πρακτορεία, εκ των οποίων τα 50 αμιγώς ιπποδρομιακά και τα υπόλοιπα 400 συστεγάζονταν σε πρακτορεία του ΟΠΑΠ. Όμως, ο νέσε ιδιοκτήτης του Ιπποδρομιακού Στοιχήματος θα είχε τη δυνατότητα να δώσει νέες άδειες πρακτορείων ή ακόμα και να απαιτήσει να μη συστεγάζονται στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ. Αν το έπαιρνε ανταγωνιστής του ΟΠΑΠ, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα νέο μεγάλο δίκτυο πρακτορείων που θα μπορούσε να ανοιχτεί πέραν του Ιπποδρομιακού σε άλλες παραλλαγές στοιχήματος, κάτι για το οποίο ενδιαφέρονταν ούτως ή άλλως αρκετοί επιχειρηματίες. Επομένως, η πλευρά των ιδιοκτητών της ΟΠΑΠ είχε κάθε λόγο να αποτρέψει να μπει άλλος επιχειρηματίας στο Ιπποδρομιακό Στοίχημα.

Η αρχική προσφορά της Intralot είναι ύψους 5,25 εκατ. ευρώ - η εταιρεία πλέον αυτού θα αναλάμβανε και το ενοίκιο των εγκαταστάσεων στο Μαρκόπουλο Αττικής, ύψους 2,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Το ΤΑΙΠΕΔ ύστερα από συνεννόηση με τους εμπειρογνώμονες ζητά βελτιωμένη προσφορά μέχρι τις 27 Αυγούστου 2014. Όμως, και η νέα πρόσφορά κρίθηκε «ασαφής», αφού το επαυξημένο καταβαλλόμενο τίμημα συναρτήθηκε με την πορεία των κερδών της εταιρείας εκμετάλλευσης της σχετικής άδειας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η βελτιωμένη προσφορά ήταν 12 εκατ. ευρώ, αλλά κρίθηκε υποδεέστερη του τιμήματος που προσδιόρισαν οι ανεξάρτητοι αποτιμητές μετά την παρέμβαση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων. Έτσι, για πρώτη φορά ένας διαγωνισμός του ΤΑΙΠΕΔ κηρύσσεται άγονος, ακόμη και μετά την κατάθεση βελτιωμένης προσφοράς, και προκηρύσσεται νέος διαγωνισμός για το Ιπποδρομιακό Στοίχημα.

Τι είχε προηγηθεί; Λίγη ώρα πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, κατέφθασε εγγυητική επιστολή ύψους 40 εκατ. ευρώ από κοινό επενδυτικό σχήμα των ΟΠΑΠ (μέσω της θυγατρικής του, ΟΡΑΡ Investment) και του βρετανικού fund Global Family Partners. Στην τριών σελίδων εγγυητική επιστολή το επενδυτικό σχήμα δεσμευόταν να προσφέρει το ποσό των 40 εκατ. ευρώ κατ' ελάχιστον για την απόκτηση του Ιπποδρομιακού Στοιχήματος. Βέβαια, η μεθόδευση να κηρυχθεί άγονος ένας διαγωνισμός, παρότι είχε κατατεθεί βελτιωμένη προσφορά, στο όνομα μιας εκπρόθεσμης προσφοράς που είχε μεν κατατεθεί αλλά δεν είχε συμπεριληφθεί σε αυτές που θα αξιολογούνταν, προκάλεσε απορίες και αμφισβήτηση για την όλη διαδικασία.

Το ΤΑΙΠΕΔ, πάντως, προχώρησε σε νέο διαγωνισμό στον οποίο έβαλε χρονικό όριο τις 19 Σεπτεμβρίου 2014. Η προσφορά ΟΠΑΠ-GFP γίνεται δεκτή, θα υπάρξουν διάφορες αμφισβητήσεις και προς την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού -που όμως θα δώσει το «πράσινο φως»- και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τελικά τον Οκτώβριο του 2015, επί κυβέρνησης Τσίπρα, που δεν θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει ιη συμφωνία, θα επικυρωθεί και τυπικά η πώληση.

Έτσι, ο ιδιωτικοποιημένος ΟΠΑΠ βρέθηκε να έχει το μονοπώλιο σε όλες τις εκδοχές του πρώην κρατικού τζόγου, και δη επί μιας υποτίθεται αριστερής κυβέρνησης.

Διαβάστε το άρθρο "ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΠΑΠ" του Παναγιώτη Σωτήρη στην πηγή "REPORT"

Την έκδοση κοινού ομολογιακού δανείου αποφάσισε ο ΟΠΑΠ

Την έκδοση κοινού ομολογιακού δανείου αποφάσισε όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία ΟΠΑΠ ΑΕ.

Πρόκειται για ποσό ύψους 100 εκατ. ευρώ κατ’ ελάχιστον και έως 200 εκατ. ευρώ, τη διάθεση των ομολογιών, μέσω δημόσιας προσφοράς και την εισαγωγή τους προς διαπραγμάτευση στην Κατηγορία Τίτλων Σταθερού Εισοδήματος της οργανωμένης αγοράς του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Όπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση, η υλοποίηση της συναλλαγής θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες της αγοράς.

Aναλυτικά η ανακοίνωση

«Η ΟΠΑΠ Α.Ε., σύμφωνα με το Ν.3556/2007 και τον Κανονισμό (ΕΕ) 596/2014, ενημερώνει το επενδυτικό κοινό ότι σύμφωνα με την από 28.02.2017 συνεδρίαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, αποφάσισε την έκδοση κοινού ομολογιακού δανείου σύμφωνα με το ν.3156/2003 και τον Κ.Ν.2190/1920, ποσού εκατό εκατομμυρίων ευρώ (ευρώ 100.000.000) κατ’ ελάχιστον και έως διακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (ευρώ 200.000.000), τη διάθεση των ομολογιών μέσω δημόσιας προσφοράς και την εισαγωγή τους προς διαπραγμάτευση στην Κατηγορία Τίτλων Σταθερού Εισοδήματος της οργανωμένης αγοράς του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Η υλοποίηση της συναλλαγής θα εξαρτηθεί από τις συνθήκες της αγοράς».

Διαβάστε το άρθρο "Την έκδοση κοινού ομολογιακού δανείου αποφάσισε ο ΟΠΑΠ" στην πηγή "www.tribune.gr"

Ο ΤΖΟΓΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια της ελληνικής κρίσης είναι τα ξενοίκιαστα μαγαζιά. Συμβολοποιούν την εγκατάλειψη και υπενθυμίζουν διαρκώς την ανέχεια και τις επιπτώσεις της. Κάθε κλειστό μαγαζί είναι μια επιχείρηση λιγότερη και κάμποσες θέσεις εργασίας χαμένες. Σε ορισμένες γειτονιές της Αθήνας αλλά και σε αρκετές επαρχιακές πόλεις, κάποια από αυτά τα μαγαζιά ετοιμάζονται να νοικιαστούν ξανά.

Επίδοξοι ενοικιαστές τα εξετάζουν, σε ορισμένα έχουν ήδη δώσει και το καπάρο. Οι ιδιοκτήτες τους χαίρονται γιατί, από κόστος, τα ακίνητα γίνονται ξανά πηγή εισοδήματος. Οι περαστικοί βλέπουν τα συνεργεία που κάνουν τις επισκευές και ελπίζουν ότι θα ζωντανέψουν ξανά οι γειτονιές.

Όμως, αυτά τα μαγαζιά δεν πρόκειται να στεγάσουν ούτε παραδοσιακά εμπορικά καταστήματα ούτε καφενεία κι εστιατόρια. Δεν πρόκειται να συνδεθούν με κάποια παραγωγική δραστηριότητα, θα απορροφούν εισόδημα, αλλά δύσκολα θα μπορεί κανείς να τα αποκαλεί «ανάπτυξη». Τα μαγαζιά αυτά θα αποτελέσουν τους νέους ναούς του τζόγου.

Προικισμένη με την άδεια για τα παγνιομηχανήματα VLTs, δηλαδή τα γνωστά «φρουτάκια», η ιδιωτικοποιημένη από το2013 ΟΠΑΠ ΑΕ ετοιμάζεται, αξιοποιώντας και τον ιδιαίτερα βολικό κανονισμό που επεξεργάστηκε η κυβέρνηση Τσίπρα—Καμμένου, να αρχίσει να παραχωρεί σε ιδιώτες άδειες για να εγκαταστήσουν «φρουτάκια» σε δικούς τους  χώρους. θα υπάρχουν τα μεγάλα Gaming Hall, ιδιοκτησίας κυρίως μεγάλων πρακτόρων του ΟΠΑΠ ή ιδιωτών με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, θα υπάρχουν και μικρότερα. Λίγα μηχανήματα, μια υποτυπώδης υποδομή μπαρ (ο τζόγος και το αλκοόλ είναι αλληλένδετα), και αρχίζει η ροή των υποψήφιων παικτών.  Όσο περισσότερο παίζουν, τόσο το καλύτερο για αυτούς που θα έχουν πάρει την άδεια να λειτουργούντα VLTs, αλλά και για το δημόσιο ταμείο που θα σωρεύει χρήματα για την αποπληρωμή του χρέους. Και όταν αργά το βράδυ αυτό που θα γίνεται δεν θα είναι ακριβώς «παιχνίδι» αλλά ξέπλυμα μαύρου χρήματος που θα περνάει ωε έσοδα από παίκτες, δεν χάλασε κι ο κόσμος... Η κυβέρνηση δεν είναι αυτή που προσπαθεί να δώσει κίνητρα ώστε ένα μέρος από το αδήλωτο χρήμα να επιστρέφει στο τραπεζικό σύστημα και να φορολογηθεί; Και μπορεί και να έχει δίκιο εάν σκεφτούμε ότι το μόνο πράγμα που μπορούμε να παράγουμε σε αυτή τη χώρα είναι έσοδα για την αποπληρωμή του χρέους, ακόμη και εάν αυτό γίνεται με το να αφήνουμε ανεξέλεγκτη μια κοινωνική πρακτική που είναι εθιστική, διαλύει κοινωνικές σχέσεις, και οδηγεί ανθρώπους στην εξαθλίωση και την υπερχρέωση, ακόμη και εάν αυτό σημαίνει να αποκτούν επιπλέον έσοδα και δυνατότητα ξεπλύματος μαύρου χρήματος άνθρωποι της νύχτας, ακόμη και εάν βλέπουν να αυγατίζουν τα κέρδη τους επιχειρηματίες που τις «επενδύσεις» τους τις κάνουν με δανεικά.

Ο κρατικός ΟΠΑΠ με το Προ-Πο και τα Κρατικά Λαχεία ανήκαν σε μια εποχή που η έννοια «κρατικό μονοπώλιο» δεν θεωρείτο έγκλημα καθοσιώσεως, σε μια εποχή που θεωρούσε ότι ο τζόγος είναι κατά βάση μια επικίνδυνη δραστηριότητα που συνδέεται με την ηθική εξαχρείωση και άλλες μορφές παθογένειας και έπρεπε να επιτρέπεται μόνο υπό την επίβλεψη του κράτους και σε αυστηρό πλαίσιο. Όμως, ήταν εκείνη η εποχή που αξιοποίησε τον κρατικό τζόγο για να χρηματοδοτηθούν ο αθλητισμός και ο πολιτισμός, να χτιστούν γήπεδα, να πάρει χρήματα το Υπουργείο Πολιτισμού για να συντηρήσει την πολιτιστική κληρονομιά ή για να ενισχύσει πολιτιστικές δράσεις, από τα περιφερειακά θέατρα έως την εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή. Σίγουρα μεγάλο μέρος από αυτά τα χρήματα σπαταλήθηκε, με αποκορύφωμα τη μαύρη τρύπα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 που ακόμη τους ξεπληρώνουμε, ή απλώς χρησιμοποιήθηκε για να χτιστούν πελατειακοί μηχανισμοί ή τέλος έγιναν οικονομική ενίσχυση των ΜΜΕ μέσω της διαφήμισης, όμως, γινόταν σαφές ότι η αφετηρία ήταν η κοινωνική χρησιμότητα των πόρων από τον κρατικό τζόγο.

Τώρα έχουμε περάσει σε μια άλλη εποχή. Ο τζόγος θεωρείται ένα ακόμη πεδίο οικονομικής δραστηριότητας, ένα ακόμη πεδίο «επένδυσης», και δη από τα πιο κερδοφόρα, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι εντέλει εμπορεύεται τον εθισμό του κοινού σε μια πρακτική που το οδηγεί να παίζει και να ξαναπαίζει.

Η άμυνα απέναντι στις βλαβερές συνέπειες περιορίζεται στα ψιλά γράμματα των έντυπων διαφημίσεων και τα μηνύματα για τον κίνδυνο εθισμού που ακούγονται βιαστικά στις υπόλοιπες. Άλλωστε, όταν ο κόσμος χάνει κάθε ελπίδα ότι μπορεί να κάνει τη ζωή του καλύτερη παλεύοντας για αυτήν, ο τζόγος φαντάζει ωε η μόνη διέξοδος μήπως και ζήσει μια καλύτερη μέρα.

Καθόλου τυχαίο που έχει εξαφανιστεί σχεδόν το Προ-Πο, παιχνίδι που ήθελε γνώση, μελέτη και τεχνική εκτός από ρίσκο, ή το ότι υποχωρεί το Στοίχημα, που επίσης θέλει γνώση, και ανερχόμενα είναι το Κίνο και τα «φρουτάκια», παιχνίδια δηλαδή σκέτης τύχης.

Και το χειρότερο, αυτοί που κραύγαζαν για τα κρατικά μονοπώλια και «το άνοιγμα της αγοράς» δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υπάρχει ένα ιδιωτικό μονοπώλιο στον τζόγο, το οποίο δεν έχει απλώς κατοχυρώσει το μεγαλύτερο μέρος του τζίρου, αλλά σε ό,τι αφορά τα «φρουτάκια» έχει κερδίσει το δικαίωμα να ορίσει ποιοι θα τα πάρουν και πού. Ένα ιδιωτικό μονοπώλιο η κερδοφορία και η ισχύς του οποίου θα περνάει από την επέκταση του τζόγου, από τη δυνατότητα να σπαρθούν εκατοντάδες μικρά καζίνο σε όλη την ελληνική επικράτεια.

Η Ελλάδα μέρα τη μέρα μετατρέπεται σε μια χώρα που το μόνο που παράγει είναι ακυρωμένο μέλλον. Ακόμη και η αναιμική «ανάπτυξη» που ανακοινώνουν οι κυβερνώντες ότι μόλις κατέφτασε, στην πραγματικότητα σημαίνει την αναίρεση κάθε πραγματικής εξόδου από το τέλμα. Το να βαφτίζεις τον ανεξέλεγκτο τζόγο «ανάπτυξη» σημαίνει να βγάζεις κέρδος από την παραίτηση των ανθρώπων, από το ότι έχουν πάψει να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους με σχέδιο, γνώση και προσπάθεια. Σε μια χώρα όπου η ελπίδα έχει δραπετεύσει καιρό τώρα, επόμενο ήταν να γίνει και η απελπισία εμπόρευμα.

Διαβάστε το άρθρο "Ο ΤΖΟΓΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ" του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στην πηγή "REPORT"

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ; ΕΝΑ ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ; Ή ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ;

Η ιδέα πως το κράτος πρέπει να κατέχει το μονοπώλιο των τυχερών παιχνιδιών έχει βασικά ηθικό υπόβαθρο, το οποίο σχετίζεται κυρίως με την παλαιά και εδραιωμένη σε πολλές κοινωνίες ταύτιση του τζόγου με την ακολασία. Ταυτόχρονα, όμως, η δημόσια ιδιοκτησία των τυχερών παιχνιδιών συνιστά κι έναν «εξορθολογισμό» απέναντι στην ατόφια ηθική αντιμετώπιση, που είναι η απαγόρευση.  Κατέχοντας -αντί να απαγορεύει- το κράτος διεκδικεί αφενός τον διαχωρισμό του τζόγου από την ποικίλη εγκληματικότητα (ξέπλυμα, πορνεία, συγκρούσεις συμμοριών), κάτι που η απαγόρευση ευνοεί· αφετέρου τον περιορισμό, μέσω νομικών ρυθμίσεων, των βλαβερών συνεπειών που μπορεί να έχει ο τζόγος στη ζωή των ανθρώπων· πάνω από όλα όμως, τη δυνατότητα να αναδιανέμει τα έσοδα που μια «αμαρτωλή» δραστηριότητα γεννά, προς άλλες, «ευγενείς» δραστηριότητες-δεν είναι τυχαίο που ένα βασικό επιχείρημα υπέρ των κρατικών λοταριών όπου γης είναι ακριβώς ότι τα έσοδά τους τροφοδοτούν κοινωφελείς σκοπούς. Έτσι, μια ηθικής -και «συντηρητικής», θα λέγαμε- προέλευσης πολιτική, το κρατικό μονοπώλιο των τυχερών παιχνιδιών, προσλαμβάνει μια οιονεί «σοσιαλδημοκρατική» λειτουργία: ρυθμιστική, με αναδιανεμητικό περιεχόμενο.

Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη που απέναντι ο' αυτή την πολιτική κάνει την εμφάνισή της ωε αντίπαλος μια ακραιφνώς νεοφιλελεύθερη πίεση για «άνοιγμα της αγοράς». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το γνωστό και επιδραστικό αφήγημα της «αποτελεσματικότητας του ιδιωτικού τομέα», το οποίο έχει ορίσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές των δυτικών κρατών τις τελευταίες δεκαετίες - και σίγουρα αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μολοντούτο, η περίπτωση των τυχερών παιχνιδιών είναι μία από τιε λίγες όπου ο «κρατισμός», όπως τον αποκαλούν οι πολέμιοί του, αντιστέκεται, έστω κι αν πλέον πιέζεται σε μεγάλο βαθμό κυρίως από τη διάδοση του διαδικτυακού τζόγου. Ακόμη κι  όταν το μονοπώλιο του κράτους διαβρώνεται με μετοχοποιήσεις και η εποπτεία των τυχερών παιχνιδιών μεταβιβάζεται σε παράλληλες, «ρυθμιστικές» αρχές, η δυνατότητα κρατικής παρέμβασης παραμένει ισχυρή.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτή η σύγκρουση μεταξύ του κρατικού τζόγου και της «απελευθέρωσης της αγορά» μαινόταν επί αρκετά χρόνια και ιδιαίτερα μετά το 2002, όταν η διάχυτη κοινωνική ανησυχία για τον μη κρατικό τζόγο, ιδιαίτερα τις παιγνιομηχανές, τα περίφημα «φρουτάκια», οδήγησε στην ψήφιση νόμου που απαγόρευε καθολικά τα ηλεκτρονικά τυχερά παιχνίδια. Εδώ δεν είχαμε μόνο την άσκηση μιας «προστασίας» των πολιτών απέναντι στις πιο επιβλαβείς μορφές τζόγου, αυτές που μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρές μορφές εθισμού ή και σε μεγάλη οικονομική καταστροφή- σε αντίθεση με τις πιο «ήπιες» μορφές που πρόσφερε ο κρατικός ΟΠΑΠ, όπως τα δοχεία ή το Προ-Πο. (Ο ιππόδρομος, κατά τεκμήριο πιο «επικίνδυνη» μορφή τζόγου, ήταν κι αυτός κρατικός, αν και όχι ακόμη τότε του ΟΠΑΠ, αλλά αφορούσε μικρούς σχετικά αριθμούς παικτών.) Είχαμε και μια περιφρούρηση του ίδιου του κρατικού προνομίου, της ίδιας της δυνατότητας να ρυθμίζεται καθοδικά ο κλάδος με κρατική παρέμβαση, μια κίνηση που επιβαλλόταν σε μεγάλο βαθμό και από την επέλαση του -παράνομου- διαδικτυακού τζόγου.

Επιπροσθέτως, σε μια τέτοια κίνηση περιφρούρησης του κρατικού προνομίου, θα έπρεπε να αναγνώσουμε και την υπεράσπιση της αναδιανεμητικής δυνατότητας, έστω και με έμμεσο τρόπο: απαγορεύοντας κάθε άλλη -εξωκρατική- δραστηριότητα στον κλάδο των τυχερών παιχνιδιών, το ελληνικό κράτος επαναβεβαίωνε την αποκλειστικότητα του πάνω στα έσοδα, υπό την ενδιάθετη, εγγενή του ιδιότητα να είναι «κοινωφελές». Μπορεί η ανάγνωση αυτή να προκαλεί κι ένα μειδίαμα, τόσο λόγω της κατοπινής μετοχοποίησης του ΟΠΑΠ με το αμφιβόλου ακρίβειας σκεπτικό της αναπλήρωσης του ελλείμματος των Ολυμπιακών Αγώνων όσο και λόγω της γνώσης ότι τέτοιου είδους οργανισμοί ανέκαθεν έβριθαν πολιτικών εξυπηρετήσεων και διαφθοράς, όμως ακόμη και μ' αυτά τα δεδομένα, η κοινωφελής προσφορά του κρατικού τζόγου στην Ελλάδα δεν υπήρξε αμελητέα: πάμπολλες δομές και δράσεις τόσο του αθλητισμού όσο και του πολιτισμού -ιδιαίτερα στις λιγότερο δημοφιλείς και άρα προφορές για εταιρικές χορηγίες εκφάνσεις τους- θα ήταν απλώς ανύπαρκτε χωρίς τη διανομή των εσόδων του κρατικού τζόγου.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε διαφορετική άποψη. Παρέπεμψε την Ελλάδα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο, όπως έχει κάνει και με άλλες  χώρες, αμφισβήτησε το κρατικό προνόμιο, εξέδωσε καταδικαστική απόφαση και επέβαλε ημερήσιο πρόστιμο πάνω από 30.000 ευρώ για όσο διάστημα η Ελλάδα δεν συμμορφωνόταν. Ως  το 2012 η Ελλάδα είχε καταβάλει πάνω από 35 εκατ. ευρώ, επειδή αρνήθηκε να ανοίξει την αγορά του τζόγου, στην πράξη δηλαδή να επιτρέψει τις ανεξέλεγκτες παιγνιομηχανές. Τα πρόστιμα θα σταματήσουν μόνο με την έλευση του Μνημονίου, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, τον Αύγουστο του 2011, θα νομοθετήσει την «απελευθέρωση» εν όψει της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ.

Κι εδώ είναι το θέμα: ωε νεοφιλελεύθερης κοπής, η πίεση για «απελευθέρωση» του τζόγου λίγα πράγματα έχει να κάνει με μια κλασικά φιλελεύθερη αντίληψη περί «ελεύθερου ανταγωνισμού», πράγμα που δεν θα μπορούσε παρά να αντανακλάται στο άκρως νεοφιλελεύθερο ελληνικό μνημόνιο. Μ' άλλα λόγια, θα περίμενε κανείς η επί μακράν πίεση που ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το άνοιγμα της αγοράς των τυχερών παιχνιδιών να οδηγεί ακριβώς στην είσοδο μιας πλειάδας παικτών στον κλάδο. Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Στη σχετική ρητή μνημονιακή πρόβλεψη ο ΟΠΑΠ ιδιωτικοποιείται, γεγονός που οδηγεί απλώς στην πλήρη μετατροπή ενός κρατικού σε ιδιωτικό μονοπώλιο. Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς όλη την «προίκα» που του δόθηκε εν όψει της ιδιωτικοποίησης του, όπως τα λαχεία (με μόνη εξαίρεση τιε άδειες παιγνιομηχανών, που αυτός πάλι έχει τη δυνατότητα να πουλήσει σε άλλους), δεν είναι δύσκολο να αναληφθεί πως όλος ο σχεδιασμός στοχεύει στην εξάλειψη κάθε δυνατότητας ανταγωνιστού προς το ιδιωτικό μονοπώλιο που δημιουργεί.

Αλλά, βέβαια, ο νεοφιλελεύθερος τρόπος διακυβέρνησης-σε αντίθεση με έναν πιο κλασικό φιλελευθερισμό— δεν ενοχλείται από τα μονοπώλια: αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η μεταφορά αγαθών, μηχανισμών, θεσμών, διαδικασιών, από τον δημόσιο έλεγχο στον ιδιωτικό και όχι μια υποτιθέμενα «υγιής» αγορά. Αναμενόμενα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είχε τίποτε να πει αυτή τη φορά περί «ανοίγματος της αγοράς». Η αγορά είναι ολόκλειστη αλλά δεν είναι κρατική.

Ο δρόμος που ακολουθήθηκε στην περίπτωση του ελληνικού κρατικού τζόγου αποτελεί υποδειγματικό παράδειγμα μιας σειράς μεθοδεύσεων που πλήττουν το δημόσιο συμφέρον. Με πρόσχημα την ανάγκη «απελευθέρωσης», «επενδύσεων» και «ανταγωνισμού», καταργείται σε μεγάλο βαθμό το προνόμιο του δημόσιου έλεγχου σε μια δραστηριότητα αμφιλεγόμενη και επικίνδυνη, και εξαλείφεται η δυνατότητα του κράτους να την ανακατευθύνει σε κοινωφελείς σκοπούς. Τελικά, όμως, ούτε «απελευθέρωση», ούτε «επενδύσεις», ούτε «ανταγωνισμός» υφίστανται. Απλώς, κάποιοι ιδιώτες με τραπεζικό δανεισμό -και με εγγύηση τις μετοχές που θα αγοράσουν- αποκτούν την ιδιοκτησία ενός εξαιρετικά κερδοφόρου, άρτι προικοδοτημένου με νέες κερδοφόρες υπηρεσίες, μονοπωλιακού οργανισμού. Που, φυσικά, μολονότι ελέγχει το σύνοδο της αγοράς, δεν έχει καμία πλέον υποχρέωση απέναντι στους πολίτες - παρά μόνο απέναντι στους μετόχους του.

Διαβάστε το άρθρο"ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ; ΕΝΑ ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ; Ή ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ;" του Αυγουστίνου Ζανάκου στην πηγή "REPORT"

Παίρνουν θέσεις μάχης πράκτορες και ΟΠΑΠ

Οι ιδιοκτήτες πρακτορείων απέρριψαν με πλειοψηφία 2/3 την προτεινόμενη νέα σύμβαση

Στα χαρακώματα βρίσκονται πλέον ΟΠΑΠ και ιδιοκτήτες πρακτορείων για τη νέα προτεινόμενη σύμβαση. Μετά το ηχηρό «όχι» των πρακτόρων στη σύμβαση με το οποίο επιχειρούν να μπλοκάρουν τα σχέδια της εταιρείας να ελέγξει το δίκτυο, αναμένεται η απάντηση του ΟΠΑΠ.

Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης της Ομοσπονδίας Πρακτόρων καταψηφίστηκε η προτεινόμενη από τον ΟΠΑΠ σύμβαση και πλέον θεωρείται εξαιρετικά πιθανό πως ο Οργανισμός θα κλιμακώσει τις πιέσεις για διάσπαση του μετώπου των πρακτόρων, επιδιώκοντας μεμονωμένες υπογραφές συμβάσεων. Για τους πράκτορες, η επόμενή τους κίνηση θα εξαρτηθεί από την αντίδρασή του ΟΠΑΠ και προειδοποιούν ότι, αν επιλέξει να τους πιέσει να υπογράψουν τη σύμβαση που καταψήφισαν, θα μπλοκάρουν τα φρουτάκια στα πρακτορεία και θα εξετάσουν και άλλες μορφές κινητοποιήσεων. Όμως για τον ΟΠΑΠ, και μόνο η απόφαση να μην υπογράψουν τη σύμβαση που πρότεινε, αποτελεί ρήξη.

Ειδικότερα, η Γενική Συνέλευση των πρακτόρων που πραγματοποιήθηκε την εβδομάδα που πέρασε με πλειοψηφία 2/3 αρνήθηκε την προτεινόμενη νέα ατομική σύμβαση που προωθεί ο ΟΠΑΠ και προτείνει την επανέναρξη κάθε συζήτησης έπειτα από δύο μήνες.

Στο ψήφισμά τους, αφού απέρριψαν τη σύμβαση του ΟΠΑΠ, ζητούν από τον Οργανισμό ΠΑΠ πίστωση χρόνου ώστε να πραγματοποιηθούν οι εκλογές για νέα ηγεσία στην Ομοσπονδία, που θα γίνουν στις 13 Μαρτίου. Ζητούν οποιαδήποτε νέα συζήτηση να πραγματοποιηθεί μετά τις 24 Απριλίου, όταν και θα έχει αναλάβει το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας Πρακτόρων, το οποίο και θα ξεκινήσει από την αρχή τις συζητήσεις για νέα σύμβαση.

Όπως αποφάσισαν, αν ο ΟΠΑΠ αγνοήσει το ψήφισμά τους και το αίτημά τους για δίμηνη αναστολή κάθε κίνησης για νέα σύμβαση και επιλέξει να στείλει την καταψηφισμένη από τη Συνέλευση σύμβαση στα πρακτορεία, ζητώντας από τους πράκτορες να την υπογράψουν, αυτό θα σημάνει και την αρχή της ρήξης. Και οι πράκτορες προειδοποιούν στο ψήφισμά τους ότι, στην περίπτωση αυτή, θα αρνηθούν την εγκατάσταση VLTs (φρουτάκια) στα πρακτορεία τους. Εξουσιοδότησαν δε το Δ.Σ. να προχωρήσει και σε άλλου είδους κινητοποιήσεις, απεργίες ή καταλήψεις, ανάλογα με το τι θα απαιτηθεί.

Η συνέλευση αποφάσισε, επίσης, τη σύσταση μιας Επιτροπής Διαχείρισης με ρόλο να αναλάβει μαζί με το σημερινό Δ.Σ. της Ομοσπονδίας την ενημέρωση με επιστολή σε κάθε πράκτορα για τα υπέρ και τα κατά της προτεινόμενης σύμβασης από τον ΟΠΑΠ αλλά και τις συνέπειες της άρνησης υπογραφής της.

Τα μέλη του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας, είπαν ότι ο ΟΠΑΠ τους έχει ήδη προειδοποιήσει «αν δεν περάσει η πρότασή μας από τη Γενική Συνέλευση, αυτό θα σημάνει και τη ρήξη», ενώ ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας, κ. Τοπτσίδης, σημείωσε ότι η προειδοποίηση από τον ΟΠΑΠ ήταν σαφής: «Αν δεν μπορέσετε να περάσετε από το σώμα αυτό που διαπραγματευτήκατε, την επομένη δεν υπάρχετε». «Δεν πρόκειται να μας περιμένουν», σημείωσε. «Ήδη τους ζητήσαμε να περιμένουν να κάνουμε τις εκλογές μας και μας αγνόησαν», εννοώντας πως ο ΟΠΑΠ δεν θα δώσει περιθώρια καμιάς άλλης συζήτησης εφόσον απορρίφθηκε η σύμβαση και θα ακολουθήσει άλλες επιλογές...

Θέλει να τους κάνει υπαλλήλους

Υπενθυμίζεται ότι η νέα σύμβαση που προτείνει ο ΟΠΑΠ αλλάζει τα πάντα στα κεκτημένα των πρακτόρων και ουσιαστικά γίνονται... υπάλληλοι σε δικαιώματα και επιχειρηματίες σε υποχρεώσεις. Μέσω της νέας σύμβασης ο ΟΠΑΠ μπορεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα σε πλήρη αναδιάταξη του δικτύου των πρακτορείων, παίρνοντας πίσω άδειες και δίνοντας νέες κατά το δοκούν, ενώ τόσο οι άδειες όσο και οι μετεγκαταστάσεις και οι οικονομικοί όροι θα αποφασίζονται μονομερώς, ενώ η επένδυση στο κατάστημα, τα λειτουργικά και τα κόστη της μετεγκατάστασης θα βαραίνουν τον πράκτορα.

Η Ομοσπονδία Πρακτόρων διαπραγματεύτηκε με συνεχείς συναντήσεις με την ΟΠΑΠ κάποιους όρους, επιτυγχάνοντας κάποιες στρογγυλοποιήσεις, που, όμως, δεν ικανοποίησαν την πλειοψηφία των πρακτόρων, οι οποίοι την καταψήφισαν με 98 «όχι» έναντι 51 «ναι».

Το υπουργείο Οικονομικών «αθωώνει» τα φρουτάκια

Υπεραμυνόμενο του Κανονισμού για τα φρουτάκια απάντησε στις 15 Φεβρουαρίου το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών στη Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς της Κομισιόν (είχε αποστείλει σχετική επιστολή της 21ης Δεκεμβρίου σχετικά με τις αλλαγές του Κανονισμού) και απέφυγε να αναφέρει τα σχέδια της κυβέρνησης για το online. Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο εκτιμά ότι η Κομισιόν δεν θα κλιμακώσει το θέμα για τα φρουτάκια, κλείνοντας το μάτι στο στόχο της κυβέρνησης, δεν ισχύει όμως το ίδιο για το online, όπου και αναμένονται νέες πιέσεις από την Κομισιόν.

Όμως, παρότι οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει ένα σχέδιο ανοίγματος της αγοράς online και προετοιμάζεται από μια τριμελή ομάδα η διαδικασία αδειοδότησης, στην επίσημη απάντησή του το υπουργείο απέφυγε να δεσμευθεί. Περιορίστηκε σε μια φράση: «Επιφυλασόμεθα για την ενημέρωσή σας σχετικά με τις σκοπούμενες αλλαγές στην νομοθεσία περί τυχερών παιγνίων».

Όσον αφορά τον Κανονισμό για τα φρουτάκια, ανέφερε ότι:

- Ο τροποποιηθείς και ισχύων Κανονισμός για τα φρουτάκια παραμένει ένας εκ των αυστηρότερων στην Ε.Ε αλλά και διεθνώς και υπάγεται στην ευρύτερη πολιτική του ελληνικού κράτους για τον περιορισμό των δυνατοτήτων συμμετοχής σε παίγνια και την καταπολέμηση του παράνομου τζόγου.

- Σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ε.Ε. στα τυχερά παίγνια τα Κράτη Μέλη διαθέτουν επαρκή διακριτική ευχέρεια για τον προσδιορισμό των μέτρων που απαιτούνται.

- Οι συνολικές ρυθμιστικές επιδράσεις του τροποποιηθέντος Κανονισμού αποτελούν ένα σύμπλεγμα κανόνων και ένα περιοριστικό ρυθμιστικό πλαίσιο που εξυπηρετεί την προστασία των καταναλωτών (...), η αποσπασματική προσέγγιση δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις...

Διαβάστε το άρθρο "Παίρνουν θέσεις μάχης πράκτορες και ΟΠΑΠ" στην πηγή "ependisinews.gr"

O ΟΠΑΠ και το πάρτι του χρηματιστιρίου

Αν για την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έπαιξαν σημαντικό ρόλο η χρηματιστηριακή «φούσκα» της Σοφοκλέους και τα βασιλικά έξοδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο ΟΠΑΠ βρέθηκε εκεί όπου τα δύο αυτά νεοελληνικά «έπη» διασταυρώθηκαν.

Η εισαγωγή του ΟΠΑΠ στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών τον Απρίλιο του 2001 συντελέστηκε ως success story οε μια στιγμή που η τότε κυβέρνηση Σημίτη ήθελε να διαψεύσει όσους είχαν ήδη χάσει περιουσίες ολόκληρες μετά την κορύφωση του 1999 και την κατρακύλα που ακολούθησε. Πολλούς μήνες πριν οι μετοχές του ΟΠΑΠ καρφωθούν στο ταμπλό, η κυβέρνηση διατυμπάνιζε ότι από τα έσοδα της μετοχοποίησης θα καλυφθεί το κόστος για την κατασκευή των ολυμπιακών έργων που είχαν ήδη καθυστερήσει και όλοι καταλάβαιναν ότι θα πληρωθούν ακριβά για να παραδοθούν εγκαίρως.
Την άνοιξη του 2001 κόντευαν να κλείσουν δύο χρόνια από το καλοκαίρι Tης χρηματιστηριακής τρέλας του 1999. Τότε που μπορεί να μην υπήρχαν tablet και smartphone για να χώνονται στην τσάντα με τα αντηλιακά, αλλά σε κάθε παραλία μπορούσες να εντοπίσεις άνετα τους επίδοξους λαϊκούς καπιταλιστές που έκρυβαν στο τσεπάκι της βερμούδας επενδυτικές ευκαιρίες και έδιναν εντολές αγοράς και πώλησης από τα κινητό της εποχής. Το κλίμα ευφορίας διογκωνόταν συνεχώς ήδη από το 1998 εν όψει ΟΝΕ, αλλά από τον Αύγουστο χου 1999 μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου, ο Γενικός Δείχτης τιμών των μετοχών είχε ανέβει κατά 50% φτάνοντας εκεί όπου ουδέ ποτέ έφτασε έκτοτε, στις 6.355 μονάδες (έναντι περίπου 600 στις μέρες μας)! Η εκτόξευση του Γενικού Δείκτη ουδόλως επηρεάστηκε από τον μεγάλο σεισμό της  Αθήνας με τους δεκάδες νεκρούς στις 7 Σεπτεμβρίου 1999, ούτε και από το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα με το πρωθυπουργικό Falcon στις 14/9. Όμως, την Παρασκευή 17/9 ακολούθησε η Δευτέρα και ο μακρύς κατήφορος...
0 Γενικός Δείκτης έχασε 17% οε μία εβδομάδα και συνέχισε οδυνηρά χάνοντας μέσα στο 2000 ποσοστό 38,77% και ακόμη ένα 23,6% το 2001. Η συνολική πτώση ανάμεσα στον Σεπτέμβριο του 1999 και το τέλος του 2001 ήταν 60%. Ωστόσο, η πορεία του μέσα στο 2001 δεν ήταν γραμμικά καθοδική. Η εισαγωγή του 0ΠΑΠ τον Απρίλιο αλλά και άλλων μεγάλων επιχειρήσεων (ΔΕΗ, Motor Oil) αναζωογόνησαν το ενδιαφέρον των επενδυτών ως big story της  εποχής. 0 Γενικός Δείκτης ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2001 στις 3.265 μονάδες, τον Απρίλιο βρέθηκε ψηλότερα στις 3.287, αλλά τον Αύγουστο ήταν ήδη στις 2.762 και τον Σεπτέμβριο με την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους κατρακύλησε στις 2.226. Ξανά ανέβηκε προς το τέλος του έτους με τη θρυλική ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ Εθνικής Τράπεζας και Alpha Bank.
Στη μακρά αλληλουχία προσδοκιών και διαψεύσεων που χαρακτήρισαν όλα εκείνα τα χρόνια που το Χρηματιστήριο ρούφηξε τις αποταμιεύσεις χιλιάδων Ελλήνων («αs πρόσεχαν», όπως είπε ο Κ. Σημίτης), η μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ ερχόταν ως «φυσικό και επόμενο» γεγονός. Ενδόμυχα ή και φανερά, οι μικροεπενδυτές της εποχής παραδέχονταν ότι «τζογάρουν» αγοράζοντας μετοχές ελπίζοντας να αποδείξουν πόσο μεγάλοι παίκτες είναι. Τι πιο φυσικό λοιπόν από το να μπουν και στη δημόσια εγγραφή του ΟΠΑΠ που ήταν κατεξοχήν και με τη βούλα η δημόσια εταιρεία του τζόγου.
Η συνολική αξία των χρηματιστηριακών συναλλαγών που γέννησε τον ορυμαγδό του 1999 ήταν 58 τρισ. δραχμές (σχεδόν 170 δισ.ευρώ), αλλά έπεσε στα 34 τρισ. δραχμές (100 δισ. ευρώ) χο 2000 και δεν έπρεπε να «μηδενιστεί» το 2001. Οι δημόσιες εγγραφές που τελικώς πραγματοποιήθηκαν μέσα στο 2001 άντλησαν μισό τρισεκατομμύριο δραχμές και κράτησαν το σύνοδο των συναλλαγών στα 16,4 τρισ. δραχμές (48 δισ. ευρώ). Στην πρώτη πεντάδα από πλευράς αντλήσεως κεφαλαίων ήταν και η μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ που απορρόφησε 32 δισ. δραχμές (93 εκατ. ευρώ) πουλώντας το 5,4% των μετοχών του.
Το 2001, ο ΟΠΑΠ βρέθηκε να έχει αυξήσει κατά 24,2% τα έσοδά του σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και να τα έχει τριπλασιάσει (!) σε σχέση με το 1999 φτάνοντας να τζιράρει συνοδικά 1,8 δισ. ευρώ. Η τεράστια αυτή αύξηση αποδόθηκε κυρίως στο «Πάμε Στοίχημα» που ξεκίνησε μέσα στο 2000 αποφέροντας το 73% των εσόδων του ΟΠΑΠ το 2001. Ταυτόχρονα, ο Οργανισμός ήταν μέσα στις πρώτες δέκα κερδοφόρες επιχειρήσεις με κέρδη προ φόρων 374 εκατ. ευρώ, κατά 14,4% αυξημένα συγκριτικά με το 2000 και κατά 82% σε σχέση με το 1999.
Για να είναι ελκυστική η εισαγωγή της εταιρείας, η τιμή της μετοχής ορίστηκε στα 5,5 ευρώ, αλλά με αυτό το δεδομένο η συνολική αποτίμηση της  εταιρείας διαμορφώθηκε στα 1,76 δισ. ευρώ. Εν ολίγοις, η εταιρεία αποτιμήθηκε όσο τα συνολικά έσοδά της για το συγκεκριμένο έτος εισαγωγής, λες και το μοναδικό στοιχείο προσδιορισμού της επενδυτικής της αξίας ήταν οι πωλήσεις και δεν διέθετε άλλες άυλες αξίες, τεχνογνωσία ή προοπτικές. Είπαμε όμως. Αυτό που προείχε ήταν ο λαϊκός καπιταλισμός, το χάϊδεμα των «κλαμένων» μικροεπενδυτών και το άνοιγμα μιας κερδοφόρας εταιρείας στους μελλοντικούς της ιδιοκτήτες.
Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ο στόχος είχε εν μέρει επιτευχθεί.
Το επενδυτικό ενδιαφέρον διατηρήθηκε ζωντανό. 0 αριθμός των 350 εισηγμένων εταιρειών έφτασε το 2001 σε επίπεδα ρεκόρ παρά το γεγονός της  αποχώρησης  της Interamerican. Το Χρηματιστήριο είχε αρκετά ξεφουσκώσει καθώς η συνολική χρηματιστηριακή αξία των εισηγμένων εταιρειών είχε πέσει στο 73% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), ενώ το 2000 ήταν στο 96% και το 1999 στο 169%. Η πτώση του Γενικού Δείκτη συνεχίστηκε μέχρι τον Μάρτιο του 2003 που έφτασε στις 1.467 μονάδες, για να ξεκινήσει από εκεί και πέρα ένας νέος ανήφορος.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πάνε... Σοφοκλέους
Το νέο χρηματιστηριακό έπος τροφοδοτήθηκε στην αρχή του από το αφήγημα της  εποχής, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Παραδόξως, μάλιστα, η επενδυτική άνοιξη συνδυάστηκε με τις επιπτώσεις που υποτίθεται πως θα είχαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες ευρύτερα στην ελληνική οικονομία μετά την τέλεσή τους και όχι από τον τζίρο των κατασκευαστικών ή όσων εταιρειών εμπλέκονταν στα έργα. Προφανώς συνέβαλε και το γεγονός ότι πλήθος έργων έγιναν την τελευταία στιγμή ή και μετά το καλοκαίρι του 2004, αλλά έπαιξαν ρόλο και οι γενικότερες προσδοκίες που με μαγικό τρόπο έμειναν ζωντανές έως την κορύφωση του φθινοπώρου του 2007 (τότε όχι μετά από σεισμό, αλλά μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές).
Σε όλο αυτό το διάστημα, οι αλλεπάλληλες πωλήσεις μεριδίων του ΟΠΑΠ από το Δημόσιο μέσω του Χρηματιστηρίου αναζωογονούσαν τιε ελπίδες και τα σενάρια για το «ελληνικό θαύμα» που τελικώς συντελέστηκε μόνο στις  τσέπες όσων γνώριζαν πως να τζογάρουν χωρίς απώλειες ή πότε να φεύγουν εγκαίρως. Η δεύτερη μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ έγινε το 2002 με το Δημόσιο να εισπράττει 508 εκατ. ευρώ, η τρίτη το 2003 με άντληση 736 εκατ. και η τέταρτη το 2005 όταν εισπράχθηκαν 1,26 δισ. ευρώ.
Συνολικά, το Δημόσιο διέθεσε το 66% των μετοχών και εισέπραξε 2,6 δισ. ευρώ. Το ερώτημα για το πού κατέληξαν αυτά τα χρήματα αποκτά ύστερα από τόσα χρόνια εντελώς φιλοσοφική διάσταση, όσο και αν χρησιμοποιήθηκε αφειδώς από πολιτικές δυνάμεις για την ανάδειξή τους στην κοινοβουλευτική αρένα. Πάντως, στα ολυμπιακά έργα δεν κατέληξε. Αλλά και αν είχε καταλήξει, δεν θα αρκούσε καθώς το συνολικό κόστος των Αγώνων παραμένει ουσιαστικά ανεξιχνίαστο. Η κυβέρνηση Καραμανλή το υπολόγιζε τον Νοέμβριο του 2004 στα 9 δισ. ευρώ, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται «δαπάνες για την κατασκευή έργων που ολοκληρώθηκαν ή επισπεύτηκαν λόγω των Αγώνων» (π.χ. Αττική 060s, τραμ, προαστιακόε κ.λπ.). Αργότερα, η Standard & Poor's το ανέβασε στα 11,27 δισ. ευρώ ή 6% του ελληνικού ΑΕΠ, ενώ μεταγενέστερες εκτιμήσεις το ανεβάζουν ακόμη ψηλότερα από τα 15 ή και τα 20 δισ. ευρώ.
Πίσω στο 2000, τέτοια ποσά δεν ακούγονται πουθενά. Εκείνο που προκαλεί ανησυχία λίγο μετά  τις γιορτές του Millenium είναι οι καθυστερήσεις στην εκτέλεση των έργων και η δυσαρέσκεια που εκπέμπει υπογείως η κυβέρνηση Σημίτη κατά του τότε διευθύνοντος συμβούλου της 0ργανωτικής Επιτροπής Κ. Μπακούρη. Πολλά από τα έργα που πρέπει να εκτελεστούν παραμένουν «ορφανά» και ο τότε πρωθυπουργός συγκαλεί σύσκεψη στο Μαξίμου για να τα αναθέσει στο ΥΠΕΧΩΔΕ μέσω ειδικής υπηρεσίας που ανέλαβε πολλές από τις στοιχειωμένες στη συνέχεια υποδομές: Κωπηλατοδρόμιο και Σδάδομ στο Σχοινιά, Ιστιοπλοϊκό Κέντρο στον Άγιο Κοσμά, ανάπλαση Φαληρικού Δέλτα, τα έργα στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, το οποίο σήμερα φιλοξενεί εγκλωβισμένου πρόσφυγες αλλά τότε λειτουργούσε κανονικά. Στη σύσκεψη συμμετέχουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου, ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης, Πολιτισμού Ελ. Παπαζώη και οι υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Χρ. Πάχτας, Δημοσίων Έργων Χρ. Βερελής, Αθλητισμού Α. Φούρας. Οταν η σύσκεψη ολοκληρώνεται η κυρία Παπαζώη δηλώνει ότι η χρηματοδότησή τους  θα γίνει μέσω της μετοχοποίησης του ΟΠΑΠ!  Στις συζητήσεις που γίνονταν έως τότε αναφερόταν ότι η πώληση του 25% των μετοχών του ΟΠΑΠ θα γίνει με την πρώτη. Μετά τη σύσκεψη, όμως, διέρρευσε πως η κυβέρνηση εξετάζει και το ενδεχόμενο μετοχοποίησης του ΟΠΑΠ πέρα από το 25%, που ήταν η αρχική πρόταση. Η υπουργός Πολιτισμού δήλωσε ότι «υπάρχει διαδικασία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη για να υπάρξει πρόταση και στη συνέχεια απόφαση». Παράλληλα κυκλοφορούσαν σενάρια περί χρηματοδότησης μέσω της μετοχοποίησης του ΟΠΑΠ και των έργων που είχε αναλάβει να εκτελέσει η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Ήταν τέτοια η πίεση όμως που αποφασίστηκε η ΓΓΑ να ξεκινήσει τα έργα με 20 δισ. δραχμές (60 εκατ. ευρώ) από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, δηλαδή τον κρατικό προϋπολογισμό. Ψίχουλα εν πάση περιπτώσει...
όμως ο καιρός περνά και τα έργα δεν ξεκινούν. Μέχρι να αναλάβει η σιδηρά κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου τον Μάιο του 2000, τα σενάρια για το πού θα βρεθούν τα χρήματα για τα ολυμπιακά έργα δίνουν και παίρνουν. Λίγους μήνες νωρίτερα, ο iδios ο Κ. Σημίτης είχε ακυρώσει μετά την αντίδραση της αντιπολίτευσης και τη γενικευμένη κατακραυγή το Ολυμπιακά Βιντεολόττο (κάτι σαν τα «φρουτάκια» που σήμερα προωθεί ο ΟΠΑΠ), αν και στον φάκελο διεκδίκησης του 1997 αναφερόταν ποσό 70 δισ. δραχμών που θα συνέβαλε στην εκτέλεση των απαραίτητων έργων.
Οι εκλογές του Απριλίου 2000 πλησιάζουν και ο Κ. Σημίτης δεν θέλει να ανοίξει το θέμα. Πλην, όμως , δημοσιεύματα μιλούν για τρύπα στα ταμεία της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων που ολοένα μεγαλώνει. Μήπως , λοιπόν, ο Κ. Σημίτης περίμενε να επικρατήσει στις εκλογές για να βγάλει τους ηλεκτρονικούς «κουλοχέρηδες» από τα κουτιά; Τα αποκαλυπτήρια του σχεδιασμού γίνονται από την αναβαπτισμένη στην ψήφο του λαού κυβέρνηση Σημίτη το καλοκαίρι του 2000. Είναι η εποχή που η μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού των Ολυμπιακών Αγώνων αρχίζει να αποκτά θηριώδες διαστάσεις ξεπερνώντας τα 2 τρίσ, δραχμές (6 δισ. ευρώ). Ο πρωθυπουργός καλεί σε νέα σύσκεψη τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου και τον νέο υπουργό Πολιτισμού Θ. Πάγκαλο. Για να ανακοινώσει -τι πρωτότυπο!- πως επιδιώκεται «από τη μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ να καλυφθεί ένα μέρος της μαύρης τρύπας»...
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για μια πρώτη μετοχοποίηση 15% μέσα στο 2000. 0 Γ. Παπαντωνίου δηλώνει ότι «θα είναι ένα μικρό ποσοστό στην αρχή, αλλά θα υπάρχει περιθώριο για τα επόμενα χρόνια» και ότι έχουν ξεκινήσει οι σχετικές διαδικασίες.  Προσθέτει, μάλιστα, ότι στη σύσκεψη συζητήθηκε συνοδικά το θέμα της χρηματοδότησης των Ολυμπιακών, σημειώνοντας ότι έχουν εξασφαλιστεί όλοι οι πόροι και πως η μετοχοποίηση του ΟΠΑΠ θα προσφέρει ένα σημαντικό μέρος στο κόστος διεξαγωγής των Αγώνων!
Στο μεταξύ, τη λύση στις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της Οργανωτικής Επιτροπής του «Αθήνα 2004» δίνουν τα τραπεζικά δάνεια. Δάνεια που παίρνει είτε η ίδια είτε οι φορείς που αναλαμβάνουν την εκτέλεση των έργων με βάση, μάλιστα, «μνημόνια» που καλούνται να υπογράψουν με τη σειρά η ΓΓΑ, τα ΥΠΕΧΩΔΕ, το Υπουργείο Άμυνας, Εξωτερικών, Τύπου κτλ. Λίγες εβδομάδες πριν από την εισαγωγή των μετοχών του ΟΠΑΠ στο Χρηματιστήριο, ο τότε υπουργός Αθλητισμού Γιώργος Φλωρίδης υπογράφει τη διακήρυξη δημοπρασίας για την κατασκευή του Ολυμπιακού Κλειστού Γυμναστηρίου Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης και Ρυθμικής Γυμναστικής στο Γαλάτσι. Η ανακοίνωσή του έχει μια πρωτοτυπία αλλά κρύβει και μια πληγή που άνοιξε με τη μετοχοποίηση. Λέει,  δηλαδή, ότι το έργο στο Γαλάτσι έχει προϋπολογισμό 17 δισ. δραχμές (περίπου 50 εκατ. ευρώ) και θα χρηματοδοτηθεί «από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και τα έσοδα της ΓΓΑ από τον ΟΠΑΠ». Τι απέγιναν όμως τα έσοδα αυτά που είχε το Δημόσιο όλα τα χρόνια λειτουργίας του ΟΠΑΠ μετά τη μετοχοποίηση; Όπως αναφέραμε και παραπάνω, μέχρι το 2005, το Δημόσιο είχε μειώσει τη συμμετοχή του στον ΟΠΑΠ (και τα μερίσματά του) από το 100% στο 34%. Βάσει του καταστατικού του ο ΟΠΑΠ διέθετε ως μέρισμα στο Δημόσιο ποσοστό περίπου 35% από τα κέρδη του και συνέχισε αυτή την τακτική μετά την εισαγωγή, προσθέτοντας όμως παροχές για να κρατήσει τη μετοχή σε επίπεδα ελκυστικής απόδοσης εν όψει των αλλεπάλληλων πωλήσεων μεριδίων.
Το Δημόσιο εισέπραξε στην περίοδο 2001-2005 περίπου 2,6 δισ. ευρώ από την πώληση μετοχικών μεριδίων αφαιρουμένων των ποσών που πήραν οι διάφοροι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι στις τέσσερις μετοχοποιήσεις. Το ποσό αυτό ισούται με τα 2,56 δισ. ευρώ που μοίρασε ο ΟΠΑΠ ως μέρισμα σε  όλους τους μετόχους του στο διάστημα 2001-2010. Με λίγα λόγια, εάν το Δημόσιο είχε κρατήσει το 100% των μετοχών θα εισέπραττε σε δέκα χρόνια ως μέρισμα το ίδιο ποσό που πήρε πουλώντας σε πέντε χρόνια. Ταυτόχρονα, θα απολάμβανε θεωρητικά το σύνολο της χρηματιστηριακής αξιάς του ΟΠΑΠ, η οποία το έτος 2010 έφτανε στα 4,6 δισ. ευρώ.
Μια τέτοια αποτίμηση των συνεπειών της μετοχοποίησης του ΟΠΑΠ, εν έτει 2010, στεκόταν ως σημαντικό αντίβαρο στις απώλειες. Διότι, τότε, το 34% της εταιρείας παρέμενε στο Δημόσιο, το οποίο διατηρούσε και το μάνατζμεντ. Όλα αυτά άλλαξαν μετά το 2013 και την ολοκληρωτική πώληση.
Εκείνο που δεν άλλαξε ήταν το «παραμύθι» που ήθελε τα έσοδα των μετοχοποιήσεων να καλύπτουν τα έξοδα των Ολυμπιακών Αγώνων. Κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη ω προς την κάλυψη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, οι πόροι που αντλήθηκαν δεν κατευθύνθηκαν για τη μείωση του χρέoυς που υπήρχε μέχρι το 2005, αλλά για να χρηματοδοτήσουν διαρκείς δαπάνες, δηλαδή έλλειμμα. Με άλλα λόγια, μπορεί ένα μέρος των εσόδων να κατέληξε και στα έξοδα του «Αθήνα 2004», στον βαθμό που κάλυψε, όμως, όπως όπως τη γενικευμένη σπατάλη της εποχής.

Διαβαστε όλο το άρθρο με τιτλο :”  “O ΟΠΑΠ και το πάρτι του χρηματιστιρίου» στην πηγη ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 

ΤΟ ΠΡΟ-ΠΟ, ΤΑ ΛΑΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΘΩΕΣ» ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΤΖΟΓΟΥ

Από το Λαχείον των Συντακτών μέχρι και το Προ-Πο, τα κλασικά παιχνίδια του κρατικού τζόγου στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται από μια σταθερή ένταση ανάμεσα στο αίτημα της εξεύρεσης πόρων για κοινωνικές παροχές διαφόρων ειδών και στην αδιαφάνεια και μεροληπτικότητα της χρήσης αυτών των πόρων. Κι αν οι υπόλοιπες λειτουργίες των τυχερών παιχνιδιών, όπως η ενσωμάτωση στο νέο έθος της ζωής στην πόλη ενός όλο και μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού μοιάζουν σημαίνουσες, σήμερα, που η νεοφιλελεύθερη ολοκλήρωση σαρώνει ιδιωτικοποιώντας κι αυτές τις πηγές κοινωνικού πλούτου, τέτοια ερωτήματα μοιάζουν, αν όχι παρωχημένα, σίγουρα πολλαπλώς αφηρημένα.

Είναι Κυριακή 1η Μαρτίου του 1959. Η μέρα περιλαμβάνει το ρίγος της  συγκίνησης του  ντέρμπι του πρωταθλήματος ανάμεσα στους «αιώνιους αντιπάλους» Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Κι όμως, το ντέρμπι επισκιάζεται από την περιέργεια που έχει επιφέρει στο κοινό των αγώνων ένα νέο παιχνίδι. Λέγεται Προ-Πο, από τα αρχικά των λέξεων Προγνωστικά Ποδοσφαίρου.  Σκοπός είναι να προβλέψει ο παίκτης το αποτέλεσμα σε 12 ποδοσφαιρικούς αγώνες που περιλαμβάνονται στο δελτίο. Οι αγώνες είναι επιλεγμένοι από τις μεγάλες ελληνικές κατηγορίες ποδοσφαίρου, ενώ παράλληλα υπάρχουν και δύο από το ιταλικό Καμπιονάτο. Δύο αναπληρωματικοί αγώνες, σε περίπτωση διακοπής κάποιου ή κάποιων από τους δώδεκα, πλαισιώνουν και ολοκληρώνουν την όψη του δελτίου. Δίπλα τους, διαφημίσει μοδάτων προϊόντων της εποχής.

Τα δελτία εκείνης της Κυριακής δεν παίχτηκαν σε πρακτορεία, καθώς το σχετικό σύστημα άργησε λίγο να αναπτυχθεί, αλλά σε συνεργαζόμενα τοπικά κατάστημα ψιλικών, γαλακτοπωλεία κτλ. Και αυτό μόνο στην πρωτεύουσα- η επαρχία έπρεπε να περιμένει το αποτέλεσμα του «πειράματος». Καθόλου άσχημα δεν πήγε η πρώτη φορά: 213.670 στήλες συμπληρώθηκαν και πάνω από 1.000.000 δραχμές εισπράχθηκαν. Τυχερός «δωδεκάρης» υπήρξε μόνο ένας: ο δικηγόρος Νίκος Πάσσαρης που δεν κέρδισε απλώς το υψηλό για την εποχή χρηματικό έπαθλο των 200.000 δραχμών, αλλά έγινε και το πρόσωπο της ημέρας για την επιτυχία του. Στα διασκεδαστικά της πρώτης εκείνης κλήρωσης, οι δύο ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, Λάκης Πετρόπουλος και Βαγγέλης Πανάκης, που λόγω της ήττας της ομάδας τους, την οποία δεν πρόβλεψαν φυσικά, έμειναν ανάμεσα στους περίπου 50 «εντεκάρηδες». Το κλου της υπόθεσης ήταν ότι ο «δωδεκάρης» μαζί με το χρηματικό ποσό κέρδισε και το βάρος του σε ρύζι. Το παράδοξο αυτό τρόπαιο ήταν ιδέα της εταιρείας «Μπάρμπα Μπεν» που επέλεξε να διαφημιστεί μ' αυτόν τον τρόπο, προβλέποντας πως τα «προγνωστικά ποδοσφαίρου» είχαν έρθει για να αποτελέσουν μια κεντρική σταθερά στη ζωή του νεοέλληνα. Και δεν είχε άδικο.

Ο Καραμανλής και ο ΟΠΑΠ

Πώς όμως φτάσαμε Σε αυτό το σημείο; Έναν χρόνο πριν, είχε δημιουργηθεί ο Οργανισμός που διοργάνωσε το νέο παιχνίδι, ο γνωστός μας ΟΠΑΠ, τα αρχικά του οποίου σημαίνουν ακριβώς «Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου». Ο ΟΠΑΠ ήταν ιδέα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και βασίστηκε στο προηγούμενο των αντίστοιχων οργανισμών της Ευρώπης. Η έντονη λαϊκή αγάπη για το ποδόσφαιρο σε συνδυασμό με τη ροπή προς τον τζόγο-η οποία στην Ελλάδα της εποχής είχε ελάχιστες διόδους διαφυγής και ακόμα πιο λίγες από αυτές ήταν νόμιμες- αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκε η ιδέα. Ο Καραμανλής σκέφτηκε πως η διοργάνωση ενός τέτοιου παιχνιδιού θα μπορούσε να αποφέρει πλειάδα κερδών για το Δημόσιο, τα οποία θα χρηματοδοτούσαν τον εμβρυακό σε υποδομές και ανάπτυξη ελληνικό αθλητισμό.

Αυτό είναι και το επικοινωνιακό μήνυμα της διαφημιστικής καμπάνιας του παιχνιδιού: «Ενισχύσατε τον αθλητισμό μας. Δώστε στα ελληνικά νιάτα γήπεδα, γυμναστήρια, πισίνες, στάδια, χαρά και υγεία με ένα Προπό», έλεγε η πρώτη διαφήμιση.

Η αντιπολίτευση δεν εκδήλωσε τον ίδιο ενθουσιασμό: Κέντρο και Αριστερά σε συμφωνία ανίχνευσαν στην επιλογή Καραμανλή την πρόθεση του ηθικού εκφυλισμού της κοινωνίας. Του εθισμού του κοινού στον τζόγο, όπου με πρόσχημα το δημόσιο συμφέρον θα πραγματοποιούνταν ο μετασχηματισμός της κοινωνίας σε εθισμένους παίκτες. Το επιχείρημα αυτό, που θα ακολουθεί έκτοτε κάθε προώθηση της νομιμοποίησης του τζόγου, εκφράζει και μια λογική πειθάρχησης του κοινωνικού: ο παίκτης ενδιαφέρεται για την ευταξία της κοινωνίας στον βαθμό που αυτή του επιτρέπει να συνεχίζει να παίζει. Αυτή η ένσταση ωστόσο δεν στάθηκε ικανή να γυρίσει το ποτάμι πίσω.

Ο ΟΠΑΠ ιδρύεται το 1958, ένας αποκεντρωμένος δημόσιος οργανισμός που ανέλαβε τη δημιουργία του Προ-Πο στο πρότυπο του ιταλικού TotoCalcio.

Σύμφωνα με το Βασιλικό Διάταγμα της 20ής Δεκεμβρίου 1958, το 45% των εισπράξεων θα μοιραζόταν εξίσου στις δύο κατηγορίες των νικητών, τους «δωδεκάρηδες» και τους «εντεκάρηδες». Το υπόλοιπο ποσό κατέληγε στο ταμείο της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού αφού αφαιρούνταν τα λειτουργικά έξοδα του ΟΠΑΠ. Η ΓΓΑ, σύμφωνα με το ΒΔ, διέθετε το 3% στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, 2%στον ΣΕΓΑΣ ο οποίος τότε είχε υπ' ευθύνη του τα περισσότερα αθλήματα, το 2% στην ΕΠΟ και το 1,5% στην Εταιρεία Ιπποδρομιών.

Μαζί με το Προ- Πο εμφανίζεται έτσι και η εικόνα του ποδοσφαίρου όπως την ξέρουμε: με τιε εθνικές κατηγορίες και μια δομή που παρά τις όποιες αλλαγές το ακολουθεί ως σήμερα. Η σχέση ποδοσφαίρου και ΟΠΑΠ έγινε, λοιπόν, αμφίδρομη: η ανάγκη του παιχνιδιού για συχνούς αγώνες επέβαλε βήμα-βήμα τον επαγγελματισμό στο ποδόσφαιρο, ενώ η επέκταση του αθλήματος συνάντησε τη βοήθεια της Πολιτείας, τόσο με την αφαίρεση της φορολογίας όσο και με το μοίρασμα χρημάτων μέσω του ΟΠΑΠ. Αυτή η κομβική σχέση, με τη δυνατότητα ανωμαλιών και διαφθοράς, είναι σύμφυτη στη γένεση και τη δομή του επίσημου τζόγου.

Το παιχνίδι γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία και για τα επόμενα 31 χρόνια, όπου με την παροδική εμφάνιση ενός νέου παιχνιδιού, του 6 από 36, επίσης ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος αλλά με έμφαση στην αναζήτηση των ισοπαλιών, το οποίο όμως δεν έπιασε, υπήρξε το μοναδικό έσοδο του κράτους στον τομέα. Υπό αυτό το πρίσμα, όντως το Προ- Πο και ο ΟΠΑΠ αποτέλεσαν τους αψοδότες, κατά το κοινό σλόγκαν, του ελληνικού αθλητισμού.

Με την εμφάνιση αρχικά του ΛΟΤΤΟ  και στη συνέχεια των άλλων παιχνιδιών του ΟΠΑΠ το Προ-Πο υποχώρησε, η δε εμφάνιση του Πάμε Στοίχημα ουσιαστικά το εξαφάνισε. Μαζί με το Τζοκερ αυτά είναι πλέον τα παιχνίδια που συγκεντρώνουν τη μεγάλη προτίμηση κόσμου και τζίρου. Και που κατέστησαν τον ΟΠΑΠ και το μονοπώλιό του στον εκτός Διαδικτύου τζόγο ένα μεγάλο φιλέτο.

Στην εξέλιξη και ανάπτυξη του ΟΠΑΠ τόσο η δικτατορία όσο και η Μεταπολίτευση υπήρξαν καθοριστικές. Την περίοδο της χούντας ο ίδιος ο προσανατολισμός του καθεστώτος προς τα θεάματα έφερε μερικές τεχνικές βελτιώσεις στο παιχνίδι, όπως το σύστημα στηλών που κατέστη δυνατόν να πολλαπλασιαστεί, και οδήγησε στον υπερδιπλασιασμό της επιρροής του. Η επικράτεια γέμισε πρακτορεία. Ταυτόχρονα, μια σειρά πλούσια δώρα έκαναν το παιχνίδι ακόμα πιο δημοφιλές περιλαμβάνοντας στην απήχησή του όλο και περισσότερο κόσμο που ενδιαφέρεται λιγότερο για το ποδόσφαιρο καθαυτό και περισσότερο για τον τζόγο ωε διαδικασία. Το ειδικό έθος την ανάπτυξη του οποίου προέβλεπε η αντιπολίτευση στον Καραμανλή το 1958 είχε πλέον δημιουργηθεί. Κατά την ίδια περίοδο, οι καθαρές εισπράξεις εμφάνισαν αλματώδη ανάπτυξη και από τα 175,8 εκατ. δραχμές, όπου ανέρχονταν το 1966, έφτασαν τα 274,5 εκατ. το 1967, τα 990,4 εκατ. το 1970 και το 1,3 δισ. το 1974.Άρτος και θεάματα, όνομα και πράμα!

Η μεταπολιτευτική συνθήκη ολοκληρώνει την εξέλιξη του παιχνιδιού. Το κομβικό στοιχείο εδώ είναι η μετατροπή του ποδοσφαίρου σε επαγγελματικό. Η μετατροπή των ομάδων σε Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες (ΠΑΕ) και του ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή σε επαγγελματία επιταχύνουν τη μετατροπή του αθλητισμού, από χόμπι, σε παραγωγική δραστηριότητα πρώτης γραμμής. Η ιδιωτική πρωτοβουλία τώρα αποικιοποιεί το λαϊκό έρεισμα των συλλόγων με σκοπό το κέρδος.

Όσον αφορά τον ΟΠΑΠ, η εξέλιξη εδώ είναι διπλή: σε επίπεδο πολιτικού καθεστώτος η διαχείριση των πόρων είναι πλέον ανοιχτή στον έλεγχο. Η σύνδεση ωστόσο ενός κρατικού οργανισμού με τις ΠΑΕ δημιουργεί αναπόδραστα νέες εντάσεις και νέα ερωτήματα.

Το Λαχείον Συντακτών

Η δικτατορία θα συνδεθεί και με την άλλη -τη μόνη άλλη- διέξοδο του τζόγου στην Ελλάδα (των χαρτοπαικτικών λεσχών και των κακόφημων μπαρμπουτάδικων εξαιρουμένων): το λαχείο. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Το λαχείο που κυριάρχησε στην προδικτατορική Ελλάδα ήταν το επονομαζόμενο Λαχείον των Συντακτών· προέκυψε ως ένα μέσο ώστε οι δημοσιογράφοι και η ΕΣΗΕΑ να επιτύχουν την είσπραξη χρημάτων που θα μοιράζονταν στον κλάδο προκειμένου να καλυφθούν οι ελλείψεις του κρατικού ασφαλιστικού συστήματος. Την εποχή εκείνη (δεκαετία ίου 1920) το επάγγελμα του δημοσιογράφου χαρακτηριζόταν από υψηλή επισφάλεια.

Όχι μόνο δεν ήταν σίγουρος κάποιος που έφτανε στο τέλος της επαγγελματικής του ζωής ότι θα κατάφερνε να έχει πόρους για μια αξιοπρεπή ζωή στα γεράματα, αλλά και ακόμα πιο πριν το εργασιακό καθεστώς ήταν ρευστό: εύκολες απολύσεις, χαμηλές αμοιβές.

Έτσι, στον χορό των συντακτών άρχισαν να μοιράζονται λαχνοί για πρώτη φορά το 1928. Τα επόμενα χρόνια η λαχειοφόρος αγορά των δημοσιογράφων απογειώνεται: κληρώνονται σπίτια και όλο και μεγαλύτερα ποσά. Η σύνδεση του λαχείου με την παροχή σπιτιών χτύπησε φλέβα: στη μικροαστική ελληνική κοινωνία όπου η μικρόίδιοκτησία αποτελούσε ταυτόχρονα πραγματικότητα και ιδεολογία, το λαχείο ήρθε για να ριζώσει στο φαντασιακό.

Οι ιστορίες που συνοδεύουν τις κληρώσεις των λαχείων είναι χαρακτηριστικές: «'Ένας οικοδόμος που αγωνιζόταν να ζήσει την οικογένεια του, ζώντας σε ένα παράνομο καλύβι στην Καλογρέζα κέρδισε ολόκληρη πολυκατοικία στην οδό Αχαρνών. Η πάμπτωχη κυρα Λεμονιό από τη Μαρούδα των Πατρών κέρδισε μια πολυκατοικία στην Κυψέλη και 10 αστυνομικοί κερδίζουν 1 δισεκατομμύριο. Κάθε χρόνο πολλές δεκάδες σπίτια και αυτοκίνητα περνούσαν στα χέρια βιοπαλαιστών, κομμωτριών, μπακαλόπαιδων, φτωχών παπάδων, ιδιωτικών υπαλλήλων, φοιτητών, συνταξιούχων, εργατών με πολυμελείς οικογένειες, ακόμη και στον "σοφέρ της βασιλίσσης"!»’

Μ' αυτόν τον τρόπο η ΕΣΗΕΑ κατάφερε να έχει μια βασική πηγή εσόδων που της επέτρεπε να γηροκομεί με ασφάλεια τα μέλη της και να λειτουργεί ωε προστατευτική ασπίδα στις όποιες τυχόν ενσκήπτουσες κακουχίες. Παράλληλα, το λαχείο-μύθος μετατράπηκε σε ένα σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής ονείρου και κοινωνικής κινητικότητας. Η εποχή της αστυφιλίας ως συνοδευτικό στη μετατόπιση του πληθυσμού από την ύπαιθρο στην πόλη είχε και το όνειρο μιας μετάβασης σε άλλο κοινωνικό και οικονομικό status. Το γεγονός ότι μια φορά τον χρόνο μια χούφτα προλετάριοι και μικροαστοί πέρναγε στην αντίπερα όχθη λειτούργησε ωε ισχυρός συγκολλητικός κοινωνικός δεσμός.

Η ζωή του Λαχείου Συντακτών τερματίστηκε άδοξα το 1967. Η δικτατορία αποφάσισε να ιδρύσει τον Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης Περίθαλψης (ΕΔΟΕΑΠ). Ο Οργανισμός ήρθε για να καλύψει το Συνταξιοδοτικό των δημοσιογράφων. Με τον τρόπο αυτό αφαιρούσε από το Λαχείο Συντακτών τον βασικό του λόγο ύπαρξης. Η μεθόδευση αυτή του καθεστώτος πέτυχε έναν διπλό στόχο: αφενός να της δώσει έναν ανοιχτό δίαυλο ελέγχου του Τύπου. Από τη στιγμή που αυτός ελέγχεται από το κράτος για τα συνταξιοδοτικό του είναι εύκολο να ακολουθεί και τη γραμμή του, μια και το κράτος είναι συμπαγές και μονοφωνικό. Από την άλλη, περνάνε στον έλεγχο του κράτους τα διόλου ευκαταφρόνητα έσοδα από την πώλησή του. Το καθεστώς έσπευσε να αντικαταστήσει το Λαχείον Συντακτών με το Ειδικό Κρατικό Λαχείο Κοινωνικής Αντίληψης, το γνωστό Κρατικό Λαχείο που κυκλοφορεί μέχρι και σήμερα και κληρώνει κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς. Τα έσοδα του λαχείου μπόρεσαν έτσι να μοιραστούν αδιαφανώς σε δράσεις της χούντας, υποστηρίζοντας πια όχι ιδεολογικά το κράτος, αλλά πολύ υλικά και συγκεκριμένα.

Κρατικά Λαχεία

Η Κρατική Υπηρεσία των Λαχείων, που ανέλαβε πλέον το Λαχείο Κοινωνικής Αντίληψης έλκει την καταγωγή του από το μακρινό 1929 όταν ιδρύεται με διάταγμα υπηρεσία με την αρχική επωνυμία «Υπηρεσία του Λαχείου», που εποπτεύεται από τα Υπουργεία Οικονομικών και Ναυτικών, και επανακυκλοφορεί το Λαχείον του Στόλου και των Αρχαιοτήτων της Ελλάδος σε δύο μορφές: το Λαϊκόν Λαχείον και το Μέγα Λαχείον. Η υπηρεσία, αφού άλλαξε διαδοχικά ονόματα, θα πάρει το 1936 την οριστική της ονομασία, που διατηρεί και έως σήμερα: Διεύθυνση Κρατικών Λαχείων. Η υπηρεσία θα βγάζει συστηματικά λαχεία, άλλοτε με μεγαλύτερη και άλλοτε με μικρότερη επιτυχία. Το 1944, για παράδειγμα, όταν και κινδύνευε με κλείσιμο εξαιτίας χαμηλών εσόδων, το κράτος θα είναι εκεί για να τη συνδράμει.

Στην περίπτωση των λαχείων τα πράγματα είναι αντίστροφα από ό,τι στην περίπτωση του ΟΠΑΠ. Ενώ εκεί έχουμε ένα παιχνίδι που κυριαρχεί για χρόνια, εδώ τα λαχεία πάνε κι έρχονται. Οι τίτλοι πολλοί και η διάρκεια ζωής τους περιορισμένη. Ανάλογα με το εκάστοτε ιστορικό συγκείμενο, το λαχείο συνδυάζει την εκπλήρωση ενός κοινωφελούς σκοπού με το τζογάρισμα και το ρίσκο. Τέτοιο, για παράδειγμα, ήταν το Μεγάλο Πολεμικό Λαχείο που εκδόθηκε το 1940 και έζησε έναν χρόνο. Με τον φαντάρο πάνω του, αποτέλεσε άλλον έναν τρόπο για να ενισχυθεί το ηθικό του στρατού.

Από όλα τα λαχεία, δύο επέζησαν μέχρι σήμερα: το Εθνικό και το Λαϊκό. Το Εθνικό Λαχείο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1937. Ήταν διαδοχικών κληρώσεων, ακολουθώντας τα πρότυπα του αυστριακού αντίστοιχου. Η κυκλοφορία του σταμάτησε μεταξύ 1940 και 1941 λόγω του Πολέμου, αλλά η επανακυκλοφορία του έκτοτε δεν διακόπηκε καθόδου. Τον Ιούλιο του 1941, με απόφαση του υπουργού Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Σωτ. Γκοτζαμάνη, καταργείται το Μέγα Πολεμικόν Λαχείον και το Λαχείον του Στόλου μετονομάζεται σε Λαϊκόν Λαχείον υπέρ της Κοινωνικής Πρόνοιας.  Κυκλοφορούσε τετράδες και σε σειρές των 40 χιλιάδων ενώ κλήρωνε μία φορά τον μήνα. Αργότερα, το 1959, οι αριθμοί ανήλθαν στο διπλάσιο, ενώ οι κληρώσεις γίνονταν δύο φορές τον μήνα, ώστε να φτάσουμε στο 1964 οπότε το Λαϊκό έγινε εβδομαδιαίο, για να συνεχίσει έτσι μέχρι και σήμερα, αποτελώντας μια κλασική και διαχρονική επιλογή του κοινού.

Η εμπέδωση των λαχείων ως μορφή κοινωνικής διασκέδασής, κατά κάποιον τρόπο, συνεπιφέρει και την εμφάνιση της φιγούρας του λαχειοπώλη. Ένας στοχευμένος περιπατητής που διασχίζει την πόλη μοιράζοντας την ελπίδα ή ένας στατικός μικροπωλητής στους λαχνούς του οποίου θα σταθεί ο περαστικός για να ανιχνεύσει τις βουλές τnsτύχης.

Κρατικός τζόγοs και πολιτική

Η οργάνωση και διαχείριση του τζόγου -είτε αρχικά με τη μορφή των δελτίων του Προ-Πο και στη συνέχεια των υπόλοιπων παιχνιδιών του ΟΠΑΠ, είτε με τη μορφή των λαχείων- βρέθηκε, όπως είδαμε, από την αρχή στο στόχαστρο της κριτικής. Είδαμε ήδη τις ηθικολογικές κριτικές που εισέπραξε η ίδρυση του ΟΠΑΠ, στη βάση του επιχειρήματος της πρόκλησης με κρατική ευθύνη ηθικής εξαχρείωσης του πληθυσμού μέσω του εθισμού του στον τζόγο. Είδαμε ταυτόχρονα και τις αντικειμενικές ιδεολογικές λειτουργίες των παιχνιδιών αυτών: πουλώντας ουσιαστικά ελπίδα για την αλλαγή της καθημερινής φτωχικής ζωής του μέσου πολίτη και της μεταμόρφωσης της σε παραδεισένια (θυμάται εύκολα κανείς διαφημίσεις όλο και εντεινόμενης υπογράμμισης αυτής της  κατάστασης -«Έλληνας Κροίσος με επτά γράμματα»- κτλ.) ουσιαστικά συντελούσε στην αναπαραγωγή του ισχύοντος κοινωνικού σχηματισμού. Το υποκείμενο που ελπίζει σε μια εκ βάθρων αλλαγή της ζωής του μέσω της ξαφνικής κοινωνικής ανόδου είναι ένα ποπ δημιούργημα της εποχής. θα πρέπει να σταθεί πλάι στην κοπέλα που περιμένει τον πρίγκιπα-πλούσιο γαμπρό μέσα από τις σελίδες των ρομάντζων, που κατακλύζουν τα ψιλικατζίδικα πλάι στα πρώτα δελτία του Προ-Πο, όπως και τις αντίστοιχες φαντασιώσεις κοινωνικής ανόδου. Αυτός ο ήπιος τζόγος συνοδεύει λοιπόν την αστική μεταμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας εντάσσεται στο έθος της καινούργιας ζωής στα αστικά κέντρα, πλάι στο κυριακάτικο ματς, και ενσωματώνει με τον τρόπο του τον πληθυσμό στο νέο μοντέλο κοινωνίας που ακολούθησε τον Πόλεμο. Κομμάτι της καθημερινής πρακτικής ιδεολογίας του πολίτη, τον ακολουθεί στην οργάνωση του χρόνου του, στην κατανομή και διαχείρισή του: ο σπαταλημένος χρόνος στο πρακτορείο, που γίνεται χώρος συγκέντρωσης και ανάδυσης των προγνωστικών, ένας νέος χώρος κοινωνικοποίησης εισάγει νέες τελετουργίες. Το πρακτορείο γίνεται μια οιονεί νέα εκκλησία με τους πιστούς να ακολουθούν το απαρέγκλιτο τυπικό της. Και όπως όλες οι εκκλησίες είναι κι αυτή συντηρητική- προϋπόθεσή της είναι να γίνονται οι αγώνες ή οι κληρώσεις που επιτρέπουν το μεσσιανικό όνειρο της σωτήριας διά τα επιτυχίας να παραμένει ζωντανό. Και αυτό απαιτεί την ομαλή λειτουργία του κράτους.

Πέρα από αυτή την αφηρημένη κοινωνιολογική οπτική της χρήσης του τζόγου ως εργαλείου ενσωμάτωσης, υπάρχει και η πιο ταπεινή, πολιτική μελέτη της χρήσης και λειτουργίας του κρατικού τζόγου σε περιόδους βαθιά διχαστικής οργάνωσης της κοινωνίας. Μία πτυχή της εξάπλωσης των πρακτορείων, π.χ., είναι ότι οι άδειες τους δεν ήταν άσχετες και με τα πολιτικά φρονήματα αυτών που τις διεκδικούσαν. Ευαγγελιζόμενος το όνειρο της κοινωνικής ανόδου, ο τζόγος ως προς τον πυρήνα της στελέχωσή του υπήρξε ταξικά και πολιτικά μεροληπτικός ως το μεδούλι. Εκεί που κάποιος έβλεπε τέσσερις τοίχους κι έναν ιδιοκτήτη, θα έπρεπε να διακριβώσει μια ολόκληρη κοινωνική οργάνωση που εγκαθιδρύει ένα κράτος της Δεξιάς. Η άλλη όψη της προσδοκίας του κέρδους είναι η αποφυγή του ξερονησιού της εξορίας. Με τον ίδιο τρόπο που η φωτισμένη Σταδίου του 1960, που νοσταλγικά επιστρέφει πολλές φόρες στη δημόσια σφαίρα ακόμη και σήμερα, είναι το φωτεινό αντίστροφο των σκοτεινών μπουντρουμιών της Ασφάλειας.

Ταυτόχρονα, ο πλούτος που συσσωρεύει προς αναδιανομή ο ΟΠΑΠ καθίσταται αντικείμενο γκρίνιας. Πώς και με ποιον τρόπο επιλέγεται το μοίρασμα αυτής της τεράστιας πίτας; Αρχικά η γκρίνια έχει να κάνει με τα του ποδοσφαίρου και των συλλόγων. Η κατάσταση την περίοδο της χούντας  χαρακτηρίζεται από μια εκ των υστέρων ανταλλαγή κατηγοριών μεταξύ των ομάδων και μεταξύ των οπαδών για προνομιακή μεταχείριση, η οποία συν τοις άλλοις έχει να κάνει και με χρήματα του ΟΠΑΠ. Από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της περιόδου, ο Δημήτρης Βαρδάνης. Η εναλλαγή του στις θέσεις προεδρίας εντυπωσιακή. Τη διετία του 1968-1969 βρίσκεται στην ΕΠΟ. Μετά στον Ολυμπιακό και ταυτόχρονα στον ΟΠΑΠ και αργότερα στον Παναθηναϊκό. Πολλά ακούστηκαν για μη νομότυπες χρηματοδοτήσεις των ομάδων μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και του ΟΠΑΠ. Μην ξεχνάμε ότι η χούντα επένδυσε πολλά στην ποδοσφαιροποίηση της κοινωνίας. Πιο σημαντικό ζήτημα από την ύπαρξη ενός ευνοημένου συλλόγου είναι αυτό της ροής του χρήματος, ανάλογα με την περίσταση, ευνοώντας τον έναν ή τον άλλον σε ένα συνολικό κύκλωμα που απολήγει στο θέαμα. Απουσία δε κοινοβουλευτικού ελέγχου, η αδιαφάνεια αυτών των ροών τις καθιστά και περισσότερο ευέλικτες.

Μετά την πτώση της χούντας δεν έπαψαν να υπάρχουν προβλήματα με την κατανομή των πόρων του Οργανισμού. Παρόλο που σε συνθήκες δημοκρατίας ο έλεγχος του οργανισμού υποτίθεται πως ήταν πιο πλήρης, δεν έλειψαν καθ' όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης αμφιβολίες για τον τρόπο που ο Οργανισμός κατένειμε τους πόρους τους. Το κύριο ζήτημα προϊόντος του χρόνου υπήρξε η κατανομή της πλουσιοπάροχης διαφημιστικής πίτας του Οργανισμού. Χωρίς να υπάρχει ένα πάγιο και ορθολογικό σύστημα κατανομής της διαφήμισης βάσει αντικειμενικών στοιχείων, σκιές συνόδευαν κατανομές που δεν αντιστοιχούσαν σε ανάλογη κυκλοφορία (τον καιρό που η διαφήμιση αφορούσε μόνο έντυπα) ή την επισκεψιμότητα (αφότου και τα site μπήκαν στη χρυσοφόρο μέριμνα του ΟΠΑΠ). Αυτές οι ροές χρήματος που επέτρεπαν σε μικρής κυκλοφορίας εφημερίδες και περιοδικά και σε μικρής επισκεψιμότητας site να παραμένουν βιώσιμα αποτέλεσαν έναν από τους μεγάλους πυλώνες της διαπλοκής που κυριάρχησε στα χρόνια της ευημερίας και της «δημοκρατικής σταθερότητας».

Τα «νεκρά σημεία» των όρων αυτής της ροής, τα πιθανά ανταλλάγματα στη «γραμμή», οι κατάλληλες στηρίξεις κτλ. διαμόρφωσαν ένα σκηνικό διαφθοράς που καθόρισε και με τη σειρά του επικαθορίστηκε από τις συνολικές παθογένειες της Μεταπολίτευσης.

«Του αθλητισμού και του πολιτισμού»

Το αρχικό σλόγκαν του ΟΠΑΠ ήταν «Στην υπηρεσία του αθλητισμού». Ωστόσο, στην εξέλιξη του παιχνιδιού και προς τη δεκαετία του 1990, οπότε και τα παιχνίδια του ΟΠΑΠ άρχισαν να διευρύνονται, το σλόγκαν έγινε «Στην υπηρεσία του αθλητισμού και του Πολιτισμού». Σύμφωνα με τον ίδιο τον ΟΠΑΠ, «Πρόκειται για ένα σλόγκαν που σηματοδοτεί την απαρχή μιας μεταστροφής του Οργανισμού (που καθίσταται και επισήμως χρηματοδότης ποικίλων πολιτισμικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων], αλλά και την υιοθέτηση μιας ποιοτικά αναβαθμισμένης αντίληψης για τον αθλητισμό».

Έτσι, ενώ αρχικά η επιπλέον χρηματοδότηση που πήγαινε από τον ΟΠΑΠ στο κράτος αφορούσε αθλητικές εγκαταστάσεις, μετά αυτό άλλαξε. Ας μείνουμε όμως στην αρχή. Πριν από την ίδρυση του ΟΠΑΠ τα έργα για τον αθλητισμό ήταν λίγα και σποραδικά. Δεν υπήρχε κρατική μέριμνα, καθώς και ο αθλητισμός δεν ήταν παρά μια περιττή πολυτέλεια για ένα κράτος που βρισκόταν μπροστά στην ανοικοδόμηση. Εξάλλου, ο σκοπός της ίδρυσης του ΟΠΑΠ υπηρετούσε και αυτή την πρόθεση: να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με αυτό.

Έτσι, ήδη από τα πρώτα βήματα του Οργανισμού ξεκινούν οι αναγγελίες συμβάσεων που αφορούν έργα υποδομής αθλητικών εγκαταστάσεων.

Το Παλαί ντε Σπορ στη Θεσσαλονίκη, χλοοτάπητας στο γήπεδο του Παναθηναϊκού -για πρώτη φορά στην ιστορία του-, το Κλειστό Κολυμβητήριο της Θεσσαλονίκης, το Κλειστό αντίστοιχο στην Αθήνα και το ανοιχτό Κολυμβητήριο της Αθήνας είναι έργα που τότε κατευθείαν δημοπρατήθηκαν.

Η συνέχεια και η εξωστρέφεια που επιδίωξε να έχει ο Οργανισμός, σε συνάρτηση φυσικά και με την επέκταση της οικονομικής του δραστηριότητας του επέτρεψαν να δραστηριοποιηθεί στην εταιρική κοινωνική ευθύνη σε όλο και περισσότερους τομείς. θέατρα, βιβλιοθήκες, κέντρα πολιτισμού, νοσοκομεία: όλα τούτα δέχθηκαν ασμένως τις χορηγίες του Οργανισμού.

Πολιτική στόχευση και κοινωνική παρουσία: όσο ο ΟΠΑΠ ήταν κρατικός η διαλεκτική ένταση ανάμεσα στα δύο χαρακτηριστικά ήταν δυναμική. Με το βάρος να πέφτει πότε στη μία και πότε στην άλλη πλευρά, η δυναμική αποτέλεσε το ίδιον ενός αστικού κράτους σε εξέλιξη. Μετά την ιδιωτικοποίηση, ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι... ή μάλλον η έστω και στοιχειακή αθωότητα απωλέσθη...

Διαβάστε όλο το άρθρο με τιτλό : «ΤΟ ΠΡΟ-ΠΟ, ΤΑ ΛΑΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΘΩΕΣ» ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΤΖΟΓΟΥ» στην πηγή : Παραπολιτικά 

Οι πράκτορες παιχνιδιών ΟΠΑΠ επαναστατούν ενάντια στην υφαρπαγή των πρακτορείων τους

Ενώ η ΟΠΑΠ προσπαθεί με κάθε μέσο και με την αποστολή εξώδικων με τα οποία  λύνει  τη συνεργασία της με ΟΛΑ τα πρακτορεία , οι πράκτορες οργανώνονται και της απαντούν με κινητοποιήσεις που εξαγγέλλουν και με αγώνα με όλα τα ένδικα μέσα, άμεσα όπως αποφάσισαν στην τελευταία τους Γενική Συνέλευση.

 Πρέπει να σημειωθεί πως η ΟΠΑΠ με την προσπάθεια της να αλλάξει μονομερώς την ατομική σύμβαση συνεργασίας με ΟΛΟΥΣ τους πράκτορες κινδυνεύει να μείνει χωρίς εισπράξεις και χωρίς δίκτυο άμεσα

  Ακολουθεί κείμενο που δείχνει τις αποφάσεις των πρακτόρων για την επόμενη ημέρα .

Αξιότιμοι κύριοι,

Τα μέλη της Επιτροπής που συστάθηκε βάσει του από 21.02.17 Ψηφίσματος της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της Ομοσπονδίας Επιτροπής:

Κ. Τοπτσίδης

Μ. Μητσιμπόνα

Ε. Σιδέρης

Π. Ντόμαλης

Γ. Σάμιος

Δ. Πιτουλάκης

Α. Απιδόπουλος

Ν. Πασαπόρτης

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν:

Τη δέσμευσή μας όπως αυτή προκύπτει από το παραπάνω αναγραφόμενο Ψήφισμα

Την ανάρτηση στην πύλη πρακτόρων της νέας σύμβασης από την ΟΠΑΠ ΑΕ την επομένη της Γενικής μας Συνέλευσης

Την καταληκτική ημερομηνία της 24ης  Μαρτίου 2017 για την υπογραφή της νέας σύμβασης

Την αποστολή από την ΟΠΑΠ ΑΕ σε συναδέρφους πράκτορες Εξώδικης Καταγγελίας των υφιστάμενών τους συμβάσεων

καθώς και την εν γένει κρισιμότητα και το επείγον της κατάστασης

ΕΙΣΗΓΟΥΜΑΣΤΕ

Την άμεση αποστολή Εξώδικου Διαμαρτυρίας- Πρόσκλησης προς την ΟΠΑΠ ΑΕ με κοινοποίηση προς την ΕΕΕΠ, κείμενο της οποίας θα σας αποσταλεί το ταχύτερο δυνατό.

Την αποστολή προς την ΟΠΑΠ με κοινοποίησή του προς την ΕΕΕΠ ενδεικτικού «Παραρτήματος», του οποίου η προσάρτηση στην υφιστάμενη σύμβασή μας επιλύει στα πλαίσια της νομιμότητας το θέμα της εναρμόνισής των συμβάσεών μας με το νέο «Κανονισμό Πρακτόρων της ΟΠΑΠ ΑΕ»

Την αποστολή Εξώδικου Διαμαρτυρίας-Πρόσκλησης προς την ΕΕΕΠ με κοινοποίηση προς την ΟΠΑΠ ΑΕ, κείμενο της οποίας θα σας αποσταλεί το ταχύτερο δυνατό.

Την έναρξη κινητοποιήσεων του κλάδου με προτεινόμενες ημερομηνίες την 2α και 3η Μαρτίου 2017, ημέρες Πέμπτη και Παρασκευή αντίστοιχα και επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις κάθε Παρασκευή, έως τις 28.04.2017, όποτε και θα εκλεγεί το νέο Δ.Σ. της ΠΟΕΠΠΠ.

και

Σας καλούμε στα πλαίσια της υλοποίησης του παραπάνω δεσμευτικού για όλους μας Ψηφίσματος, να συγκαλέσετε το αργότερο έως τις αρχές της επόμενης εβδομάδας Διοικητικό Συμβούλιο με τη συμμετοχή μας, το οποίο θα εγκρίνει και τυπικά τις παραπάνω προτεινόμενες και συμπεριλαμβανόμενες στο «Ψήφισμα» ενέργειες καθώς και όποιες άλλες ενδεδειγμένες προταθούν κατά τη διάρκειά του,  προκειμένου να προασπιστούμε τα οικονομικά και επαγγελματικά μας συμφέροντα που πλήττονται από την Εταιρία με το χειρότερο δυνατό τρόπο.

Η προσπάθεια της ΟΠΑΠ να μας τρομοκρατήσει μπορεί και πρέπει να λάβει τέλος.

Μην αφήνετε τους συναδέλφους βορά στην αδηφάγα «εμπορική πολιτική» της ΟΠΑΠ.

Έχουμε και μέσα και τρόπους αντίδρασης.

Δώστε στους πράκτορες τη δύναμη να αντισταθούν και να αγωνιστούν.

Κανείς να μην υπογράψει το καταχρηστικό αυτό κείμενο που η ΟΠΑΠ πασχίζει να επιβάλλει  ως «νέα σύμβαση» και που στην πραγματικότητα αποτελεί την ταφόπλακα του κλάδου μας.

Μην επιτρέψετε σε κανένα να σας καταλογίσει το «πλην Λακεδαιμονίων»!

Συνάδερφοι του Δ.Σ.,

Η ΟΠΑΠ απειλεί με καταγγελία των συμβάσεών μας. Επιδιώκει εμφανώς να εξαναγκάσει τον πράκτορα να παραιτηθεί από τα δικαιώματά του και να υπογράψει οικειοθελώς την «νέα σύμβαση» με μοναδικό απώτερο σκοπό να αποκτήσει τη δυνατότητα να καταγγείλει σε μεταγενέστερο χρόνο τη νέα σύμβαση αλλά αυτή τη φορά αζημίως.

Η «εμπορική πολιτική» εφαρμόζεται. Θα το επιτρέψουμε;

Θεωρώντας δεδομένη τη θετική σας ανταπόκριση στην εισήγησή μας, ενημερώστε μας για την ημέρα και ώρα του Διοικητικού Συμβουλίου.

Απειλή λουκέτου για τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ στην Κρήτη

Τι αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους

Σε οικονομικό αδιέξοδο οδηγούνται και στην Κρήτη τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ, με τους συλλόγους τους να επισημαίνουν ότι η νέα σύμβαση που τους ζητά να υπογράψουν ο Οργανισμός θα οδηγήσει σε λουκέτα. Σε σχετική ανακοίνωση που εξέδωσαν οι Σύλλογοι πρακτόρων ΟΠΑΠ ΑΕ των τεσσάρων νομών της Κρήτης, σημειώνουν πως «τα τελευταία χρόνια η χώρα μας διανύει μια οικονομική κρίση που εμείς οι πράκτορες της ΟΠΑΠ ΑΕ ,όπως και όλοι οι μικροί ελεύθεροι επαγγελματίες , την βιώνουμε με βίαιο τρόπο».

Όπως τονίζουν, στην «δυσβάστακτη φορολογία που μας έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια και το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που και τα δυο μαζί μας κλέβουν πάνω από το 70% του μειωμένου εισοδήματος μας», ήρθε να προστεθεί « η προσπάθεια από την ΟΠΑΠ ΑΕ να μας επιβάλει μια νέα σύμβαση» .

Σύμφωνα με τους ίδιους, η συγκεκριμένη σύμβαση «μας φορτώνει μόνο υποχρεώσεις ,μας μειώνει το εισόδημα μας, μας διαλύει ότι με κόπο και αγώνες έχουμε φτιάξει μια ζωή».

Όπως ανακοινώνουν, η απόφαση της γενικής συνέλευσης της ΠΟΕΠΠΠ αλλά και όλων είναι «να μην υπογράψουμε αυτή την κατάπτυστη σύμβαση που σε συνδυασμό με τα κυβερνητικά μέτρα μας οδηγούν σε λουκέτο».

Οι πράκτορες καταγγέλουν «προσπάθεια εκβιασμού και τρομοκράτησης των συναδέλφων μας από την ΟΠΑΠ ΑΕ» και διαμηνύουν πως «είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι να αντισταθούμε για όλα αυτά με κάθε τρόπο».

Διαβάστε το άρθρο "Απειλή λουκέτου για τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ στην Κρήτη" στην πηγή "www.cretalive.gr"

Business facebook Feed in store από τη Master Bet

Πρωτοσελιδα Εφημεριδων

ΨΙΘΥΡΟΙ, ΦΗΜΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

HomeΟΠΑΠ Top of Page